An Analysis of the Goals and the Instructions of Communicative Paragraph Writing Content to Develop Thai Writing Skills for Foreign Students

Main Article Content

สุภา พูนผล
เกียรติสุดา บุญส่ง

Abstract

This qualitative research study aims to analyze the goals and instructions of communicative paragraph writing content for the purpose of developing Thai writing skills for foreign students. Content validity has been examined by experts. The results revealed that communicative paragraph writing content can be classified into expected outcome analysis and instructional analysis. Expected outcome analysis consists of three goals in which foreign students should be able to: 1) place words in the correct order, 2) use proper conjunctions to combine sentences and 3) write a communicative paragraph at a good level. For instructional analysis, all goals can be categorized into twenty-eight behavioral objectives including seven fundamental skill objectives which refer to behaviors or background knowledge of learners. The first goal, in which students are able to place words in the correct order, is set as curriculum objective number one with five behavioral objectives. The second goal, in which students are able to use proper conjunctions to combine sentences, is set as curriculum objective number two with seven behavioral objectives. The last goal, in which students are able to write a communicative paragraph at a good level is set as curriculum objective number three with nine behavioral objectives. Furthermore, suggestions are given as guidance on teaching and learning for foreign students.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
พูนผลส., & บุญส่งเ. (2020). An Analysis of the Goals and the Instructions of Communicative Paragraph Writing Content to Develop Thai Writing Skills for Foreign Students. PAYAP UNIVERSITY JOURNAL, 29(2), 147-160. https://doi.org/10.14456/pyuj.2019.27
Section
Research Articles

References

กิ่งกาญจน์ บูรณสินวัฒนกูล. (2561). กลวิธีการสอนภาษาไทยเพื่อการสื่อสารสำหรับผู้เรียนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 18(2), 164-178.

ชนิกา คำพุฒ. (2545). การศึกษาการใช้ภาษาไทยของนักศึกษาจีนวิชาเอกภาษาไทยชั้นปีที่ 4 สถาบันชนชาติยูนนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต (สาขาวิชาการสอนภาษาไทย) คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

ชัยยงค์ พรหมวงศ์, สมเชาว์ เนตรประเสริฐ และสุดา สินสกุล. (2520). ระบบสื่อการสอน. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นิภา กู้พงษ์ศักดิ์. (2555). ปัญหาการใช้ภาษาไทยของนักศึกษาต่างชาติ: กรณีศึกษานักศึกษาจีนมหาวิทยาลัยกรุงเทพ. วารสารรามคำแหง ฉบับมนุษยศาสตร์, 31(1), 123-138.

บุญชม ศรีสะอาด. (2537). การพัฒนาการสอน. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาสน์.

เยาวดี รางชัยกุล วิบูลย์ศรี. (2552). การวัดผลและการสร้างแบบสอบผลสัมฤทธิ์ (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

รุ่งฤดี แผลงศร. (2560). ศาสตร์การสอนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วีณา วโรตมะวิชญ. (2530). การออกแบบการสอนอย่างมีระบบ. เชียงใหม่: ภาควิชาประถมศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

สถาบันภาษาไทยสิรินธร จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. (2559). การทดสอบสมรรถภาพภาษาไทยสำหรับผู้พูดภาษาไทยเป็นภาษาต่างประเทศ, สืบค้นเมื่อ 3 ธันวาคม 2559. https://www.sti.chula.ac.th /thai-test/non-native.

สมพงศ์ วิทยศักดิ์พันธุ์. (2549). การสอนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ. เชียงใหม่: โรงพิมพ์มิ่งเมือง.

อาภรณ์ ใจเที่ยง. (2550). หลักการสอน (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.