คุณลักษณะผู้บริหารยุคโลกพลิกผัน ที่ส่งผลต่อการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียนเอกชน กลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง 1
คำสำคัญ:
คุณลักษณะผู้บริหาร, ยุคโลกพลิกผันบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาคุณลักษณะผู้บริหารยุคโลกพลิกผันของโรงเรียนเอกชน กลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง 1 2) ศึกษาการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียนเอกชน กลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง 1 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างคุณลักษณะผู้บริหารยุคโลกพลิกผันกับการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียนเอกชน กลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง 1 4) ศึกษาคุณลักษณะผู้บริหารยุคโลกพลิกผันที่ส่งผลต่อการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียนเอกชน กลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง 1 และ 5) ศึกษาแนวทางการพัฒนาคุณลักษณะผู้บริหารยุคโลกพลิกผันที่ส่งผลต่อการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียนเอกชน กลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง 1 การวิจัยแบ่งออกเป็น 2 ขั้นตอน ได้แก่ ขั้นตอนที่ 1 ศึกษาคุณลักษณะผู้บริหารยุคโลกพลิกผัน กลุ่มตัวอย่างคือ โรงเรียนเอกชน กลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง 1 จำนวน 136 แห่ง กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ตารางของ เครจซีและมอร์แกน โดยมีผู้ให้ข้อมูล ได้แก่ ผู้อำนวยการโรงเรียนและครูโรงเรียนละ 2 คน รวมเป็นจำนวนทั้งหมด 272 คน โดยการเลือกแบบเจาะจง แล้วสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบสอบถามคุณลักษณะของผู้บริหารยุคโลกพลิกผัน มีค่าดัชนีความสอดคล้องอยู่ระหว่าง 0.80-1.00 ค่าความเชื่อมั่น 0.979 และแบบสอบถามองค์การแห่งการเรียนรู้ มีค่าดัชนีความสอดคล้องอยู่ระหว่าง 0.80-1.00 ค่าความเชื่อมั่น 0.966 วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ความสัมพันธ์ โดยการถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ขั้นตอนที่ 2 ศึกษาแนวทางการพัฒนาคุณลักษณะผู้บริหารยุคโลกพลิกผันที่ส่งผลต่อการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ ด้วยการสนทนากลุ่ม โดยผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 7 คน
ผลการวิจัย พบว่า 1) คุณลักษณะผู้บริหารยุคโลกพลิกผันของโรงเรียนเอกชน โดยรวมและรายด้านทุกด้าน อยู่ในระดับมาก 2) องค์การแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียนเอกชน โดยรวมและรายด้านทุกด้านอยู่ ในระดับมาก 3) ความสัมพันธ์ระหว่างคุณลักษณะผู้บริหารยุคโลกพลิกผันกับการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ ทุกคุณลักษณะมีความสัมพันธ์ทางบวก อยู่ในระดับค่อนข้างต่ำถึงค่อนข้างสูง (r = 0.28-0.69) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 4) คุณลักษณะผู้บริหารยุคโลกพลิกผันที่ส่งผลต่อการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ คือ ด้านวัฒนธรรมการเรียนรู้ ด้านการมีวิสัยทัศน์ และด้านการสื่อสาร มีค่าสัมประสิทธิ์การพยากรณ์ในรูปคะแนนมาตรฐาน (β) เท่ากับ 0.49 0.28 และ 0.17 ตามลำดับ 5) แนวทางการพัฒนาคุณลักษณะผู้บริหารยุคโลกพลิกผันที่ส่งผลต่อการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ พบว่ามีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด
เอกสารอ้างอิง
กมลนัทธ์ นะราวงศ์. (2560). แนวทางการพัฒนาปัจจัยที่ส่งผลต่อคุณภาพการจัดการศึกษา ของโรงเรียนมัธยมศึกษาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง [วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล.
กมลวรรณ จันทร. (2564). การบริหารสถานศึกษายุคโลกพลิกผันฉลาดรู้เท่าทันดิจิทัล [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2563). แผนปฏิบัติการดิจิทัลเพื่อการศึกษา พ.ศ. 2563-2565. ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร, กระทรวงศึกษาธิการ.
คนึงนิตย์ กิจวิธี. (2561). คุณลักษณะของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1 [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.
เจนจิรา เชยครบุรี. (2565). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษาสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง [วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล.
ชิดกมล ยะสุรินทร์. (2562). คุณลักษณะผู้บริหารในศตวรรษที่ 21 ที่ส่งผลต่อการมีส่วนร่วมของครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาฉะเชิงเทรา เขต 2 [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัย ราชภัฏราชนครินทร์.
ต้องลักษณ์ บุญธรรม. (2559). การเป็นผู้นำยุคเศรษฐกิจดิจิทัลกับการพัฒนาที่ยั่งยืนขององค์กรทางการศึกษา. วารสารวิชาการคุรุศาสตร์อุตสาหกรรม พระจอมเกล้าพระนครเหนือ, 7(1), 217-225.
ทองเพียร เตยหอม. (2562). แนวทางการพัฒนาความเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุทัยธานี เขต 1 [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
นครินศร์ จับจิตต์. (2562). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อองค์กรแห่งการเรียนรู้ในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์ และนักรบ หมี้แสน. (2560). การศึกษา 4.0 เป็นยิ่งกว่าการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 5). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วาสนา ปุริโส, สวัสดิ์ โพธิวัฒน์, ศิกานต์ เพียรธัญญกรณ์ และสุรัตน์ ดวงชาทม. (2560). การพัฒนาภาวะผู้นำในโรงเรียนน้ำตกห้วยสวนพลู: การวิจัยปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม. วารสารศึกษาศาสตร์ ฉบับวิจัยบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 10(4), 119-125. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/EDGKKUJ/article/view/88092/69696
ศศิมา สุขสว่าง. (2560). VUCA World ความท้าทายสำหรับผู้นำยุคใหม่. เอชซีดี อินโนเวชั่น. https://www.sasimasuk.com/16768188/vuca-world
สราวุธ นาแรมงาม. (2560). ผู้นำกับการขับเคลื่อนนโยบายประเทศไทย 4.0. กรมควบคุมมลพิษ.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2562). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล (พิมพ์ครั้งที่ 2). สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุนทร โคตรบรรเทา. (2560). การบริหารการศึกษา: หลักการและทฤษฎี (ฉบับปรับปรุง). ปัญญาชน.
อมรรัตน์ เตชะนอก. (2563). การบริหารสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศในศตวรรษที่ 21 [วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต].มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตขอนแก่น.
เอกชัย กี่สุขพันธ์. (2563). คุณลักษณะยุคดิจิทัล. http://www.trueplookpanya.com//knowledge
Marquardt, M. (2011). Building the Learning Organization (3rd ed). McGraw-Hill.
Senge, P. M. (1990). The Fifth Discipline: the Art and Practice of the Learning Organization. Currency Doubleday.
Sheninger, E. (2019). Digital Leadership: Changing Paradigms for Changing Times (2nd ed). SAGE Publications Asia-Pacific.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 สิกขา วารสารศึกษาศาสตร์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
