Behavior Using Online Social Media regarding Health and Media Literacy among the Elderly with Diabetes Mellitus in Bangkok

Main Article Content

กนิษฐา เทพสุด
มนต์ ขอเจริญ

Abstract

This study aimed to study the online social media uses among elderly people with diabetes mellitus in Bangkok area. Individuals skills on ability of media literacy particular diabetes mellitus disease was explored by using questionnaires. Data collection was done in four hundred respondents, age 60-80 years of age. The result of the first hypothesis testing revealed behaviors of using online social media in different sociodemographic i.e. gender, education level, occupation, chronic disease and physician visit showed difference of manner in using online social media. For the satisfaction of using online social media and different sociodemographic i.e. gender, education level, and income, it showed difference of manner in using online social media. Benefit of using online social media and different sociodemographic i.e. education level, occupation, income and physician visit revealed difference in manner of using online social media. The result of the second hypothesis testing verified the result revealed that different sociodemographic i.e. gender, age, education level, occupation, and income showed different access to social media. The skill to analyze online social media and different sociodemographic i.e. age, education level, occupation, income and physician visit revealed difference in manner of the skill to analyze online social media with statistical significances (p= 0.05).

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
เทพสุดก., & ขอเจริญม. (2019). Behavior Using Online Social Media regarding Health and Media Literacy among the Elderly with Diabetes Mellitus in Bangkok. PAYAP UNIVERSITY JOURNAL, 29(1), 67-78. https://doi.org/10.14456/pyuj.2019.6
Section
Research Articles

References

จุฑามณี คายะนันทน์ (2554). พฤติกรรมและผลกระทบจากการใช้เครือข่ายสังคมออนไลน์ เฟซบุ๊กดอทคอม (www.facebook.com) (รายงานผลการวิจัย). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ประกาย หมายมั่น. (2553). แบบจำลองการอธิบายความเจ็บป่วยเกี่ยวกับโรคหืดในมุมมองของผู้ป่วยโรคหืดและบุคลากรทางการแพทย์. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

ปาริชาต สถาปิตานนท์. (2553). ระเบียบวิธีวิจัยการสื่อสาร. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ภาสกร จิตรใคร่ครวญ. (2553). เทคโนโลยีของสื่อใหม่และการนำเสนอตัวตนต่อสังคมกับพฤติกรรมการสื่อสารบนเครือข่ายสังคมออนไลน์. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศตพล เกิดอยู่. (2558). ทัศนคติ พฤติกรรม และการรู้เท่าทันการใช้แอปพลิเคชั่นไลน์ของกลุ่มวัยเบบี้บูมเมอร์. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

อมรรัตน์ ทิพย์เลิศ, (2550). รู้ทันตนเอง รู้ใช้สื่อ แนวคิดใหม่ของการรู้เท่าทันสื่อเพื่อสุขภาพ. กรุงเทพฯ: โครงการสื่อสร้างสรรค์สุขภาพ สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ.

Abad-Alcalá, L. (2014). Media Literacy for Elderly People facing the Digital Divide: The e-Inclusion Programmes Design. Comunicar, 21 (42), 173-180.

Xie, B., Watkins, I., Golbeck, J., and Huang, M. (2012). Understanding and changing older adults' perceptions and learning of social media. Educational Gerontology, 38 (4), 282-296.