ศักยภาพการท่องเที่ยวเชิงอาหารชุมชนอาจสามารถ จังหวัดนครพนม

ผู้แต่ง

  • จิราภรณ์ พรหมเทพ อาจารย์ประจำสาขาการท่องเที่ยวและอุตสาหกรรมบริการ วิทยาลัยการท่องเที่ยวและอุตสาหกรรมบริการ มหาวิทยาลัยนครพนม
  • ดุษฎี ช่วยสุข อาจารย์ประจำสาขาการท่องเที่ยวและอุตสาหกรรมบริการ วิทยาลัยการท่องเที่ยวและอุตสาหกรรมบริการ มหาวิทยาลัยนครพนม

คำสำคัญ:

การท่องเที่ยวเชิงอาหาร, อาหารพื้นถิ่น, การท่องเที่ยวชุมชน

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาศักยภาพการท่องเที่ยวเชิงอาหาร ชุมชนอาจสามารถ  โดยผ่านการสังเกตการสัมภาษณ์เชิงลึกและการสนทนากลุ่มกับผู้ให้ข้อมูลหลัก คือเจ้าหน้าที่ภาครัฐ  ภาคเอกชน ผู้ประกอบการ และผู้นำชุมชน   ผลการศึกษาพบว่า จุดเด่นของชุมชนอาจสามารถ อำเภอเมือง จังหวัดนครพนม คือมีเอกลักษณ์ที่โดดเด่น เนื่องจากเป็นพื้นที่ของการอยู่อาศัยของชนเผ่าไทแสก มีทำเลที่ตั้งที่อยู่ใกล้ตัวเมือง มีการเดินทางที่สะดวกสบาย เป็นชุมชนที่มีวัฒนธรรมการกินอาหารที่อาศัยวัตถุดิบจากธรรมชาติ  มีแหล่งวัตถุดิบอยู่ในพื้นที่ มีความสดใหม่ และปลอดภัย ประเพณีและวัฒนธรรมมีความโดดเด่นและได้รับการยอมรับจากนักท่องเที่ยว แต่ในด้านจุดที่ควรพัฒนา พบว่า ภาพลักษณ์ รูปร่างหน้าตาของอาหารยังไม่มีความโดดเด่น แปลกใหม่ หรือกลมกลืนกับสภาพของชุมชน จึงทำให้แรงจูงใจในการเดินทางท่องเที่ยวในพื้นที่ยังน้อย ซึ่งแนวทางการพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยวเชิงอาหาร ได้แก่ การจัดทำองค์ความรู้เกี่ยวกับอาหารพื้นถิ่นที่มีเอกลักษณ์ของชุมชน ผักและสมุนไพรที่มีในชุมชนในการประกอบอาหารและสามารถสร้างภูมิต้านทานให้กับนักท่องเที่ยว  การสนับสนุนให้มีการออกแบบบรรจุภัณฑ์ของอาหารที่มีความเป็นเอกลักษณ์และสื่อถึงเอกลักษณ์ของท่องถิ่นชุมชนริมฝั่งแม่น้ำโขง หน่วยงานที่เกี่ยวข้องควรมีการเข้ามาสนับสนุนให้มีการพัฒนาผลิตภัณฑ์ การนำกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงอาหาร  ความหลายหลายของวัตถุดิบ  ความหลากหลายของอาหาร กรรมวิธีการปรุง โดยนำวัตถุดิบที่มีในชุมชนมาเป็นจุดขายหลัก  การฝึกอบรมเกี่ยวกับเทคโนโลยีการถ่ายภาพ และการรีวิวอาหารผ่านสื่อออนไลน์ การใช้คุณค่าของอาหารพื้นถิ่นในการบอกต่อเป็นเรื่องราวของศักยภาพการท่องเที่ยวเชิงอาหารของชุมชนอาจสามารถแก่นักท่องเที่ยวต่อไปในอนาคต

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (20 กรกฎาคม 2561). แผนพัฒนาการท่องเที่ยวฉบับที่ 2 พ.ศ. 2560-2564. สืบค้นจาก https://www.mots.go.th/more_news.php?cid=312&filename=index

กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2560). รายงานภาวะเศรษฐกิจท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ: กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.

กฤติยา แก้วสะอาด. (2564). ภาพประกอบสู่การสร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์ของที่ระลึกกลุ่มชาติพันธุ์ลาวครั่ง. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 16(57). 1-9.

การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (24 กรกฎาคม 2560). Food Will Keep Us Alive. TAT Review. สืบค้นจาก http://www.etatjournal.com/mobile/index.php/menu-read-tat/menu-2017/menu-12017

ชมพูนุท ภาณุภาส, ปัญจพร ธนาวชิรานันท์ และ กิ่งกนก เสาวภาวงศ์. (2564). ศักยภาพการท่องเที่ยวเชิงอาหารตามอัตลักษณ์พื้นที่นครแม่สอด จังหวัดตาก. วารสารมหาวิทยาลัยคริสเตียน, 27(2), 46-61.

ญาณภา บุญประกอบ, จักรวาล วงศ์มณี, สิริพร เขตเจนการ และโยธิน แสวงดี. (2560). อาหารพื้นถิ่นกับกลไกในการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์: กรณีศึกษากลุ่มชาติพันธุ์ลาวครั่ง จังหวัดชัยนาท. วิทยาลัยดุสิตธานี, 11(ฉบับพิเศษ), 93-108.

พิมพ์ลภัส พงศกรรังศิลปะ. (2557). การจัดการการท่องเที่ยวชุมชนอย่างยั่งยืน: กรณีศึกษา บ้านโคกไคร จังหวัดพังงา. Veridian E-Journal, 7(3), 653-665.

ภัทรพร พันธุรี. (2558). การจัดกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงอาหาร โดยผ่านประสบการณ์ของนักท่องเที่ยวในประเทศไทย. เทคโนโลยีภาคใต้, 8(2), 27-37.

สริตา พันธ์เทียน, ทรงคุณ จันทจร และ มาริสา โกเศยะโยธิน. (2560). รูปแบบการจัดการท่องเที่ยวเชิงอาหารไทย โดยใช้แนวคิดเศรษฐกิจสร้างสรรค์ในเขตจังหวัด ลุ่มแม่น้ำภาคกลาง. วารสารวิจัยและการพัฒนา มหาวิทยาลัย นราธิวาสราชนครินทร์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 5(2), 184-195.

สำนักข่าวกรมประชาสัมพันธ์. (24 มิถุนายน 2561). จังหวัดนครพนมร่วมกับกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา มหาวิทยาลัยศิลปากร สร้างชุมชนต้นแบบไทแสกโมเดลรองรับการท่องเที่ยวในพื้นที่. สืบค้นจาก http://thainews.prd.go.th/website_th/news/print_new/TNSOC61061400168

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2559). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 ปี 2560 - 2564. กรุงเทพฯ: สำนักนายกรัฐมนตรี.

Amir, A.F., Ghapar, A. A., A. Jamal, S., and Ahmad, K. N. (2015). Sustainable tourism development: A study on community resilience for rural tourism in Malaysia. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 168(1), 116-122. doi: 10.1016/j.sbs pro.2014.10.217

Bertan, S. (2020). Impact of restaurants in the development of gastronomic tourism. International Journal of Gastronomy and Food Science, 21(1), 1-5. doi: 10.1016/j.ijgfs.2020.100232

Çalişkan, O., and Yilmaz, G. (2016). Gastronomy and Tourism. Global Issues and Trends in Tourism, Retrieved form https://www.researchgate.net/profile/Valentina-Albanese/publication/314594718_Opinion_Mining_to_Analyze_Perception_of_a_Touristic_Destination/links/58c398d6aca272e36dd04f11/Opinion-Mining-to-Analyze-Perception-of-a-Touristic-Destination.pdf

Guzel, B. and Apaydin, M. 2016). Gastronomy Tourism: Motivations and Destinations. Global Issues and Trends in Tourism. Retrieved form https://www.researchgate.net/publication/312914762_Gastronomy_Tourism_Motivations_and_Destinations

Herrera, C. F., Herranz, B. J., and Arilla, J. M. P. (2012). Gastronomy’s importance in the development of tourism destinations in the world. Madrid, Spain.: World Tourism Organization Retrieved form https://www.researchgate.net/publication/283579436_Gastronomy's_importance_in_the_development_of_tourism_destinations_in_the_world_Ref_Revista_Global_Report_on_Food_Tourism_AM_Reports_Volume_four_World_Tourism_Organization_UNWTO_2012_pp_6-9

Harrington, R. J., and Ottenbacher, M. C. (2010). Culinary Tourism: A Case Study of the Gastronomic Capital. Journal of Culinary Science & Technology, 8(1), 14-32. doi: 10.1080/15428052.2010.490765

Kivela, J. and Crotts, J. C. (2006). Tourism and gastronomy: Gastronomy's influence on how tourists experience a destination. Journal of hospitality and tourism research, 30(3), 354-377. doi: 10.1177/109634 8006286797.

Onur, N., and Onur, F. (2016). Potential of Gastronomy Tourism within Culture Tourism and Developing. Global Issues and Trends in Tourism, Retrieved form https://www.researchgate.net/profile/Valentina-Albanese/publication/314594718_Opinion_Mining_to_Analyze_Perception_of_a_Touristic_Destination/links/58c398d6aca272e36dd04f11/Opinion-Mining-to-Analyze-Perception-of-a-Touristic-Destination.pdf# page=479

Razzaq, A. R. A., Mohamad, N.H., A.Kader, S. S. S., Mustafad, M. Z. M., Ab.Hadi, M.Y., Hamzah, H. and Khalifah, Z. (2013). Developing Human Capital for Rural Community Tourism: Using Experiential Learning Approach. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 93(1), 1835–1839. doi: 10.1016/j.sbspro. 2013.10.126

Sahin, G. G. (2015). Gastronomy Tourism as an Alternative Tourism: An Assessment on the Gastronomy Tourism Potential of Turkey. International Journal of Academic Research in Business and Social Sciences, 5(9), 79-105.

Sormaz, U., Akmese, H., Gunes, E., and Aras, S. (2016). Gastronomy in Tourism. Procedia Economics and Finance, 3, 725- 730. doi: 10.1016/S2212-5671(16)30286-6.

The World Tourism Organization. (2016). UNWTO Gastronomy Network Action Plan 2016-2017. Retrieved form https://webunwto.s3-eu-west-1.amazonaws.com/imported_images/46789/gastronomy_action_plan_print_2_es_web_0.pdf

TAT Review. (2018). Tourism Go Local ชุมชนเติบใหญ่ เมืองไทยเติบโต. สืบค้นจาก https://www.Tatreviewmagazine.com/article/tourism-go-local/

Lin, Y. C., Pearson, T. E., and Cai, L. A. (2011). Food as a form of Destination Identity: A Tourism Destination Brand Perspective. SAGE Journals, 11(1), 30-48. doi: 10.1057/thr.2010.2

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2022-02-18

รูปแบบการอ้างอิง

พรหมเทพ จ., & ช่วยสุข ด. (2022). ศักยภาพการท่องเที่ยวเชิงอาหารชุมชนอาจสามารถ จังหวัดนครพนม. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 17(59), 30–40. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/researchjournal-lru/article/view/251962

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย