วาทกรรมว่าด้วยโสเภณีในสังคมไทย

บทคัดย่อ

บทความนี้สังเคราะห์จากส่วนหนึ่งของดุษฎีนิพนธ์เรื่อง วาทกรรมว่าด้วยโสเภณีในสังคมไทย มีวัตถุประสงค์สำคัญเพื่อศึกษาวาทกรรมว่าด้วยโสเภณีในสังคมไทยสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ผลจากการศึกษาพบว่า โสเภณีไทยในยุคดังกล่าวตกอยู่ภายใต้วาทกรรมหลักทางเศรษฐกิจการเมือง ผ่านทางระบบเจ้าภาษีนายอากรโดยมีโสเภณีเป็นจักรกลที่สำคัญในการรักษาความสัมพันธ์เชิงอำนาจระหว่างรัฐและชนชั้นนำ เนื่องจากกิจการโสเภณีในยุคนั้นสามารถสร้างรายได้ให้แก่รัฐและชนชั้นนำอย่างมหาศาล เป็นแหล่งรายได้หลักที่สามารถนำไปใช้ในการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานของประเทศ เช่น ถนน เรียกว่า ภาษีบำรุงถนน ที่เรียกเก็บจากโสเภณีและผู้ประกอบกิจการสำนักโสเภณี อาชีพโสเภณีในยุคนั้นจึงเป็นอาชีพที่ถูกต้อง จนกระทั่งเกิดความขัดแย้งระหว่างรัฐและชนชั้นนำ จึงนำไปสู่การผลิตสร้างวาทกรรมโสเภณีใหม่โดยรัฐ เพื่อตอบโต้กลุ่มชนชั้นนำโดยการสร้างชุดของความรู้ใหม่ว่า โสเภณีและกิจการโสเภณีเป็นสิ่งที่จะต้องจัดระเบียบใหม่ภายใต้กฎหมาย เพราะเป็นต้นเหตุแห่งปัญหาหลายประการโดยเฉพาะโรคติดต่อ การหลอกหญิงมาเป็นโสเภณี การหลบเลี่ยงภาษี แต่แท้ที่จริงแล้วเกิดความขัดแย้งในการจัดสรรผลประโยชน์ระหว่างรัฐและชนชั้นนำในเรื่องการเก็บภาษี จึงนำไปสู่การผลิตซ้ำวาทกรรมโสเภณีในลักษณะต่างๆมากกว่าจะคำนึงถึงชีวิตความเป็นอยู่และปัญหาที่เกิดขึ้นกับโสเภณี