ปัจจัยที่มีผลต่อการพัฒนาเมืองร้อยเอ็ด

ผู้แต่ง

  • พิเชฐ สุขเพสน์ สาขาวิชาการจัดการภาครัฐและภาคเอกชน คณะรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
  • วัชรินทร์ สุทธิศัย มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
  • รัชนิดา ไสยรส มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม

คำสำคัญ:

ปัจจัย, การพัฒนา

บทคัดย่อ

       การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับปัจจัยที่มีผลต่อการพัฒนาเมืองร้อยเอ็ด ศึกษาระดับการพัฒนาเมืองร้อยเอ็ด  ศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการพัฒนาเมืองร้อยเอ็ด  และศึกษาข้อเสนอแนะที่มีผลต่อการพัฒนาเมืองร้อยเอ็ด  ประชากรที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่  ประชาชนในอำเภอเมือง  จังหวัดร้อยเอ็ดที่มีอายุ 18 ปี ขึ้นไป จำนวน 399 คน กำหนดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตรการคำนวณหาขนาดกลุ่มตัวอย่างของทาโร่ ยามาเน่ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ การแจกแจงความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบสมมติฐานด้วยสถิติสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน นัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05และการวิเคราะห์ถดถอยเชิงพหุคูณ (Multiple  Linear  Regression Analysis)  โดยวิธี Stepwise นัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05  ผลการวิจัย พบว่า 1) ระดับปัจจัยที่มีผลต่อการพัฒนาเมืองร้อยเอ็ด  โดยรวมอยู่ในระดับมาก 2) ระดับการพัฒนาเมืองร้อยเอ็ด  โดยรวมอยู่ในระดับมาก 3) ผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ปัจจัยที่มีผลต่อการพัฒนาเมืองร้อยเอ็ด โดยรวม มีค่าความสัมพันธ์อยู่ในระดับปานกลาง เท่ากับ .634  4) ตัวแปรปัจจัยที่มีผลต่อการพัฒนาเมืองร้อยเอ็ด โดยรวม ทั้ง 5 ตัว สามารถอธิบายตัวแปรตาม คือ การพัฒนาเมืองร้อยเอ็ด ได้ร้อยละ  49.30  มีค่า R2 = .493 และมีค่าของ F เท่ากับ 76.538 มีค่า Adjusted R2 เท่ากับ .487  มีค่า R2 Change เท่ากับ .010 ซึ่งมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ α .05 เมื่อพิจารณาตัวแปรย่อย พบว่า ตัวแปรที่จะอธิบายการพัฒนาเมืองร้อยเอ็ด โดยเรียงลำดับการเข้าสู่สมการตามความสัมพันธ์ดังต่อไปนี้ คือ ด้านประชาชน (X1)  ด้านภาคเอกชน (X3) ด้านนักการเมือง (X4) ด้านพื้นที่หรือภูมิศาสตร์ (X5) และตัวแปรตัวสุดท้ายที่เข้าสู่สมการที่ดีที่สุดของการวิเคราะห์ถดถอยพหุ ได้แก่ ด้านสถานที่และลักษณะชุมชน (X6) สามารถเขียนสมการทำนายจากการวิเคราะห์ถดถอยพหุการพัฒนาเมืองร้อยเอ็ด  พบว่า มีตัวแปรที่สำคัญที่เข้าสู่สมการ 5 ตัวแปร สามารถเขียนสมการณ์ในรูปคะแนนดิบและคะแนนมาตรฐานได้ ดังต่อไปนี้

สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนดิบ Y =  1.110+ .080X1  + .141X3 + .211X4 +.105X5 + .194X

สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนมาตรฐาน Zr  =  .272Z4 + .280Z6 + .178Z3 + .155 Z5 +.106Z1

 

References

พนิต ภู่จินดา .(2557). การผังเมืองกับการพัฒนาเมือง. กรุงเทพฯ : สถาบันพระปกเกล้า.

พนิต ภู่จินดาและ ยศพล บุญสม .(2559). แนวคิดการพัฒนาเมืองต้นแบบ .เจ-ดี วารสารวิชาการการ ออกแบบสภาพแวดล้อม ปีที่ 3 ฉบับที่ 1 (มกราคม - มิถุนายน 2559).

กรวรรณ รุ่งสว่าง และสุพักตราสุทธสุภา.(2560).แนวคิดและองค์ประกอบของชุมชนเมืองสร้างสรรค์ตามลักษณะท้องถิ่นในประเทศไทย. การประชุมวิชาการระดับชาติ “สถาปัตย์กระบวนทัศน์” พ.ศ.2560 การออกแบบวางผังชุมชนเมือง, ภูมิสถาปัตยกรรม, การผังเมือง.

จิรรัตน์ ธีระวราพฤกษ์และธราธร พชรฐิติกุล. (2560) .แนวคิดการจัดการสิ่งแวดล้อมที่ยั่งยืนกับการพัฒนา เมืองอุตสาหกรรมเชิงนิเวศในประเทศไทย.วารสารวิชาการเทคโนโลยีอุตสาหกรรม ปีที่ 13 ฉบับที่ 3 กันยายน – ธันวาคม 2560.

ชาติชัย อุดมกิจมงคล. (2557). การบริหารการพัฒนาชนบทขององค์การบริหาร ส่วนตำบลในเขตจังหวัดสกลนคร. รายงานการวิจัยคณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร . สกลนคร : มหาวิทยาลัยราชภัฏ สกลนคร .

ชุลีรัตน์ เจริญพร. (2560) . “เมืองน่าอยู่”: แนวคิดเพื่อการพัฒนาชุมชนแบบมีส่วนร่วมกรณีศึกษาชุมชนหลักหก ตำบลหลักหก อำเภอเมือง จังหวัดปทุมธานี. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์. ปีที่ 11 ฉบับพิเศษ พฤศจิกายน 2560.

บุญส่ง สานไธสง (2555).ความคิดเห็นของประชาชนต่อการดำเนินงานตามยุทธศาสตร์การพัฒนาขององค์การบริหารส่วนตำบลเม็กดำ อำเภอพยัคฆภูมิพิสัย จังหวัดมหาสารคาม. วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบันฑิต. มหาสารคาม : มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

สำราญ อินทนะ .(2554). ความต้องการของประชาชนต่อการพัฒนาท้องถิ่น ขององค์กรปกครองท้องถิ่น จังหวัดน่าน.วารสารบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ . ปีที่ 2 ฉบับที่ 2 (พฤศจิกายน 2554 - เมษายน 2555) ,หน้า 112-122.

สิทธิชัย ตันศรีสกุล. (2552). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการพัฒนาชุมชนยั่งยืนกรณีศึกษาองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัด มหาสารคาม.วารสารช่อพะยอม.2553, หน้า 21.

เสน่ห์ จุ้ยโต.(2558). การพัฒนาตัวแบบการบริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นสู่องค์การสมรรถนะสูง.วารสารอิเล็กทรอนิกส์การเรียนรู้ทางไกลเชิงนวัตกรรม มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.ปีที่ 5 ฉบับที่ 1 มกราคม – มิถุนายน 2558.

Yamane,Taro. (1973). Statistics an Introductory Analysis. 3 rded. New York : Harper & Row.

Downloads

เผยแพร่แล้ว

2020-03-31