ปัญหาการถอดถอนผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช 2557

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษามาตร ปัญหาการถอดถอนผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองตาม รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บุคคลออกจาก ตำแหน่งหรือการอิมพีชเมนต์ (Impeachment) เป็น กลไกหนึ่งที่รัฐเสรีประชาธิปไตยทั้งหลายใช้ในการ “ควบคุมและตรวจสอบการใช้อำนาจรัฐ” เพื่อประกัน ความชอบธรรมและความชอบด้วยกฎหมายของการ ดำเนินการภายใต้ขอบเขตอำนาจของผู้ดำรงตำแหน่ง ทางการเมืองและเจ้าหน้าที่ของรัฐ หากใช้อำนาจรัฐโดย มิชอบ บิดเบือน ทุจริตหรือเพื่อแสวงหาประโยชน์ที่มิ ควรได้โดยชอบสำหรับตนเองหรือผู้อื่น การควบคุมการ ใช้อำนาจรัฐโดยการถอดถอนออกจากตำแหน่งเป็น มาตรการที่มุ่งควบคุมและตรวจสอบบุคคลผู้ดำรง ตำแหน่งทางการเมือง อันเป็นกระบวนการตรวจสอบ ทางการเมืองที่แยกออกจากกระบวนการตรวจสอบโดย ฝ่ายตุลาการหรือองค์กรศาล

การตรวจสอบการใช้อำนาจรัฐด้วย กระบวนการถอดถอนบุคคลผู้ดำรงตำแหน่งทางการ เมืองออกจากตำแหน่งตามรัฐธรรมนูญแห่งราช อาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 ประกอบรัฐธรรมนูญ แห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช 2557 และพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการ ป้องกันและการปราบปรามการทุจริต พุทธศักราช 2542 ก่อให้เกิดประเด็นปัญหาในกระบวนการถอดถอนหลาย ประการ ได้แก่ การตีความผู้มีอำนาจในการถอดถอน ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช 2557 มาตรา 6 วรรคสองบัญญัติว่า “...ให้ สภานิติบัญญัติแห่งชาติทำหน้าที่สภาผู้แทนราษฎรวุฒิสภา และรัฐสภา„ ไม่ได้มีการบัญญัติในเรื่องอำนาจ ถอดถอนผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองให้แก่สภา นิติบัญญัติแห่งชาติเอาไว้อย่างชัดเจน

เพื่อเป็นแนวทางในการแก้ไขปัญหาดังกล่าว จะเห็นได้ว่า บุคคลผู้มีสิทธิริเริ่มกระบวนการถอดถอน นั้นมีเพียง 2 ลักษณะ อาจทำให้เกิดปัญหาเกี่ยวกับ กระบวนการถอดถอนออกจากตำแหน่งได้ ฉะนั้น สมควรที่จะมีการบัญญัติแก้ไขหรือเพิ่มเติมบทบัญญัติ แห่งรัฐธรรมนูญและกฎหมายที่เกี่ยวข้องโดยการเพิ่ม เติมให้อำนาจแก่องค์กรอื่น องค์กรอิสระตาม รัฐธรรมนูญ วุฒิสภาจำนวนไม่น้อยกว่าหนึ่งในสี่ของ จำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของวุฒิสภา หรือ องค์กรรัฐอื่น ๆ ให้เป็นผู้มีอำนาจริเริ่มกระบวนถอดถอน เพิ่มเติมได้อีก การถอดถอนผู้ที่พ้นจากตำแหน่งไปแล้ว เมื่อพิจารณาจากบทบัญญัติรัฐธรรมนูญแห่ง ราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 มาตรา 270 และ พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกัน และการปราบปรามการทุจริต พุทธศักราช 2542 มิได้ ระบุเกี่ยวกับการถอดถอนผู้ดำรงตำแหน่งที่พ้นจาก ตำแหน่งไปแล้ว ดังนั้น สภานิติบัญญัติแห่งชาติจะมี อำนาจถอดถอนผู้ที่พ้นจากตำแหน่งไปแล้วได้เพราะ รัฐธรรมนูญและกฎหมายที่เกี่ยวข้องมีกฎหมายในการ ยึดทรัพย์ การตรวจสอบและมีการละเว้นการลงเลือกตั้ง ในครั้งต่อไปอย่างเห็นได้อย่างชัดเจน