The Characteristics of Diachronic Meaning of /Kin/ “to Eat” in Thai Novels
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research article utilized Diachronic Study as a framework to analyze characteristics of meaning of the word /kin/ “eat” in Thai novels during 2447 B.E. to 2562 B.E. in order to indicate the change of the word /kin/ “eat” in different periods.
The findings revealed the semantic characteristics of the word /kin/ in Thai novels through the language used from 2447 B.E. to 2562 B.E., showing that /kin/ in each year reflects aspects of politics, governance, cultural adoption, customs, traditions, and values that have become part of Thai people’s livelihood. These semantic changes corresponding with social changes in Thailand during the study period influence the evolving connotations of the word /kin/.
Article Details
References
ก.สุรางคนางค์. (2547). หญิงคนชั่ว. ณ บ้านวรรณกรรม.
กรมศิลปากร สำนักหอสมุดแห่งชาติ. (2547). ศิลาจารึกสุโขทัย หลักที่ 1 จารึกพ่อขุนรามคำแหง (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรมฯ.
โกลาบ จัน. (2562). ไต้ฝุ่น. แพรว.
คึกฤทธิ์ ปราโมช, ม.ร.ว. (2548ก). สี่แผ่นดิน, เล่ม 1. นานมีบุ้คส์.
คึกฤทธิ์ ปราโมช, ม.ร.ว. (2548ข). สี่แผ่นดิน, เล่ม 2. นานมีบุ้คส์.
ครูเหลี่ยม. (2544). ความไม่พยาบาท. ปูชนีย์.
คำพูน บุญทวี. (2519). ลูกอีสาน. บรรณกิจ.
จุฬามณี. (2560). กรงกรรม. แสงดาว.
ชาติ กอบจิตติ. (2525). คำพิพากษา. พี. เอ.ลีฟวิ่ง.
ดุษฎีพร ชำนิโรคศานต์. (2526). ภาษาศาสตร์เชิงประวัติ และภาษาไทยเชิงเปรียบเทียบ. (เอกสารอัดสำเนา). ม.ป.พ.
นันทนา วงษ์ไทย. (2561). ภาษาและความหมาย. โรงพิมพ์ เค.ซี.อินเตอร์เพรส.
นายแก้วนายขวัญ. (2512). นิทานทองอิน. ม.ป.พ.
บุญเดือน ศรีวรพจน์ (บ.ก.). (2546). จินดามณี ฉบับหมอบรัดเล. กรมศิลปากร.
โบตั๋น. (2543). ผู้หญิงคนนั้นชื่อบุญรอด. สุวีริยาสาส์น.
ประทีป ชุมพล. (2546). เสียงเพรียกจากท้องน้ำ. แพรว.
ปิ่นอนงค์ อำปะละ (2565). ความหมายของคำว่า “กิน”ในภาษาไทย: การศึกษาเชิงประวัติและภาษาศาสตร์ปริชาน. มหาวิทยาลัยพายัพ.
ผาด พาสิกรณ์. (2559). พลิ้วไปในพรายเวลา. แพรว.
พนมเทียน. (2525ข). ละอองดาว, เล่ม 2. คลังวิทยา.
ยุวดี ตันสกุลรุ่งเรือง (2551). รอยวสันต์. ประพันธ์สาส์น.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ 5 ธันวาคม 2544. ราชบัณฑิตยสถาน.
เรียมเอง. (2543). ทุ่งมหาราช. บรรณกิจ 119.
วิไลวรรณ ขนิษฐานันท์. (2526). ภาษาศาสตร์เชิงประวัติ: วิวัฒนาการภาษาไทยและภาษาอังกฤษ. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ศศิวิมล สันติราษฎร์ภักดี. (2547). ฉากชีวิตสี่แผ่นดิน: ชีวิตจริงหลังฉากนิยายของสาวชาววัง ชาวบ้าน และแฟชั่นฝรั่ง. อมรินทร์.
ศรีบูรพา. (2471). คมสวาทบาดจิต. ม.ป.พ.
ศรีบูรพา. (2548). สงครามชีวิต. มติชน.
สีฟ้า. (2517ก). ข้าวนอกนา, เล่ม 1. คลังวิทยา.
เสนีย์ เสาวพงศ์. (2525). ความรักของวัลยา. มิตรนราการพิมพ์.
อากาศดำเกิง รพีพัฒน์, ม.จ. (2546). ละครแห่งชีวิต. แพรว.
Bynon, T. (1997). Historical Linguistics. Cambridge University.
Hock, H. (1991). Principles of historical linguistics. Mouton de Gruyter.
Schendl, H. (2001). Historical linguistics. Oxford University Press.
