รูปแบบการพัฒนาความสามารถการเรียนรู้ของผู้เรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา สู่ศตวรรษที่ 21 โรงเรียนสุพรรณบุรีปัญญานุกูล จังหวัดสุพรรณบุรี
คำสำคัญ:
รูปแบบ, ความสามารถการเรียนรู้, ความบกพร่องทางสติปัญญาบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบการพัฒนาความสามารถการเรียนรู้ของผู้เรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาสู่ศตวรรษที่ 21 โรงเรียนสุพรรณบุรีปัญญานุกูล จังหวัดสุพรรณบุรี วิธีดำเนินการวิจัยแบ่งเป็น 2 ระยะ ประกอบด้วย ระยะที่ 1 พัฒนารูปแบบการพัฒนาความสามารถการเรียนรู้ของผู้เรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาสู่ศตวรรษที่ 21 โรงเรียนสุพรรณบุรีปัญญานุกูล จังหวัดสุพรรณบุรี ระยะที่ 2 ทดลองใช้รูปแบบการพัฒนาความสามารถการเรียนรู้ของผู้เรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาสู่ศตวรรษที่ 21 โรงเรียนสุพรรณบุรีปัญญานุกูล จังหวัดสุพรรณบุรี ผู้ให้ข้อมูลในการวิจัย ได้แก่ รองผู้อำนวยการ และครู 80 คน และผู้ทรงคุณวุฒิ 9 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบบันทึกการยกร่างรูปแบบ แบบตรวจสอบรูปแบบ แบบสอบถามการดำเนินงานตามรูปแบบ และประเมินความความสามารถการเรียนรู้ของผู้เรียน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าร้อยละ วิเคราะห์เนื้อหา ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า รูปแบบมี 3 องค์ประกอบ ได้แก่ องค์ประกอบที่ 1 บทนำ ได้แก่ หลักการ วัตถุประสงค์ แนวคิดและทฤษฎี องค์ประกอบที่ 2 กระบวนการ โดยการดำเนินการวงจรคุณภาพ PDCA และองค์ประกอบที่ 3 ปัจจัยสู่ความสำเร็จ ได้แก่ ผู้บริหาร ครู และชุมชน ในภาพรวมมีผลการตรวจสอบรูปแบบอยู่ในระดับมากที่สุด ผลการทดลองใช้รูปแบบ พบว่า ความคิดเห็นต่อการดำเนินงานตามรูปแบบในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด และความสามารถของผู้เรียน หลังใช้รูปแบบในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด
ข้อเสนอแนะโรงเรียนในกลุ่มเครือข่ายส่งเสริมประสิทธิภาพโรงเรียนเฉพาะความพิการ ทางสติปัญญาควรนำรูปแบบ ไปประยุกต์ใช้
เอกสารอ้างอิง
กุลยา ก่อสุวรรณ. (2553). ภาวะบกพร่องทางสติปัญญา. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ชนิกานต์ เธียรสูตร. (2560). วงจร PDCA. ออนไลน์. สืบค้นเมื่อ 5 พฤษภาคม 2560. จากhttp://eduserv.ku.ac.th/km/index.php?option=comcontent&task-view&id=137&Itemid=68.
ชาญชัย วงศ์สิรสวัสดิ์. (2564). รูปแบบการบริหารเครือข่ายความร่วมมือการส่งเสริมความประพฤตินักเรียนของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม สจล. ปีที่ 20 ฉบับที่ 3 (กันยายน – ธันวาคม 2564). หน้า 11-23.
ดรุณี ไชยวงค์. (2554). การรับรู้และความคาดหวังของชุมชนต่อการจัดการศึกษาของโรงเรียนบ้านทุ่งหลุก อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่. วิทยานิพนธ์ ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต.(จิตวิทยาการศึกษาและการแนะแนว). เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ทินกร บัวชู. (2564). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะเพื่อเพิ่มขีดความสามารถทางการแข่งขันในศตวรรษที่ 21ของอาจารย์พยาบาลสังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏ. ดุษฎีบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครทรวิโรฒ.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ราชกิจจานุเบกษา. (2551). พระราชบัญญัติการจัดการศึกษาสำหรับคนพิการ 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์อักษรไทย.
วาโร เพ็งสวัสดิ์. (2553). การวิจัยพัฒนารูปแบบ. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 2(4), 1-15.
วิภาวี ศิริลักษณ์. (2557). การพัฒนาตัวบ่งชี้ทักษะของนักเรียนในศตวรรษที่21. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต (วิจัยและประเมินผลการศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยนเรศวร.
Cronbach, L. J. (1990). Essentials of Psychological Testing. 5th ed. New York : Harper Collins.
Stufflebeam, D. L. (1999). Program Evaluations meta-evaluation checklist (based on the program evaluation standards). Retrieved from http://www.wmich.edu/evalctr/checklists/program_metaeval.htm
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2022 สถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ สถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค และคณาจารย์ท่านอื่นๆในสถาบันฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
