GUIDELINES FOR PROMOTING DIGITAL MARKETING OF COMMUNITY ENTERPRISES IN UDON THANI PROVINCE
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to (1) analyze digital marketing factors influencing the competitiveness of community enterprise groups and (2) propose guidelines for the development and promotion of digital marketing for community enterprises in Udon Thani Province. A quantitative research approach was employed. The sample consisted of 341 respondents selected through purposive sampling. Data were collected using a questionnaire and analyzed using descriptive statistics, including mean and standard deviation, as well as inferential statistics through multiple regression analysis.
The results revealed that the overall level of digital marketing factors among community enterprises in Udon Thani Province was moderate. The highest-rated factors were online public relations marketing, social media marketing, and content marketing. All five digital marketing factors were found to explain the competitiveness of community enterprises to varying degrees. In particular, online public relations marketing had the strongest influence across all dimensions of competitiveness. Content marketing showed significant influence in certain dimensions, while social media marketing also had a significant effect on the dimension of return on investment. In contrast, website marketing and email marketing did not demonstrate significant effects in several dimensions, which may be attributed to underutilization of technology or a lack of alignment with local consumer behavior.
Based on the findings, the study proposes guidelines for enhancing digital marketing, including the development of community-level online public relations and marketplace platforms, training programs on content creation and strategic use of social media, promotion of standardized online ordering systems, and improvement of digital infrastructure such as high-speed internet and community internet service points. These measures aim to expand market opportunities and to strengthen the competitiveness of community enterprises in the digital era.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กัญญามน อินหว่าง และคณะ. (2554). การจัดการวิสาหกิจชุมชน. (พิมพ์ครั้งที่ 1). พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยพิษณุโลก
กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2567). Thailand Digital Outlook 2567. สืบค้นเมื่อ 15 มกราคม 2568. สืบค้นจาก https://www.mdes.go.th/
กองส่งเสริมวิสาหกิจชุมชน. (2567). สรุปจำนวนวิสาหกิจชุมชนและเครือข่ายวิสาหกิจชุมชนที่อนุมัติการจดทะเบียนแล้ว (ข้อมูล ณ วันที่ 31 มีนาคม 2567). ใน รายงานผลสัมมนาพัฒนาแนวทางการสร้างเครือข่ายวิสาหกิจชุมชน ครั้งที่ 2/2567. กรมส่งเสริมการเกษตร. สืบค้นจาก sceb.doae.go.th
กัญญารัตน์ นิ่มตระกูล และสุภาวดี สายสนิท (2566). การตลาดดิจิทัลที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าชุมชนของผู้บริโภคผ่านช่องทางพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์. วารสารศิลปการจัดการ, 7(3), 1225 - 1247.
กุณฑลี รื่นรมย์. (2561).การกำหนดปัญหางานวิจัยด้านการตลาดดิจิทัลสำหรับประเทศไทยในอนาคต. จุฬาลงกรณ์ธุรกิจปริทัศน์, 40(157), 100-140.
เบญริสา ตันเจริญ (2567).การพัฒนาช่องทางการตลาดดิจิทัลของกลุ่มวิสาหกิจชุมชนแม่บ้านเกษตรกรสวนเก้าแสน ตำบลบางปลา อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ. วารสารบริหารธุรกิจศรีนครินทรวิโรฒ : Srinakharinwirot Business Journal, 15(1), 30–47.
อโณทัย งามวิชัยกิจ. (2563). การตลาดดิจิทัล. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ 789 ดิจิตอลเพรส.
Kaur. (2017). The importance of digital marketing in tourism industry. International Journal of Research – GRANTHAALAYAH, 5(6), 72-77.
Taro Yamane. (1973). Statistics: an introductory analysis. New York: New York: Harper & Row.
Tongdhamachart, N., & Niyomsilpa, S. (2022). Mediating Effect of Digital Marketing Capability on Marketing Effectiveness of Community Enterprises in Nakhon Pathom Province,Thailand. Jurnal
Komunikasi: Malaysian Journal of Communication, 38(1), 201-220.
Tran, T. T. S. (2024). Digital marketing in community-based enterprises. Journal of Asian Finance, Economics and Business, 10(4), 1-15.
