A Study of Achievement our KhaoPhuLuang Community Unit and Life Skill for Grade 3 Students using Leaning Management the Science of King Rama IX

Main Article Content

Niphon Plongngooluem
Sirirat Nakin

Abstract

             The purposes of this research were: 1) to compare the learning achievement of KhaoPhuLuang community learning unit for Grade 3 students between before and after learning management according to the King's science concept 2) to compare learning achievement of KhaoPhuLuang community learning unit for grade 3 students after learning management according to the King's science concept with the criterion of 70percent  3) to compare life skills of Grade 3 students between before and after learning management according to the King's Science.


The sample group in this research was 17 students ingrade 3 level of Ban Wangsrisod School, Pak Chong District, NakhonRatchasima Province. In the second semester of the academic year 2018, that was obtained by the area or cluster random sampling. The research tools were 1) Learning management plan according to the King's science concept, 2)Learning achievement test, and 3) Life skills test.The data analysis with frequency, percentage, mean, standard deviation and t-test.


The results of the research showed that: 1) Learning achievement before studying with an average score of 9.70, standard deviation 2.08, and after learning an average score of 21.64,standard deviation 3.16, that showed post-test score higher than before learning at the statistical significance at.05 level,2) Learning  achievement after studying with an average score of 21.64, or 72.13 percent, that higher than 70 percent with statistically significance at .05 level, 3) life skills score of students before studying was 10.94, standard deviation 4.77, and after learning score was 22.29, standard deviation2.93, showed higher than before learning with statistically significance at .05 level.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
Research Articles

References

กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
กันย์สินี ปัญญาอภิวงศ์. (2557). ทักษะชีวิตเพื่อการจัดการตนเองตามปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงของนักศึกษามหาวิทยาลัยศิลปากร. Veridian E-Journal. 8(1), 138 - 152.
จิรประภา อัครบวร และอานนท์ ศักดิ์วรวิชญ์. (2554). ศาสตร์แห่งพระราชาในการพัฒนาองค์การ: เข้าใจ เข้าถึง แล้วจึงพัฒนากรณีศึกษา สรพ. สมศ. และ ก.พ.ร. กรุงเทพฯ:สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
ชรินทร์ มั่งคั่ง. (2561). การถ่ายทอดองค์ความรู้ศาสตร์พระราชาของครูศูนย์การเรียนรู้ชุมชนเพื่อส่งเสริมความเป็นพลเมืองวิถีเขียวของผู้เรียนในพื้นที่โครงการหลวงภาคเหนือของไทย. Veridian E-Journal. 11(1),1906 - 3431.
เดชา ปุญญบาล. (2560). 9 ตามรอยบาท ศาสตร์พระราช. วารสารสมาคมนักวิจัย. 22(2),13 - 20.
บุญชม ศรีสะอาด. (2545). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
บุษกร วัฒนบุตร, พระครูโอภาสนนทกิตติ์ และพระอุดมสิทธินายก. (2556). ศาสตร์พระราชากับการพัฒนาคนไทย. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์มจร. 6 (ฉบับพิเศษ), 539 - 552.
มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒประสานมิตร. (2561). การพัฒนาสมรรถนะครูในการจัดการเรียนรู้สาระภูมิศาสตร์ เรื่อง การ จัดการทรัพยากรและ สิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืนโดยใช้วิธีสอน
แบบโครงงานผสานศาสตร์พระราชาเล่มที่ 2. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒประสานมิตร.
สกล วรเจริญศรี. (2550). การศึกษาทักษะชีวิตและการสร้างโมเดลกลุ่มฝึกอบรมเพื่อพัฒนาทักษะชีวิตของ นักเรียนวัยรุ่น. วารสารวิจัยและพัฒนา วไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์. 3,(1),75 - 86.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2554). แนวทางการพัฒนาทักษะชีวิตบูรณาการการเรียนการสอน 8 กลุ่มสาระการเรียนรู้หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สุเมธ ตันติเวชกุล. (2560). ศาสตร์พระราชาสู่การพัฒนาที่ยั่งยืน. สืบค้นจาก http://www.mfa.go.th/main/th/news3/6888/78941
สมบูรณ์ ตันยะ.(2548). การประเมินผลการศึกษา. กรุงเทพฯ: สุวิริยะสาร.