ศักยภาพการจัดการแหล่งท่องเที่ยวสู่การพัฒนารูปแบบการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพในภูมิภาคตะวันตก
คำสำคัญ:
การท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ, การจัดการการท่องเที่ยว, ภูมิภาคตะวันตกบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาศักยภาพการจัดการแหล่งท่องเที่ยวเชิงสุขภาพของแหล่งท่องเที่ยวในภูมิภาคตะวันตกต่อการพัฒนารูปแบบการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ ในพื้นที่ 5 จังหวัด ได้แก่ จังหวัดนครปฐม จังหวัดราชบุรี จังหวัดกาญจนบุรี จังหวัดเพชรบุรี และจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เป็นการวิจัยแบบคุณภาพ โดยการลงพื้นที่สำรวจด้วยตัวเอง เก็บข้อมูลจากผู้ให้ข้อมูลหลัก คือ กลุ่มคนในพื้นที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยว หรือเกี่ยวข้องกับการพัฒนาการท่องเที่ยว จำนวน 10 คน ต่อพื้นที่ ตามกรอบปัจจัยการจัดการการท่องเที่ยวใน 5 มิติ คือ มิติคุณภาพของแหล่งท่องเที่ยว มิติความปลอดภัยของนักท่องเที่ยว มิติปัจจัยพื้นฐานทางการท่องเที่ยว มิติการบริหารจัดการท่องเที่ยว และ มิติด้านคุณค่าแหล่งท่องเที่ยว
จากการศึกษาพบว่าพื้นที่ที่มีศักยภาพการจัดการแหล่งท่องเที่ยวเชิงสุขภาพในภูมิภาคตะวันตกประกอบด้วย 5 ชุมชน ได้แก่ 1) ชุมชนคลองมหาสวัสดิ์ จังหวัดนครปฐม มีศักยภาพคุณภาพแหล่งท่องเที่ยวในภาพรวมอยู่ในระดับดี 2) ชุมชนตลาดน้าเหล่าตั๊กลัก จังหวัดราชบุรี มีศักยภาพคุณภาพแหล่งท่องเที่ยวในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง 3) ชุมชนหนองโรง จังหวัดกาญจนบุรี มีศักยภาพคุณภาพแหล่งท่องเที่ยวในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง 4) ชุมชนหนองหญ้าปล้อง จังหวัดเพชรบุรี มีศักยภาพคุณภาพแหล่งท่องเที่ยวในภาพรวมอยู่ในระดับดี และ 5) ชุมชนห้วยสัตว์ใหญ่ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ มีศักยภาพคุณภาพแหล่งท่องเที่ยวในภาพรวมอยู่ในระดับดี ซึ่งทั้ง 5 พื้นที่ดังกล่าวมีความโดดเด่นทางด้านทรัพยากรทางธรรมชาติและวัฒนธรรมท้องถิ่นที่เป็นเอกลักษณ์ เหมาะสมในการพัฒนาเพื่อรองรับการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพตามศักยภาพและเชื่อมโยงในแหล่งท่องเที่ยวทั้ง 5 แหล่งพื้นที่และได้มาซึ่ง รูปแบบการท่องเที่ยวแบบ ครึ่งวัน หนึ่งวัน และแบบสองวันหนึ่งคืน
เอกสารอ้างอิง
กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ. (2562). รายงานการวิจัยเรื่อง รายงานผลการวิจัยและสำรวจข้อมูลด้านบริการสุขภาพและบริการเพื่อส่งเสริมสุขภาพของไทย ประกอบการจัดทำศูนย์ข้อมูลรองรับนโยบาย Medical Hub (รายงานการวิจัย). นนทบุรี: กองสุขภาพระหว่างประเทศ กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ กระทรวงสาธารณสุข.
กองเศรษฐกิจการท่องเที่ยวและกีฬา. (2563, 22 มกราคม). สถานการณ์ด้านการท่องเที่ยวเดือนธันวาคม 2562. สืบค้นจาก https://bit.ly/34mx0JQ
ฐานิดา ทองมาแก้ว, อมรรัตน์ ช่วยศรี, รัชภูมิ จินะ, อัชฌาพร กว้างสวาสดิ์ และนพดล สายคติกรณ์. (2560). การประชาสัมพันธ์เว็บไซด์แบกเป้เที่ยวป่าละอู ด้วยสื่ออินโฟกราฟฟิค. The ASEAN Undergraduate Conference in Computing (AUC2), 5(1), 130-136.
ธารทิพย์ ขาวผ่องอำไพ และธีรศักดิ์ อุ่นอารมณ์เลิศ. (2553). ผลที่เกิดจากการท่องเที่ยวเชิงเกษตรที่มีต่อสุขภาวะทางสังคมของคนในชุมชนคลองมหาสวัสดิ์ อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม. วารสารศิลปะศึกษาศาสตร์วิจัย มหาวิทยาลัยศิลปากร, 1(2), 100-113.
ปทิตตา ตันติเวชกุล. (2546). การท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ. จุลสารการท่องเที่ยว, 22(11), 29-41.
ประพนธ์ เล็กสุมา และคณะ. (2562). แนวทางการพัฒนากิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพในภูมิภาคตะวันตก. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 14(49), 20-30.
ยุพิน อุ่นแก้ว และโชคชัย สุเวชวัฒนกูล. (2560). การพัฒนาตัวบ่งชี้ความเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 11(1), 1-15.
วิราสิริริ์ วสีวีรสิว์ และคณะ. (2558). ความเป็นไปได้และรูปแบบการจัดการการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพในจังหวัดกาญจนบุรี. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย ฉบับวิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยี, 9(2), 210-218.
ศูนย์ข้อมูลความรู้ ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน. (2555, 17 ธันวาคม). ภาพรวมการเปิดเสรีด้านการค้าขายของกับ AEC ที่มีผลกระทบต่อไทย. สืบค้นจาก http://www.thai-aec.com/32
สมบัติ กาญจนกิจ และคณะ. (2561). การพัฒนาศักยภาพอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพของไทยเพื่อเป็นศูนย์กลางการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพในเอเชีย. เอกสารข่าวสารงานวิจัยและพัฒนา, 17(187), 15-27.
Cai, L.A. (2002). Cooperative Branding for rural destinations. Annals of Tourism Research, 29(3), 720-742.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ข้อความที่ปรากฎในวารสารฉบับนี้เป็นความคิดเห็นของผู้เขียนแต่ละท่าน สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย และกองบรรณาธิการ ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยและไม่มีส่วนรับผิดชอบใดๆ
สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย ขอให้ผู้อ่านอ้างอิงในกรณีที่ท่านคัดลอกเนื้อหาบทความในวารสารฉบับนี้