สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษามืออาชีพสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุบลราชธานี อำนาจเจริญ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษา เปรียบเทียบ และแนวทางการพัฒนาสมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษามืออาชีพ สังกัดสำนักงานพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุบลราชธานี อำนาจเจริญ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครูผู้สอน ในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุบลราชธานี อำนาจเจริญ ปีการศึกษา 2565 จำนวน 341 คน จำแนกเป็น ผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 14 คน และครูผู้สอนจำนวน 327 คน กลุ่มเป้าหมายที่ใช้สัมภาษณ์เชิงลึก ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 3 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง โดยเครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสอบถาม ประมาณค่า 5 ระดับ มีระดับความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ .88 สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ร้อยละ, ค่าเฉลี่ย, ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน, การทดสอบค่าที (t-test), และการทดสอบค่าเอฟ (F-test)
ผลการวิจัย พบว่า 1. การศึกษาสมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษามืออาชีพ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุบลราชธานี อำนาจเจริญ โดยภาพรวม อยู่ในระดับมาก 2. การเปรียบเทียบสมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษามืออาชีพ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุบลราชธานี อำนาจเจริญ ดังนี้ 2.1) ความคิดเห็นของผู้บริหารสถานศึกษาและครูผู้สอน จำแนกตามตำแหน่ง พบว่า โดยภาพรวมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 2.2) ความคิดเห็นของผู้บริหารสถานศึกษาและครูผู้สอน จำแนกตามเพศ พบว่า ไม่แตกต่างกัน 2.3) ความคิดเห็นของผู้บริหารสถานศึกษาและครูผู้สอน จำแนกตามประสบการณ์ พบว่า โดยภาพรวม แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 2.4) ความคิดเห็นของผู้บริหารสถานศึกษาและครูผู้สอน จำแนกตามขนาดสถานศึกษา พบว่า โดยภาพรวมแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 3. แนวทางการพัฒนาสมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษามืออาชีพ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุบลราชธานี อำนาจเจริสมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษามืออาชีพ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุบลราชธานี อำนาจเจริญ 1) ด้านการมุ่งผลสัมฤทธิ์ ควรศึกษาค้นคว้าการเขียนงานวิชาการ ผ่านช่องทางที่หลากหลาย ต่อยอดโดยการเผยแพร่ผลงานสู่ช่องทางสาธารณะ 2) ด้านการพัฒนาตนเองควรกำหนดให้ผลการปฏิบัติงานใช้เพื่อพิจารณาความดีความชอบ การแลกเปลี่ยนเรียนรู้องค์ความรู้อยู่เสมอ 3) ด้านการทำงานเป็นทีม ควรจัดให้มีคณะกรรมการกำกับ ติดตาม และประเมินผลที่เป็นกลางและโปร่งใส มีการประกาศเกียรติคุณแก่ผู้ปฏิบัติงานดีเด่น 4) ด้านการวิเคราะห์และสังเคราะห์ ควรจัดทำรายงานผลการแก้ไขปัญหาในสถานศึกษา โดยจัดให้ข้อมูลสารสนเทศ ดำเนินการ ด้วยวิธีการมีส่วนร่วม 5) ด้านการสื่อสารและการจูงใจ ควรปฏิบัติตน ปฏิบัติงานเป็นแบบอย่างที่ดีต่อผู้อื่น ปฏิบัติงานด้วยความยินดีและเต็มใจ 6) ด้านทักษะการใช้เทคโนโลยีและการใช้ดิจิทัล ศึกษาความรู้ใหม่ ๆ และทักษะการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลด้านการบริหารงานอย่างเกิดประสิทธิภาพ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. บทความที่ลงตีพิมพ์ทุกเรื่องได้รับการตรวจทางวิชาการโดยผู้ประเมินอิสระ ผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) สาขาที่เกี่ยวข้อง อย่างน้อย 3 ท่าน ในรูปแบบ Double blind review
2. ข้อคิดเห็นใด ๆ ของบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม นี้เป็นของผู้เขียน คณะผู้จัดทำวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย
3. กองบรรณาธิการวารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม ไม่สงวนสิทธิ์การคัดลอกแต่ให้อ้างอิงแสดงที่มา
เอกสารอ้างอิง
กรกต ขาวสะอาด. (2559). สมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการปฏิบัติงานตามมาตรฐานวิชาชีพครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 1. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). นครปฐม: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.
กฤษธรา ยองใย. (2561). ผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. ใน การประชุมวิชาการและนําเสนอผลงานการวิจัยระดับชาติครั้งที่ 2. (น. 37-43). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
ฉวีวรรณ ฉัตรวิไล. (2560). สมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการดำเนินการตามมาตรฐานเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเพื่อการศึกษาในสถานศึกษาสังกัดสำนักเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 6 จังหวัดฉะเชิงเทรา. (วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต). ฉะเชิงเทรา: มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์.
ชัยยนต์ เพาพาน. (2559). การจัดการศึกษาเพื่อพัฒนาท้องถิ่นสู่ประชาคมอาเซียน. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติ ครุศาสตร์ ครั้งที่ 1 หัวข้อ "ทิศทางใหม่ในศตวรรษที่ 21" (น. 304-306). กาฬสินธุ์: มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์.
ธีระ รุญเจริญ. (2553). ความเป็นมืออาชีพในการจัดและบริหารการศึกษายุคปฏิรูปการศึกษา (ฉบับปรับปรุง) เพื่อปฏิรูปรอบ 2 และการประเมินภายนอกรอบ 3 (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ: ข้าวฟ่าง.
นครินทร์ ธิยะภูมิ. (2563). การบริหารการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากระบี่. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต การบริหารการศึกษา). นครศรีธรรมราช: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช.
นฤพล สายวิลัย และจิราภรณ์ ผันสว่าง. (2566). สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาศตวรรษที่ 21 ในสหวิทยาเขตสาเกตนคร สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาร้อยเอ็ด. วารสารการบริหารการศึกษา มมร.วิทยาเขตร้อยเอ็ด, 3(1), 14.
บุญชม ศรีสะอาด. (2554). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ปาริฉัตร ช่อชิต. (2559). สมรรถนะผู้บริหารกับประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 8. (วิทยานิพนธ์การศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา ภาควิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
มณฑาทิพธ์ นามนุ. (2561). ทักษะของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 2. (วิทยานิพนธ์การศึกษาตามหลักสูตร สาขาวิชาการบริหารการศึกษา คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม). ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
ศรายุทธ เมืองคำ. (2563). คุณลักษณะอันพึงประสงค์ของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคประเทศไทย 4.0 ที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 18 จังหวัดระยอง. (สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). จันทบุรี: มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
สมหมาย อ่ำดอนกลอย. (2556). บทบาทผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 7(1), 1-8.
สาริศา เจนเขว้า เสวียน เจนเขว้า. (2560). การเป็นนักบริหารมืออาชีพในยุคไทยแลนด์ 4.0. JOURNAL OF NAKHONRATCHASIMA COLLEGE, 11(3), 275.
สำนักงานคณะกรรมการการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13. กรุงเทพฯ: คุรุสภาลาดพร้าว.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา (ก.ค.ศ.). (2549). หลักเกณฑ์และวิธีการพัฒนาข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษาก่อนแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.2560-2579 (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดอุบลราชธานี. (2563). การพัฒนาข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษาก่อนแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรองผู้อำนวยการสถานศึกษา. สืบค้นเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน 2565 จาก https://www.ubnpeo.go.th/01-19/.
สุรีพร โพธิ์ภักดี. (2558). สมรรถนะการบริหารงานของผู้บริหารโรงเรียนตามทัศนะของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 12. (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). นครศรีธรรมราช: วิทยาลัยเทคโนโลยีภาคใต้.
สุวรรณา รำเพย. (2559). สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาตามความเป็นจริง และตามความคาดหวัง ในทัศนะของครูโรงเรียนประถมศึกษา จังหวัดนครศรีธรรมราช. (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). นครศรีธรรมราช: วิทยาลัยเทคโนโลยีภาคใต้.
Samaneh Astereki. (2021). Factors Affecting Professional Competency of Iranian Preschool Administrators Based on Crisis Management Approach. Factors Affecting Professional Competency of Iranian Preschool Administrators, 3(4), 2.
Shahin Amani. (2018). Components and Characteristics of the Professional Competency Model among Educational Administrators. Professional competencies for international university education. 9(2), 185-188.
