วิถีทางเข้าสู่อาชีพอิสระของผู้สำเร็จการศึกษาทาง คหกรรมศาสตร์ วิทยาลัยอาชีวศึกษา

ผู้แต่ง

  • อรอนงค์ สุวรรณจักร คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

คำสำคัญ:

อาชีพอิสระ, คหกรรมศาสตร์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ มี วัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาวิถีทางเข้าสู่อาชีพอิสระของ ผู้สำเร็จการศึกษาทางคหกรรมศาสตร์ วิทยาลัย อาชีวศึกษา 2. ศึกษาระบบการจัดการและวิธีการ ดำเนินงานอาชีพอิสระของผู้สำเร็จการศึกษาทาง คหกรรมศาสตร์ วิทยาลัยอาชีวศึกษา 3. ศึกษาปัญหา อุปสรรคในการประกอบอาชีพอิสระของผู้สำเร็จการ ศึกษาทางคหกรรมศาสตร์ วิทยาลัยอาชีวศึกษา โดยการ สัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ประกอบอาชีพอิสระผู้ให้ข้อมูลถูก คัดเลือกจากผู้ที่จบการศึกษาทางคหกรรมศาสตร์ วิทยาลัยอาชีวศึกษา สาขาวิชาอาหารและโภชนาการ สาขาคหกรรมทั่วไป สาขาผ้าและเครื่องแต่งกาย ที่ประกอบอาชีพอิสระ ไม่ตํ่ากว่า 5 ปี ผ่านการสัมภาษณ์ และการสังเกต โดยระหว่างการสัมภาษณ์ จะใช้การ บันทึกเทปในระหว่างการสนทนา การจดบันทึก และ สังเกตพฤติกรรม การวิเคราะห์ข้อมูล และวิเคราะห์ เนื้อหา (Content Analysis) ผลการวิจัยพบว่า ผู้ที่จบ การศึกษาทางคหกรรมศาสตร์ วิทยาลัยอาชีวศึกษา จำนวน 15 คน ประกอบด้วยผู้ที่เริ่มต้นธุรกิจใหม่ 13 คน และการดำเนินธุรกิจครอบครัว จำนวน 2 คน มี เหตุผลในการตัดสินใจเลือกประกอบธุรกิจ 2 ปัจจัย ได้แก่ (1) ปัจจัยภายใน ประกอบด้วยคุณลักษณะเฉพาะ บุคคล ความต้องการส่วนตัว การได้ทำในสิ่งที่รักและมี ความถนัด ศักยภาพและความสามารถของผู้ประกอบ การ ประสบการณ์ และอายุ (2) ปัจจัยภายนอก ประกอบ ด้วย รายได้ โอกาสและการแข่งขัน ศักยภาพของธุรกิจ และครอบครัว สำหรับระบบการจัดการและวิธีการ ดำเนินงาน คือ ลักษณะเจ้าของคนเดียว ด้านหน้าที่ พบว่า มีการดำเนินงาน 4 ด้าน คือ (1) ด้านการตลาด (2) ด้านการเงิน (3) ด้านการผลิต (4) ด้านบุคลากร ปัญหาและอุปสรรคที่พบ คือ การแข่งขันสูง ความ ไม่แน่นอนของเศรษฐกิจในปัจจุบัน และผู้ที่จบการศึกษาทางคหกรรมศาสตร์ที่ประกอบอาชีพอิสระยังไม่มี ความรู้ด้านการตลาดเพียงพอ ปัญหาด้านการเงิน ได้แก่ การไม่ได้จัดทำบัญชีอย่างเป็นระบบเนื่องจากเป็นการ ดำเนินงานแบบเจ้าของคนเดียว ปัญหาการผลิต ได้แก่ ปัญหาด้านบุคลากรที่มีคุณภาพในการผลิตสินค้าหรือ บริการทำให้สินค้าหรือบริการเกิดการขาดประสิทธิภาพ ที่ตรงตามความต้องการ บทสรุปและวิจารณ์: ผลการ วิจัยจะเป็นแนวทางหรือเส้นทางการเข้าสู่อาชีพอิสระ ทางคหกรรมศาสตร์ของผู้ที่จบการศึกษาทาง คหกรรมศาสตร์ วิทยาลัยอาชีวศึกษา

เอกสารอ้างอิง

จันทร์พร ช่วงโชติ. (2548). การประกอบธุรกิจขนาดย่อม. กรุงเทพฯ: ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

นนทลี พรธาดาวิทย์. (2545). วิถีคหกรรมศาสตร์ในประเทศไทย: บทสะท้อนวิสัยทัศน์และกระบวนทัศน์จากปัจจุบันสู่อนาคต. ดุษฎีนิพนธ์ ภาควิชาอาชีวศึกษา บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

ประเชิญ ครูไพศาล. (2537). วิชาชีพคหกรรมศาสตร์. กรุงเทพฯ: อมรการพิมพ์.

พรชัย บัวเกิด. (2537). ค่านิยมของผู้ประสบความสำเร็จในอาชีพอิสระ. วารสารการวิจัยทางการศึกษา.

มณี โกสุมาศ. (2540). พฤติกรรมการสอนคหกรรมศาสตร์. กรุงเทพฯ: ฝ่ายเอกสารและตำรา สถาบันราชภัฏ สวนดุสิต.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2544). แนวทางการปฏิรูปการศึกษาระดับอุดมศึกษา. กรุงเทพฯ: ห้างหุ้นส่วนจำกัด วี.ที.ซี.คอมมิวนิเคชั่น.

สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. (2558). ฐานข้อมูลนักศึกษา. กรมอาชีวศึกษา.

สุรนาท ขมะณะรงค์. (2548). การบริหารการพัฒนาอุตสาหกรรมชนบท. ขอนแก่น: คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

Boemer, KathleenH. (1992). Wastewater management and resource recovery intensive rural industries Australia. Division of Water Resource, Camberra Australia, 26 (2), pp.201-208.

Galinno, Jose. (2002). And FSQLto the management of rural accommodation. Tourism Management,23(6), pp.623-629.

Nhantumbo, I. (2001). Goal programming: Application in the management of the Miombo Woodland in Mozambique. European Journal of Operation research, 133 (2), pp. 310-322.

Samuel, P.S. (1995). Economic development and rural industry in Korea and Taiwan. World Development, 10(11), pp.973-990.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2018-12-26

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย