ปัญหาการพิจารณาพยานหลักฐานในการออกหมายจับตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 66

ผู้แต่ง

  • มาณพ ประวาลลัญฉกร นักศึกษาหลักสูตรนิติศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
  • ชนินาฏ ลีดส์ อาจารย์ประจำสาขาวิชานิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
  • สิริพันธ์ พลรบ อาจารย์ประจำสาขาวิชานิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช

คำสำคัญ:

หมายจับ, การพิจารณาพยานหลักฐาน, เหตุในการออกหมายจับ

บทคัดย่อ

                การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาแนวคิดทฤษฎีเกี่ยวกับการออกหมายจับในคดีอาญา 2) ศึกษาหลักกฎหมายเกี่ยวกับการจับและการออกหมายจับตามกฎหมายไทยและกฎหมายต่างประเทศ 3) เพื่อศึกษาวิเคราะห์เปรียบเทียบเกี่ยวกับแนวคิด เหตุ และขั้นตอนในการออกหมายจับระหว่างกฎหมายไทยและกฎหมายต่างประเทศ  4) เพื่อหาแนวทางในการแก้ไขปรับปรุงกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับเหตุในการออกหมายจับ ใช้การวิจัยทางเอกสาร

                ผลการศึกษาพบว่า 1) การออกหมายจับของไทยสอดคล้องกับแนวคิดกระบวนการยุติธรรมทางอาญารูปแบบการควบคุมอาชญากรรม 2) เหตุในการออกหมายจับตามกฎหมายไทยเปิดโอกาสให้ศาลใช้ดุลพินิจชั่งน้ำหนักได้อย่างมากในการออกหมายจับ ประเทศอังกฤษการจับโดยมีหมายจับที่ออกโดยศาลมีน้อยมากในปัจจุบัน ประเทศสหรัฐอเมริกาอาศัยพยานหลักฐานเป็นหลักสำคัญในการออกหมายจับ ส่วนประเทศฝรั่งเศสนั้นเหตุในการออกหมายจับ คือ บุคคลนั้นหลบหนีหรือพำนักอาศัยอยู่นอกอาณาเขตของฝรั่งเศส 3) การออกหมายจับของไทยเป็นอำนาจของศาลเท่านั้นเช่นเดียวกับประเทศอังกฤษ สหรัฐอเมริกา และฝรั่งเศส ที่แตกต่างคือประเทศสหรัฐอเมริกาและฝรั่งเศส พนักงานอัยการจะมีส่วนร่วมในการขั้นตอนของการออกหมายจับ และประเทศสหรัฐอเมริกาผู้ถูกออกหมายจับมีสิทธิโต้แย้งการออกหมายจับได้ และให้ความสำคัญกับเหตุอันควรเชื่อได้ในการออกหมายจับ 4) ควรมีการแก้ไขเพิ่มเติมถ้อยคำตัวบทมาตรา 66 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาทั้งอนุมาตรา (1) และอนุมาตรา (2) ที่เดิมบัญญัติว่า “เมื่อมีหลักฐานตามสมควรว่าบุคคลใดน่าจะได้กระทำความผิดอาญา” แก้ไขเป็น “เมื่อมีหลักฐานตามสมควรที่มีเหตุอันควรเชื่อว่าบุคคลใดได้กระทำความผิดอาญา”

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงการต่างประเทศ, กรมองค์การระหว่างประเทศ (2551, กรกฎาคม). ปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน. สืบค้นจาก http://humanrights.mfa.go.th/upload/pdf/udhr-th-en.pdf

คณิต ณ นคร. (2561). กฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: วิญญูชน.

ณรงค์ ใจหาญ. (2552). หลักกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา เล่ม 1 (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิญญูชน.

ไทยรัฐฉบับพิมพ์. (2559, 19 สิงหาคม). จับสาวแสบ แจ้งเท็จทำคนอื่นเดือดร้อน. สืบค้นจาก https://www.thairath.co.th/content/694833

ปาลิดา ไตรสารศรี. (2554). การกลั่นกรองการออกหมายจับ (วิทยานิพนธ์ปริญญานิติศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, กรุงเทพฯ.

ราชกิจจานุเบกษา. (2548). ข้อบังคับของประธานศาลฎีกาว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการเกี่ยวกับการออกคำสั่งหรือหมายอาญา พ.ศ. 2548. สืบค้นจาก http://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2548/00154922.PDF

ศาลยุติธรรม. (ม.ป.ป.(ก)). รายงานประจำปีของศาลยุติธรรมและสำนักงานศาลยุติธรรม ประจำปีงบประมาณ 2560. สืบค้นจาก https://oppb.coj.go.th/th/content/category/detail/id/8/cid/2081/iid/95017

ศาลยุติธรรม. (ม.ป.ป.(ข)). รายงานประจำปีของศาลยุติธรรมและสำนักงานศาลยุติธรรม ประจำปีงบประมาณ 2561. สืบค้นจาก https://oppb.coj.go.th/th/content/category/detail/id/22/iid/140051

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2021-10-12

รูปแบบการอ้างอิง

ประวาลลัญฉกร ม., ลีดส์ ช., & พลรบ ส. (2021). ปัญหาการพิจารณาพยานหลักฐานในการออกหมายจับตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 66. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 16(58), 68–78. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/researchjournal-lru/article/view/247552

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิทยานิพนธ์