The Relationship between Leisure Behaviors and Learning Styles of Undergraduate Students in Mahasarakham University

Main Article Content

Unphisa Rarongkham
Cattaleeya Charpavang

Abstract

This study aimed to examine the relationship between leisure behaviors and learning styles of undergraduate students in Mahasarakham UniversityThe data were collected from a sample of 159undergraduate students in Mahasarakham University. The statistics used for analyzingthe collected data were percentageasmean,standard deviationmultiple correlation analysis, and multiple regression analysis.The research findings revealed that the undergraduate students of Mahasarakham University agreed withleisure behavior and aspects recreation,academic and extra curriculum at a high level. And leisure behaviorsaspectcompetitive style, dependent style and avoidance style at a high level. undergraduate students of Mahasarakham University at different educational levels there were also opinions about different leisure behaviors and overall learning styles affiliative at 0.05. As a result, Leisure Behaviors in the aspect of academic,recreation,the aspect of earning extra incomeand extra curriculum had positive relationships with on Learning Styles as a whole affiliative at 0.05.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
Research Articles

References

กองทะเบียน และประมวลผล มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. (2563). ข้อมูลนิสิตระดับปริญญาตรี.สืบค้นจาก http://regpr.msu.ac.th/th.
จุฑารัตน์ ทิพย์บุญทรัพย์. (2553). การเปรียบเทียบ และวิเคราะห์ความสัมพันธ์รูปแบบการใช้เวลาว่าง ของนักศึกษาวิทยาลัยนานาชาติมหาวิทยาลัยมหิดล.วารสารMAHIDOL R2R E-JOURNAL, 4 (1).
มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. (2563). ประวัติมหาวิทยาลัยมหาสารคาม.สืบค้นจาก http://www. msu.ac.th.
บริพัฒน์ อัศวาณิชย์. (2550). การเข้าร่วมการใช้เวลาว่าง และความพึงพอใจในการใช้เวลาว่างของประชาชนในเขตบางกะปิที่มีต่อการให้บริการทางนันทนาการของกรุงเทพมหานคร.วารสารบรรณศาสตร์มศว,8 (1),มกราคม-มิถุนายน.
ปราณี อ่อนศรี. (2552). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนที่ส่งเสริมการเรียนรู้ที่ใช้สมองเป็นฐานของนักเรียนพยาบาล วิทยาลัยพยาบาล.วารสารพยาบาลทหารบก, 10 (1),มกราคม–มิถุนายน.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). การวิจัยเบื้องต้น(พิมพ์ครั้งที่ 9).กรุงเทพฯ: สุรีวิยาสาส์น.
ศิริพร พูลสุวรรณ. (2557). กิจกรรมการใช้เวลาว่างของนักศึกษาภาคปกติมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา. วารสารสังคมศาสตร์ และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 6(2),กุมภาพันธ์.
สุธิภา อักษรนันทน์. (2550). รูปแบบการเข้าร่วมการใช้เวลาว่างและความพึงพอใจการใช้เวลาว่างของนิสิตมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ที่มีต่อการให้บริการการใช้เวลาว่างของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา (สาขามนุยศาสตร์ และสังคมศาสตร์),1 (2),กรกฎาคม-ธันวาคม.
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. (2557). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พุทธศักราช 2542และที่แก้ไขเพิ่มเติมฉบับที่ 2 พ.ศ. 2545.กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา.
อภินันท์สิริรัตนจิตต์.(2557). พฤติกรรมการใช้เวลาว่างของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยหาดใหญ่, วารสารบรรณศาสตร์ มศว. 8 (1),มกราคม–มิถุนายน.
Aaker, D. A., Kumar, V. & Day, G. S. (2001). Marketing research. New York: John Wiley & Son.
Black,K. (2000). BusinessStatisticsforContemporary DecisionMaking.4thed. NewYork:JohnwileyandSon.
Dattio, J. (2002). Inclusive Leisure Services:Responding to the rights of people With disabilities. (2nd ed.). State College, PA: Venture Publishing, Inc.
Grasha, A.; & Reichman, S. (1975). Workshop Handout on Learning Styles. Cincinnati, OH: Faculty Resource, University of Cincinnati
Guy, S. F. (1995). Compton’s PicturedEncyclopedia and Fact Index. New York: F.E. Compton.
Kaplan, Max. (1975). Leisure ; Theory and policy,New York: John wiley & Scn, Inc.
Nunnally, J. C.Psychometric theory (2nd ed.). NewYork, NY:McGraw-Hill. 1987.
Pesavento, L.; et al. (2008). GoGirlGo! Chicago: Social, Economic and Community Capitalthrough Physical Leisure Activity for U.S. Girls. In Proceedings of the 10thWorld Leisure Congress, 6-10 October 2008, Quebec, Canada. p. 31. Quebec: World Leisure and Recreation Association.