Factors for selecting NakhonPhanom province as a MICE city

Main Article Content

Pilaiwan Poolsawat
Supratra Nopparit
Suriyan Surakreangkrai

Abstract

The objective of this research is to (1) study the factors affecting the selection of Nakhon Phanom province as a location for MICE activities and (2) find the MICE industry development guidelines in Nakhon Phanom province. This researchis amixed method research; for qualitative research is an interview with the organizers who come to use the MICE venue to organize activities at Srikotraboon Building, and quantitative research is a survey of opinions on factors affecting the selection of Nakhon Phanom province as the location of MICE activities from a sample of participants at the Srikotraboon Building, the quality of the instruments used in the research had a reliability of 0.94.The results showed that:


  1.    The factors affecting the selection of Nakhon Phanom province as the location of MICE activities; the overall is at a high level, consist of: 1.1 Accommodation, 1.2 Tourist attractions, 1.3 Security and safety, 1.4 Public and private support, 1.5 Competency of event personnel, 1.6 Event venue, 1.7 Image of Nakhon Phanom Province, and 1.8 Accessibility. In which the attendees of the seminar who had gender, age, education level, domicile, and average monthly income, had opinions on factors affecting the selection of Nakhon Phanom province as the location of MICE activities was not different.

  2.    The guidelines for tourism industry development, it is found that there should be cooperation between the public and private sectors, and importantly, all people in the province must have a strong participatory development, which shows the activity together, being a good host to welcome tourists, promote to Nakhon Phanom Province to be known, the MICE Tourism Committee should be established, and the MICE Center should be set up to collect data, human resource development, training, promote marketing to reach the target group, cooperation with relevant agencies, focus on the development of standards for the meeting venue and exhibitions to meet standards, able to accommodate a large number of MICE tourists, availability of facilities, equipment used in the meeting room, Including the importance of the development of personnel related to the MICE industry, in order to develop services in the future. After that, summarize the indicators by order of importance in proposing the development of Nakhon Phanom Province as the location of MICE activities in the future.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
Research Articles

References

กานต์ชนก ดาบสมเด็จ. (2553). กลยุทธ์ทางการตลาดของอุตสาหกรรมไมซ์ (MICE) ในประเทศไทย. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2547). การวางแผนพัฒนาการท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ: การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย.
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.) สำนักงานนครพนม. (2562). 5 มิติใหม่ปฏิวัติอุตสาหรรก การท่องเที่ยวไมซ์ปี 2562. นครพนม: การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.) สำนักงานนครพนม.
กันตภพ บัวทอง. (2552). กลยุทธ์การพัฒนาตลาดไมซ์ของจังหวัดชายแดนริมแม่น้ำโขง. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ฉลองศรี พิมลสมพงศ์. (2557). การวางแผนและพัฒนาตลาดการท่องเที่ยว. (พิมพ์ครั้งที่ 12). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ฉันทัช วรรณถนอม. (2557). การวางแผนและพัฒนาตลาดการท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ณัฐกานต์ รองทอง. (2555). ศึกษาความพร้อมของเมืองในด้านธุรกิจการจัดประชุมหรือไมซ์ (MICE) พื้นที่จังหวัดอุบลราชธานี. อุบลราชธานี: มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี.
ดลฤทัย โกวรรธนะกุล. (2558). การพัฒนาศักยภาพอุตสาหกรรมไมซ์ ในจังหวดขอนแก่นเพื่อรองรับการเป็นไมซ์ ซิตี้ ของ ประเทศไทย. วารสารการบริหารและการท่องเที่ยวไทย, 10(1), 15 - 29.
ดุษฎี ช่วยสุข และดลฤทัย โกวรรธนะกุล. (2558). การพัฒนาศักยภาพอุตสาหกรรมไมซ์ในจังหวัดขอนแก่นเพื่อรองรับการเป็นไมซ์ซิตี้ของประเทศไทย. วารสารการบริการและการท่องเที่ยวไทย, 10(1), 17 – 19.
ธีรศักดิ์ อุ่นอารมย์เลิศ. (2549). เครื่องมือวิจัยทางการศึกษา : การสร้างและการพัฒนา. นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
บุญเลิศ จิตตั้งวัฒนา. (2556). อุตสาหกรรมการทองเที่ยว. กรุงเทพฯ: ธรรมสาร.
ไพศาล มะระพฤกษวรรณ. (2557). การท่องเที่ยวเชิงธุรกิจ โอกาสการเป็นฮับด้านไมซ์ของไทยใน AEC. วารสาร TPSO, 1(1), 1 - 2.
ปวิธ ตันสกุล. (2550). อุตสาหกรรมการประชุม การท่องเที่ยวเพื่อเป็นรางวัล การจัดสัมมนา และนิทรรศการในประเทศไทย : การประเมินศักยภาพของศูนย์การประชุม ศูนย์การแสดงสินค้าและนิทรรศการในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์, 156 - 173.
พิทักษ์ชัย ทศดร และเทิดชาย ช่วยบำรุง. (2559). แนวทางการพัฒนาพัทธมิตรทางธุรกิจด้านไมซ์ (MICE) ของผู้ประกอบการโรงแรมในเมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี. วารสารดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์. ฉบับพิเศษ (มกราคม 2559), 126 - 138
ภูริวัจน์ เดชอุ่ม. (2552). การพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์: กรอบแนวคิดสู่แนวทางปฏิบัติ สำหรับประเทศไทย. วารสารมหาวิทยาลัย ศิลปากร ฉบับภาษาไทย, 33(2), 329-364.
มนัส ชัยสวัสดิ์ และคณะ. (2552). ศึกษาความพร้อมของเมืองใน ด้านธุรกิจการจัดประชุมหรือไมซ์ (MICE) พื้นทีจังหวัดภูเก็ต. ภูเก็ต: มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต.
วิทยา ด่านธำรงกูล. (2547). การบริหารองค์การ. กรุงเทพฯ: เธิร์ดเวฟ เอ็ดดูเคชั่น,
วุฒิชาติ สุนทรสมัย. (2560). การพัฒนาการรวมกลุ่มแบบเครือข่ายวิสาหกิจด้านการท่องเที่ยว: แนวคิดและการประยุกต์. กรุงเทพฯ: ประจักษ์สิน.
ศิริพร วิษณุมหิมาชัย. (2551). การสร้างบริการเชิงรุกสู่ความเป็นเลิศ. วารสารมหาวิทยาลัยพายัพ. 21(1), 99 - 120.
สาลีนี ทิพย์เพ็ง, เสรี วงษ์มณฑา, ชุษณะ เตชคณา และชวลีย์ ณ ถลาง. (2560). การพัฒนาศักยภาพอุตสาหกรรมการจัดประชุม สัมมนาการท่องเที่ยวเพื่อเป็นรางวัลและการจัดแสดงสินค้าและนิทรรศการในจังหวัดสงขลา. วารสารมหาวิทยาลัย ราชภัฏยะลา, 14(12), 299-310.
สุจิตรา จันทนา. (2558). ทัศนคติของนักท่องเที่ยวเชิงธุรกิจ (MICE) ของชาวต่างชาติที่มีต่อการบริการของ โรงแรมเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารวิจัยราชภัฏพระนคร. 10(2), 58 - 65.
Dabsomdet. (2010). Marketing strategy of MICE Industry in
Thailand. Retrieved from http://methawit.blogspot.com/2012/04/blog-p ost.html. (in Thai)
Lumsdon. (1999). Motivation and Personnality. Bankkok:
Express Net.
Kotler, P., and Keller, K. L.(2012). Marketing Management. (14th ed). USA: Prentice Hall.