จิตวิทยาเด็กที่มีผลต่อการถามปากคำผู้เสียหายและพยานเด็กในคดีอาญา

บทคัดย่อ

ในคดีอาญา หนึ่งในปัญหาอุปสรรคสำคัญในการค้นหาความจริงจากเด็ก มักเกี่ยวข้องกับการพัฒนาการรับรู้หรือเชาวน์ปัญญา และบาดแผลทางใจของเด็กและเยาวชน ซึ่งโดยปกติแล้ว เด็กส่วนใหญ่ที่มีอายุตั้งแต่ ๒-๓ ปีเป็นต้นไป จะมีความสามารถในการพูด ฟัง เข้าใจ และโต้ตอบสื่อสารกับบุคคลรอบข้างได้  ซึ่งทำให้คนทั่วไป และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง เจ้าหน้าที่รัฐผู้มีอำนาจหน้าที่ในการสอบปากคำ พนักงานอัยการ หรือทนายความผู้มีหน้าที่ซักถามทั่วไปที่ไม่ได้รับการฝึกฝนเฉพาะทางมา มักสันนิษฐานว่า เมื่อเด็กมีความสามารถตามกฎหมายหรือความสามารถในการจดจำ การพูดหรือการกระทำเช่นเดียวกับผู้ใหญ่ การสอบปากคำเด็กและเยาวชนก็น่าจะมีขั้นตอนและกระบวนการที่คล้ายคลึงกับการสอบปากคำผู้ใหญ่ จนกระทั่งเมื่อ ๕๐-๖๐ ปีที่แล้วเท่านั้น จึงพบว่า เด็กนั้นมิได้เป็นเพียงผู้ใหญ่ตัวเล็ก ๆ ดังนี้ บทความวิชาการนี้จึงมุ่งศึกษาทางเอกสารถึงจิตวิทยาเด็ก อันได้แก่ พัฒนาการรับรู้ หรือเชาวน์ปัญญา และบาดแผลทางใจของเด็กและเยาวชน อันอาจมีผลกระทบต่อการถามปากคำผู้เสียหายและพยานเด็กในคดีอาญา เพื่อให้เจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องปรับใช้เทคนิคการถามปากคำที่มีตัวเด็กเป็นศูนย์กลาง และเลือกใช้คำถามที่เหมาะสมกับช่วงอายุและพัฒนาการของเด็ก เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของการค้นหาความจริงจากผู้เสียหายและพยานเด็กในคดีอาญา

คำสำคัญ:            จิตวิทยาเด็ก การถามปากคำเด็ก การถามปากคำเชิงนิติวิทยาศาสตร์ ผู้เสียหายและพยานเด็ก                               คดีอาญา