การป้องกันการจมน้ำในเด็กของครัวเรือนในพื้นที่เสี่ยงสูง อำเภอเมืองสระแก้ว จังหวัดสระแก้ว
คำสำคัญ:
การจมน้ำ; เด็ก; พื้นที่เสี่ยงสูง; การวางแผน; การจัดการสิ่งแวดล้อมบทคัดย่อ
การวิจัยพรรณนาภาคตัดขวาง (Cross-sectional descriptive study) นี้ เพื่อศึกษาการป้องกันการจมน้ำในเด็กและปัจจัยที่สัมพันธ์กับการป้องกันการจมน้ำในเด็กของครัวเรือนในพื้นที่เสี่ยงสูง อำเภอเมืองสระแก้ว จังหวัดสระแก้ว โดยเก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสัมภาษณ์ กลุ่มตัวอย่างคือครัวเรือนที่มีเด็กอายุต่ำกว่า 15 ปี จำนวน 382 ครัวเรือน ผู้ให้ข้อมูลคือผู้ทำหน้าที่ดูแลเด็กเป็นหลักและอาศัยอยู่ในพื้นที่อย่างน้อย 3 ปี วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรม SPSS version 18.0 สถิติเชิงพรรณนาที่ใช้ ได้แก่ ความถี่ (Frequency) ร้อยละ (Percentage) ค่าเฉลี่ย (Mean) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard deviation) และสถิติเชิงอนุมานที่ใช้ได้แก่ ไคสแควร์ (Chi-square) และ Fisher's exact test โดยกำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05
ผลการศึกษาพบว่าครัวเรือนมีการปฏิบัติในการป้องกันการจมน้ำภาพรวมในระดับต่ำร้อยละ 66.0 โดยมีการป้องกันระดับต่ำทุกด้าน ได้แก่ ด้านการวางแผนร้อยละ 64.7 การอบรมร้อยละ 68.1 พฤติกรรมเสี่ยงต่อการจมน้ำในเด็กร้อยละ 73.6 และการจัดการสิ่งแวดล้อมที่ปลอดภัยร้อยละ 71.7 ผู้ดูแลเด็กมีความรู้เกี่ยวกับการป้องกันการจมน้ำในเด็กอยู่ในระดับปานกลางร้อยละ 53.1 มีทักษะการป้องกันการจมน้ำระดับสูงร้อยละ 57.3 มีการรับรู้สถานการณ์ระดับต่ำร้อยละ 87.2 ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการปฏิบัติในการป้องกันการจมน้ำในเด็ก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P < 0.05) ได้แก่ การรับรู้ต่อสถานการณ์การป้องกันการจมน้ำในเด็ก รายได้เฉลี่ยของครัวเรือน การมีแหล่งน้ำในบ้าน และการมีเด็กอายุ 6-14 ปี ข้อเสนอแนะจากการวิจัยควรเสริมสร้างความรู้และทักษะปฐมพยาบาลแก่ผู้ดูแลเด็กผ่านการอบรมเชิงปฏิบัติในชุมชน ปรับปรุงสภาพแวดล้อมในครัวเรือนโดยติดตั้งรั้วและจัดหาอุปกรณ์ช่วยชีวิตสำหรับเด็ก และส่งเสริมเครือข่ายความร่วมมือในระดับชุมชนเพื่อเผยแพร่ความรู้และสร้างพฤติกรรมปลอดภัยอในการป้องกันและลดอัตราการจมน้ำในเด็กในพื้นที่เสี่ยง
เอกสารอ้างอิง
Bureau of Policy and Strategy, Office of the Permanent Secretary, Ministry of Public Health.
(2018). National strategic plan for health: 20-year framework. War Veterans Organization Printing House under the Royal Patronage.
Calverley, M., et al. (2024). Effectiveness of interventions to prevent drowning among children: A scoping
review. Frontiers in Public Health. https://doi.org/10.3389/fpubh.2024.1467478
Chaitat, B., & Ueakit, N. (2015). Factors associated with drowning prevention behaviors among
school-aged children in Northeastern Thailand. Journal of Nursing Science Chulalongkorn University, 27(2), 72–84.
Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of test. Psychometrika, 16, 297–
https://doi.org/10.1007/BF02310555
Daniel, W. W. (1995). Biostatistics : A foundation for analysis in the health sciences. 6th ed.
New York: John Wiley & Sons.
Division of Injury Prevention, Department of Disease Control. (2022). Drowning situation among
children in Thailand, 2015–2022. Rumthai Press Co., Ltd.
Farizan, N. H., Sutan, R., & Kulanthayan, K. (2020). Effectiveness of “Be SAFE Drowning Prevention
and Water Safety Booklet” intervention for parents and guardians. Iranian Journal of Public Health, 49(10), 1921–1930. https://doi.org/10.18502/ijph.v49i10.4695
Davoudi-Kiakalayeh, A., Mohammadi, R., & Yousefzadeh-Chabok, S. (2012). Prevention of drowning by
community-based intervention: Implications for low- and middle-income countries. Archives of Trauma Research, 1(3), 112–117. https://doi.org/10.5812/atr.7690
Haddon, W. Jr. (1980). Advances in the epidemiology of injuries as a basis for public policy. Public
Health Reports, 95(5), 411–421. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/7422807/
Hossain, M., Mani, K. K., Sidik, S. M., Hayati, K., & Rahman, A. (2015). Socio-demographic,
environmental and caring risk factors for childhood drowning deaths in Bangladesh. BMC Pediatrics, 15(1), 1–6. https://doi.org/10.1186/s12887-015-0401-8
Kaesara Saensiritaveesuk. (2012). Development of a surveillance system for drowning prevention
through community participation in Ubon Ratchathani province [Doctoral dissertation, Graduate School, Khon Kaen University].
Kent, R. (1994). Disaster preparedness (2nd ed.). Disaster Management Training Program, United
Nations Development Programme.
Kuder, G. F., & Richardson, M. W. (1937). The theory of the estimation of test
reliability. Psychometrika, 2, 151–160. https://doi.org/10.1007/BF02288391
Leavy, J. E., Crawford, G., Leaversuch, F., Nimmo, L., McCausland, K., & Jancey, J. (2016). A review
of drowning prevention interventions for children and young people in high, low and middle income countries. Journal of Community Health, 41(2), 424–441. https://doi.org/10.1007/s10900-015-0116-0
Non-Communicable Diseases Control Unit, Sakaeo Provincial Public Health Office. (2022). Number
of households with children aged 0–14 years in Mueang Sakaeo District, Sakaeo Province [Data file]. Sakaeo Provincial Public Health Office.
Rejman, M., Kwasna, A., Chrobot, M., Kjendlie, P.-L., & Stallman, R. K. (2020). Perceived versus real
swimming skills of adolescents under standard and challenging conditions: Exploring water competencies as an approach to drowning prevention. International Journal of Environmental Research and Public Health, 17(11), 3826. https://doi.org/10.3390/ijerph17113826
Sarakhao, S., Thamdee, D., & Boonchiang, W. (2020). Factors related to family members’ practices
for injury prevention among preschool children in the community. Nursing Journal of Chiang Mai University, 47(1), 209–221.
Tumkham, S., Toonsiri, C., & Homsin, P. (2020). Factors related to drowning prevention among
primary school students in schools under Nakhon Ratchasima Primary Educational Service Area Office 4, Nakhon Ratchasima Province. Journal of Faculty of Nursing Burapha University, 28(4), 12–24.
World Health Organization. (2024). Drowning deaths decline globally but the most vulnerable
remain at risk. Retrieved May 20, 2025, from https://www.who.int/news/item/13-12-2024-drowning-deaths-decline-globally-but-the-most-vulnerable-remain-at-risk
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
Disclaimer and Copyright Notice
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารกฎหมายและนโยบายสาธารณสุข ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารกฎหมายและนโยบายสาธารณสุข ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารฯ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องอ้างอิงเสมอ
