The Method of Music Practice for Students’ Further Development

Main Article Content

ธวัช อัศวเดชาฤทธิ์

Abstract

When students have taken music lessons for a certain period of time, many of them have been discouraged by their unsatisfactory musical progress, even though they have put tremendous effort.  Moreover the result that is shown to a music professor is only mediocre compared to the result during the practice sessions.  Furthermore they experience memory slip during the performances. This article introduces the approaches (from making order of important information to topics involved in practicing musical instruments), which teach students not only about how to play specific pieces (such as technical demands for the pieces) but also teach students to cope with their anxiety (which will improve students performances tremendously) and thus cause students to perform to the public with much confidence.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
อัศวเดชาฤทธิ์ธ. (2019). The Method of Music Practice for Students’ Further Development. PAYAP UNIVERSITY JOURNAL, 29(1), 1-11. https://doi.org/10.14456/pyuj.2019.1
Section
Academic Articles

References

ณรุทธ์ สุทธจิตต์. (2544). พฤติกรรมการสอนดนตรี (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ธัญลักษณ์ ภู่ริยะพันธ์. (2549). คู่มือการสอนเปียโน (เอกสารเย็บเล่ม). เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยพายัพ.

พงษ์พันธ์ พงษ์โสภา. (2542). จิตวิทยาการศึกษา. กรุงเทพฯ: พัฒนาศึกษา.

เยาวพา เดชะคุปต์. (2542). ดนตรีและกิจกรรมเข้าจังหวะสำหรับเด็กปฐมวัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ เอ.พี กราฟฟิกดีไซน์.

อัญชนา สุตมาตร. (2546). การศึกษาหลักสูตรและกระบวนการศึกษาดนตรีสำหรับเด็กปฐมวัยของสถาบันจินตนาการดนตรี สถาบันดนตรีมีฟ้า และสถาบันดนตรีเคพีเอ็น. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาดนตรี บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล.