Marketing Mix and Consumer Behavior towards Decision Making on Online Shopping through Social Media: A Case of Facebook in Muang District, Lampang Province

Main Article Content

สุวภี กลีบบัว

Abstract

The study of marketing mix and consumer behavior towards decision making on online shopping through social media: a case of Facebook in Muang District, Lampang Province aims to study marketing mix factor affecting shopping decision making through social media and to study consumer behavior on shopping decision making through social media of people in Muang District, Lampang Province as a survey research. The study uses a group of 400 people as sample population and the study uses questionnaires as a study tool. The statistics methods used are percentage, average, and standard deviation.


The study reveals that marketing mix factors are important for shopping decision making through online social media: a case study of Facebook in Muang District, Lampang Province. The importance is ranked from highest to lowest in the following order which are; product shows that the sample group prioritizes the varieties of products as an important factor, distribution shows that the sample group prioritizes the convenience when purchasing product as an important factor; price shows that the sample group prioritizes the ability to compare prices as an important factor; and promotion shows that the sample group prioritizes the discount sales of out dated products as an important factor respectively.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
กลีบบัวส. (2019). Marketing Mix and Consumer Behavior towards Decision Making on Online Shopping through Social Media: A Case of Facebook in Muang District, Lampang Province. PAYAP UNIVERSITY JOURNAL, 29(1), 79-93. https://doi.org/10.14456/pyuj.2019.7
Section
Research Articles

References

เขมขวัญ สุดดี. (2557). กระบวนการตัดสินใจซื้อของผู้บริโภคชาวไทยต่อการซื้อเสื้อผ้าแฟชั่นผ่านเฟซบุ๊ค. การค้นคว้าอิสระ หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

ธัญญพัสส์ เกตุประดิษฐ์. (2554). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าทางอินเทอร์เน็ตของผู้หญิงในเขตกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยรังสิต.

ธีรวุฒิ เอกะกุล. (2543). ระเบียบวิธีวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. อุบลราชธานี: สถาบันราชภัฏอุบลราชธานี.

สุดา สุวรรณาภิรมย์ และวิชิต อู่อัน. (2547). การวิจัยตลาด. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์เซ็นทรัลเอ็กซ์เพรส จำกัด.

สุวิมล ขำล้วน. (2553). กระบวนการตัดสินใจซื้อสินค้าผ่านอินเทอร์เน็ตของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร. งานนิพนธ์ หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยบูรพา.

สมศักดิ์ หงส์สุวรรณ และกรวีร์ ชัยอมรไพศาล. (2561). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีความสำคัญต่อการตัดสินใจเลือกเรียนสถาบันสอนภาษาต่างประเทศ อัพเกรด อคาเดมี่ จังหวัดเชียงใหม่. วารสารมหาวิทยาลัยพายัพ, 28 (1), 151-166.

สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ (ETDA). (2560). https://www.etda.or.th/publishing-detail/thailand-internet-user-profile-2017.html.

สำนักงานสถิติแห่งชาติ กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2560). การสำรวจการมีการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในครัวเรือน พ.ศ. 2560, http://www.nso.go.th/sites/2014/DocLib13/ด้านICT/เทคโนโลยีในครัวเรือน/2560/FullReportICT_60.pdf.

ศิริชัย พงษ์วิชัย. (2552). การวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วยคอมพิวเตอร์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ศิริวรรณ เสรีรัตน์ และคนอื่น ๆ. (2541). พฤติกรรมผู้บริโภค. กรุงเทพฯ: ธีระฟิล์ม และไซเท็กซ์.

________. (2546). การบริหารการตลาดยุคใหม่. กรุงเทพฯ: ธรรมสาร.