การคุ้มครองผู้บริโภคจากการโฆษณาโดยอินฟลูเอนเซอร์ของสาธารณรัฐฝรั่งเศส และความท้าทายของกฎหมายประเทศไทย

บทคัดย่อ

ปัจจุบันผู้ประกอบธุรกิจหันมาใช้อินฟลูเอนเซอร์เป็นช่องทางส่งเสริมการขาย ซึ่งบางครั้งอินฟลูเอนเซอร์โฆษณาโดยให้ข้อมูลของสินค้าที่ไม่ถูกต้อง หรืออินฟลูเอนเซอร์ได้รับค่าตอบแทนในการโฆษณาจากผู้ประกอบธุรกิจ แต่กลับปกปิดไม่เปิดเผยข้อเท็จจริงดังกล่าว จนส่งผลต่อการตัดสินใจของผู้บริโภคผิดพลาดและเกิดความเสียหาย จึงต้องมีการควบคุมการโฆษณาโดยอินฟลูเอนเซอร์ ดังนั้น บทความนี้จึงอธิบายมาตรการทางกฎหมายเกี่ยวกับการโฆษณาโดยอินฟลูเอนเซอร์ของสาธารณรัฐฝรั่งเศสและของประเทศไทย พร้อมวิเคราะห์แนวทางในการพัฒนากฎหมายดังกล่าวของประเทศไทย ทั้งนี้ พบว่าสาธารณรัฐฝรั่งเศสมีกฎหมายที่คุ้มครองผู้บริโภคจากการโฆษณาของอินฟลูเอนเซอร์โดยตรง คือ กฎหมายว่าด้วยการกำกับดูแลทางการค้าและการต่อต้านการกระทำโดยมิชอบโดยอินฟลูเอนเซอร์ภายใต้สื่อโซเซียล สำหรับประเทศไทย แม้จะมีการบัญญัติหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการโฆษณาไว้ภายใต้พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522 พระราชบัญญัติอาหาร พ.ศ. 2522 พระราชบัญญัติยา พ.ศ. 2510 และพระราชบัญญัติขายตรงและตลาดแบบตรง พ.ศ. 2545 ก็ตาม แต่ก็ไม่ได้มีการกำหนดหลักเกณฑ์ควบคุมการโฆษณาของอินฟลูเอนเซอร์ไว้โดยเฉพาะ ดังนั้น ผู้เขียนจึงเสนอให้ควรมีการบัญญัติกฎหมายที่ควบคุมการโฆษณาโดยอินฟลูเอนเซอร์ขึ้นมาโดยเฉพาะ ซึ่งสามารถออกเป็นกฎกระทรวงหรือประกาศ โดยนำหลักเกณฑ์ของกฎหมายสาธารณรัฐฝรั่งเศสมาเป็นแนวทาง