Development of the Digital Technology Application Model for Mainstream Hearing Impairment Students to Promote Learning

Main Article Content

Praetawan Jarutan
Woraphapa Arreerard
Laongtip Mathurasa

Abstract

               The objective of this research is to 1) synthesize a digital technologies application model to promote learning for hearing-impaired students in an inclusive class, and 2) evaluate the suitability of the digital technology application model to promote learning for hearing-impaired students in an inclusive class. The target group consisted of 5 groups of related parties which included 155 people and 9 experts. Instruments used were a questionnaire about context, problems, and needs of relevant parties, and questionnaires eliciting experts’ opinions toward suitability of model. The statistical methods used were means and standard deviation.


          The results were as follows. 1) The digital technology application model to promote learning for hearing-impaired students in an inclusive class consisted of 3 main parts as follows: part 1, policies and principles of learning activities, consisting of learning in the 21st century which focuses on the principles of 3R4C, students with hearing impairments was inclusive class together with a buddy and emphasized practicality; part 2, the digital technology application for hearing-impaired students in an inclusive class consisted of learning principles, learning activities; and part 3, learning indicators consisted of the characteristics of the learning activities, and the characteristics of the learners. And, 2) Suitability of the digital technology application model to promote learning for hearing-impaired students in an inclusive class consisted of the followings:1) suitability of the principles and the learning management concepts were at the highest level, 2) the suitability of the components of all 3 parts of the model in overall was at the highest level, 3) the suitability of the learning activities overall was at the highest level, 4) the consistency of overall learning activities was at the highest level, and 5) the suitability of the components of learning activities in overall was at the highest level.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
Research Articles

References

มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร. ศูนย์บริการสนับสนุนนักศึกษาพิการระดับอุดมศึกษา. (2556). ระเบียบมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนครว่าด้วยการจัดการศึกษาระดับอุดมศึกษาสำหรับนักศึกษาพิการเรียนร่วม พ.ศ. 2556. สกลนคร.
แพรตะวัน จารุตัน, วรปภา อารีราษฎร์, และธรัช อารีราษฎร์. (2561). การศึกษาบริบท ปัญหา และความต้องการจัดการเรียนการสอนโดยประยุกต์ใช้เทคโนโลยีสารสนเทศสำหรับนักศึกษาบกพร่องทางการได้ยินแบบเรียนร่วม. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติ “การจัดการเทคโนโลยีและนวัตกรรม”
ครั้งที่ 4. (น. 103 - 110). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคาม.
ศิริพร น้อยอำคา, และปรีชา น้อยอำคา. (2558). การพัฒนารูปแบบสื่อปฏิสัมพันธ์เพื่อส่งเสริมความสามารถในการคิดสำหรับผู้ที่มีความพิการทางการได้ยินโดยยึดหลักองค์ประกอบการคิดวิเคราะห์. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 34(4), 375 - 382.
มลิวัลย์ ธรรมแสง, ผดุง อารยะวิญญู, และประกฤติ พูลพัฒน์. (2559). การปรับเปลี่ยนการเรียนการสอนให้สอดคล้องกับความต้องการของนักเรียนที่มีความบกพร่องทางการได้ยินระดับหูหนวก. วารสารวิจัยและพัฒนาการศึกษาพิเศษ. 5(1), 9 - 21.
ณัฐพล ธนเชวงสกุล. (2562). การจัดการเรียนรู้แบบภควันตวิทยาด้วยกระบวนการเรียนรู้แบบ MIAP เพื่อส่งเสริมการสร้างสื่อโฆษณาและประชาสัมพันธ์ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี. วารสารวิชาการวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม. 29(3), 90 - 99.
Gentry, M.M., Chinn, K.M., and Moulton, R.D. (Winter 2004 - 2005). Effectiveness of multimedia reading materials when used with children who are Deaf. American Annals of the Deaf. 149(5), 394 - 403.
สุมนา สุขพันธ์. (2561). การจัดการเทคนิคการสอนด้วยนวัตกรรมห้องเรียนออนไลน์ โดย Google Classroom สู่ไทยแลนด์ 4.0 ของนักศึกษาคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเอเชียอาคเนย์. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลา
นครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี. 29(2), 152 - 162.
นรินทร์ อยู่ดี, และกฤษณะ ภักดีพงษ์. (2557). ใช้ LINE ให้เป็นเล่น Instagram ให้เพลิน. กรุงเทพฯ: วิตตี้ กรุ๊ป
รัชฎา เทพประสิทธิ์, และสุธิดา ชัยชมชื่น. (2561). การออกแบบชุดฝึกอบรมสำหรับผู้สอนโดยใช้โครงงานเป็นฐานบนโปรแกรม Scratch เพื่อพัฒนาสมรรถนะด้านการเขียนโปรแกรม. วารสารกลุ่มมนุษยศาสตร์-สังคมศาสตร์. 1(1), 36 - 45.
สัญญา เคณาภูมิ. (2562). หลักการและแนวทางการสังเคราะห์งานวิชาการ. วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น. 3(2), 89 - 106.
แพรพรรณ จรูญพิทักษ์พงศ์, และประชาสรรค์ แสนภักดี. (2562). แนวทางการส่งเสริมการศึกษาเด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยินในท้องถิ่น: กรณีศึกษาจังหวัดมุกดาหาร.วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด. 13(2), 12 - 19.
จรรยา ชัยนาม และอภินภัศ จิตรกร. (2560). การพัฒนาสื่อมัลติมีเดียเพื่อการเรียนรู้ภาษามือไทย เรื่อง คำศัพท์พื้นฐานเพื่อการออกแบบทางศิลปะ สำหรับนักศึกษาหูหนวก ระดับปริญญาตรี. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย. 9(1), 145 - 157.
สมหมาย แก้วกันหา. (2559). การพัฒนารูปแบบกิจกรรมการเรียนรู้ร่วมมือแบบห้องเรียนกลับด้านโดยใช้สื่อ อีดีแอลทีวี.ใน การประชุมวิชาการระดับชาติด้านคอมพิวเตอร์ และเทคโนโลยีสารสนเทศ ครั้งที่ 11 (น. 697 - 702). กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.