A study of teaching management, creative mechanical drawing practice skills for teachers

Main Article Content

Sarawut Dakaew
Prasopsuk Rittidet

Abstract

The research entitled A study of teaching management, creative mechanical drawing practice skills for teachers was qualitative research employing synthesis of documents textbooks and researches relating to practical skills of creative mechanical drawing skills for teachers. The research had the objectives to 1) Study of teaching and learning management, practical skills and creative works, and 2) analyze the linkage between the practical skills and the creative works. The instruments comprised, Synthesis record form,  documents, books, textbooks and researches relating to practical skills and creative works in mechanical drawing. The results were presented through a descriptive analysis.


The results were as follows :


  1. Study of teaching and learning management, practical skills and creative works. The practical skill teaching model has 3 steps : (1) perception, (2) practice, and (3) evaluation.

  2. The study of the linkage between the practical skills and the creative works revealed that there was linkage between the practical skill dimension in the step of perception and the step of practice, and the linkage led to creative work which was original, valuable and suitable to be used in solving problems. There was also linkage between the practical skill dimension and the evaluation dimension and it led to meticulous creative work and synthesis.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
Research Articles

References

กระทรวงศึกษาธิการ. (2545). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติพุทธศักราช 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2553. กรุงเทพฯ: ครุสภาลาดพร้าว.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). คู่มือการจัดการเรียนรู้กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานพื้นฐานอาชีพและเทคโนโลยี.กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.

ชาตรี รัตนวงศ์. (2542). การประเมินผลการส่งเสริมนักศึกษาช่างเทคนิคของวิทยาลัยเทคโนโลยีอุตสาหกรรมสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ. กรุงเทพฯ:มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.

ชาญชัย ยมดิษฐ์. (2548). เทคนิคและวิธีการสอนร่วมสมัย.กรุงเทพฯ: หลักพิมพ์.

ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2555). 80 นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ท่เี น้นผู้เรียนเป็นสาคญั . กรุงเทพฯ: แดเน็กซ์อินเตอร์คอร์ปอเรชัน.

ชลิต กังวาราวุฒิ. (2557). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนแบบศิลปภิวัฒน์ผ่านคลาวด์เทคโนโลยี เพื่อส่งเสริมผลงานสร้างสรรค์ตามแนวเศรษฐกิจสร้างสรรค์. กรุงเทพฯ:มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกลา้ พระนครเหนือ.

บุญธง วสุริย์. (2546). การพัฒนารูปแบบการสอนเพื่อการถ่ายโยงทักษะปฏิบัติสา หรับอาชีวอุตสาหกรรม. กรุงเทพฯ:มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

ประพันธ์ศิริ สุเสารัจ. (2556). การคิดวิเคราะห์ เลม่ 2. กรุงเทพฯ:โรงพิมพ์หา้ งหุน้ ส่วนจา กัด 9119 เทคนิคพริ้นต้งิ .

ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2558). พูดเรื่องอุดมศึกษา: รวมคา บรรยายและอภิปรายทางการอุดมศึกษา. กรุงเทพฯ:มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

มยุรี ตันติโรจน์. (2536). ผลของวิธีสอนทักษะตามหลักการของดี เชค โก ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนกลุ่มการงานและพื้นฐานอาชีพของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6.(วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต).กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (อัดสำเนา).รายงานการสา รวจการบริการวิชาการ สถานประกอบการในจังหวัด

มหาสารคาม. (2561). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2557). คำแถลงนโยบายของคณะรัฐมนตรี. สืบค้น จาก http://www.onec.go.th/onec_web/main.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2559). สรุปสาระสา คัญแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่สิบสอง พ.ศ. 2560-2564. กรุงเทพฯ:สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติสำนักนายกรัฐมนตรี.

สำนักงานสภามหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม. (2547). พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ 2547.(เอกสารอัดสำเนา)

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2547). การประชุมวิชาการการวิจัยทางการบริหารการศึกษา. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์และทาปกเจริญผล.หลักสูตรครุศาสตรบัณฑิตสาขาวิชาอุตสาหกรรมศิลป์ หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2562. (2562). มหาสารคาม:มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

สมใจ สืบเสาะ. (2556). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนแบบสร้างสรรค์บนเว็บเพื่อส่งเสริมความคดิ สร้างสรรค์สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาบัณฑิต. (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกลา้พระนครเหนือ.

สุดา อุ่นยะนาม. (2563). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนเพื่อเสริมสร้างความสามารถการผลิตผลงานสร้างสรรค์สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. มหาสารคาม:(วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต).มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2551). กรอบทิศทางพัฒนาการศึกษาในช่วงแผนพัฒนาเศรษฐกจิ และสังคมแห่งชาติฉบับที่ 10 (พ.ศ. 2550-2554) ที่สอดคลอ้ งกับแผนการศึกษาแห่งชาติ (พ.ศ. 2545-2559): ฉบับสรุป. (พิมพ์ครงั้ ที่ 2).กรุงเทพฯ: สา นักพิมพ์แห่งจฬุ าลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อารีย์ พันธ์มณี. (2547). ฝึกใหคิ้ดเป็น คิดใหส้ ร้างสรรค์.(พิมพ์ครงั้ ที่ 3). กรุงเทพฯ: ใยไหม.

Anderson, L W, & Krathwohl D R. (2002). A Taxonomy for Learning, Teaching, and Assessing: A Revision of Bloom's Taxonomy of Educational Objectives.New York: Longman.

Bloom, B.S. (1976). Human Characteristic and School Learning. New York: McGraw-Hill.Besemer, S. P. & Treffinger, D. J. (1981). Analysis of creative products: Review and synthesis. Journal ofCreative Behavior, 15, 158-178.

Besemer and o’Quin. (1993). Creative Product Semantic Scale. In Sternberg 1999 Hand book of Creativity.Cambridge Universsity Press.

Beghetto, R. A. (2006). Creativity self-efficacy: Correlates in middle and secondary students. Creative Research Journal, 18(4), 47-457. Kris Jamsa, Konrad King, Andy Anderson. (2002). HTML& Webdesign: tips & techniques. York: McGraw-Hill/Osborne.

Taylor CW. (1964). Creativity: Progress and Potential.New York: McGraw-Hill.