การถอดบทเรียนการเรียนรู้ระบบสุขภาพปฐมภูมิแบบสหวิชาชีพ สถาบันพระบรมราชชนก ในพื้นที่จังหวัดแม่ฮ่องสอน
คำสำคัญ:
พระราชบัญญัติระบบสุขภาพปฐมภูมิ ,การเรียนรู้แบบสหวิชาชีพ, จังหวัดแม่ฮ่องสอนบทคัดย่อ
สถานการณ์ทางสุขภาพและความเจ็บป่วยของผู้คนยุคนี้ มีความซับซ้อนหลายมิติ แนวทางการดูแลจึงต้องปรับเปลี่ยนให้เท่าทันความเปลี่ยนแปลง องค์การอนามัยโลกเห็นความสำคัญและแนะนำให้ยกระดับการจัดการเรียนการสอนกลุ่มวิชาชีพด้านสุขภาพให้เกิดการบูรณาการมากขึ้น การเรียนรู้แบบสหวิชาชีพ จึงถูกจุดประกายขึ้น เพื่อให้นักศึกษาสถาบันพระบรมราชชนก มีโอกาสเรียนรู้ร่วมกันผ่านมุมมองและประสบการณ์การดูแลสุขภาพของวิชาชีพอื่น ๆ ภายใต้สถานการณ์ และภาวะสุขภาพที่เกิดขึ้น โดยความร่วมมือสนับสนุนเพื่อให้ได้ผลลัพธ์ สุขภาพดีถ้วนหน้า
สถาบันพระบรมราชชนก จัดการศึกษาแบบสหวิชาชีพที่จังหวัดแม่ฮ่องสอน มีนักศึกษาแพทยศาสตร์ พยาบาลศาสตร์ สาธารณสุขชุมชน ทันตสาธารณสุข ฉุกเฉินการแพทย์ แพทย์แผนไทย แพทย์แผนไทยประยุกต์ เทคโนโลยีนวัตกรรมการสื่อสาร รังสีเทคนิค เวชระเบียน และอาชีวอนามัยและความปลอดภัย เพื่อเตรียมรองรับกับระบบสุขภาพปฐมภูมิ ภายใต้นโยบาย แผนงานโครงการผลิตแพทย์และทีมนวัตกรรมสุขภาพเพื่อเวชศาสตร์ครอบครัว ตอบสนองต่อระบบสุขภาพปฐมภูมิทั่วไทย (๙ หมอ) สอดคล้องกับพระราชบัญญัติระบบสุขภาพปฐมภูมิ พ.ศ. 2562 จากการมีกลไกการจัดบริการสุขภาพปฐมภูมิ การบริการสุขภาพปฐมภูมิที่มีมาตรฐาน และลดความเหลื่อมล้ำการเข้าถึงบริการสุขภาพปฐมภูมิ และการดูแลสุขภาพอย่างองค์รวม ต่อเนื่อง ผสมผสาน ส่งผลให้มีสุขภาพแข็งแรง เจ็บป่วยลดลง เป็นการสร้างความเป็นธรรมและความมั่นคงด้านสุขภาพให้เกิดขึ้นในสังคมและประเทศ
เอกสารอ้างอิง
Chuenkongkaew W. (2020). The report on the annual national health professional education reform forum: ANHPER. healthprofessionals21thailand Website. 2013. http://www.healthprofessionals21thailand.org/ wp-content/uploads/2016/11/book_report1- 2.pdf. Accessed May 8, 2020.
Department of Public Health Administration. (2014). The development of the District Health System (DHS) in Thailand. Nonthaburi: Project for the development of a mechanism to support the district health network for a healthy district, Rural Doctor Foundation under the support of the Health Promotion Fund.
Gilbert JH, Yan J, Hoffman SJ. (2010). A WHO report: framework for action on interprofessional education and collaborative practice. J Allied Health. 2010;39(Suppl1):196–197.
Royal Gazette. (2002). National Health Security Act B.E. 2545. Volume 119, Section 116ก. Pages 1-28. (2002, 18 November).
Rungruang Kittipat. (2020). Primary health care system reform, a major public health turning point in Thailand for healthy people. Retrieved from https://www.ahsouth.com/paper/407
Suphat Hasuwanakit. (2007). CUP Management: Management of primary health care unit networks. Bangkok: Namo Printing and Publishing.
Somjinda Chompunud & Wanpen Inkaew. (2017). ACADEMIC SERVICEINTEGRATION WITH TEACHING AND LEARNING OF THE PRACTICUM OF SELECTED NURSING AREA: COMMUNITY HEALTH NURSING COURSE. Journal of Optoelectronical Nanostructures. 9(1):24-37.
Thanida Phumtha-it and Narin Sankrakha. (2022). Interprofessional learning: a challenge for nursing institutions. Wachira Journal of Nursing. 24(1): 96-109.
Wirot Tangcharoensathian, Woranan Wittayaphiphobsakul, Warisa Panichkriangkrai, Walaiporn Patcharanarumon and Anne Mills. (2018). Health system development in Thailand: The cornerstone of achieving universal health coverage. Bangkok: International Health Policy Program. Available from
https://www.thelancet.com/pbassets/Lancet/pdfs/S0140673618301983_Thai-1517425266757.pdf
Wilawanee Chairattrakul. (2019). Primary Health Care System Act B.E. 2562. Office of the Secretariat of the House of Representatives. Academic Office. A Hundred Stories of Thailand. 2019-06.
WHO. (2010). Framework for action on interprofessional education & collaborative practice. 1 September 2010.Guideline. https://iris.who.int/bitstream/handle/10665/70185/WHO_HRH_HPN_10.3_eng.pdf?sequence=1
Yongyut Phongsuphap. (2014). District Health System Management Learning (DHML). Samut Sakhon: National Health Security Office.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
Disclaimer and Copyright Notice
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารกฎหมายและนโยบายสาธารณสุข ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารกฎหมายและนโยบายสาธารณสุข ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารฯ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องอ้างอิงเสมอ
