STRATEGIC LEADERSHIP OF SCHOOL ADMINISTRATORS AFFECTING THE MANAGEMENT EFFICIENCY OF PRACHARATH SCHOOLS UNDER THE OFFICE OF PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREAS IN THE THREE SOUTHERN BORDER PROVINCES
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study aimed to: (1) examine the level of strategic leadership of school administrators; (2) investigate the efficiency of Pracharath school administration; (3) explore the relationship between the strategic leadership of school administrators and the efficiency of Pracharath school administration; and (4) identify the strategic leadership variables of school administrators that could predict the efficiency of Pracharath school administration. The sample used in this research consisted of Pracharath schools under the Offices of Primary Educational Service Areas in the three southern border provinces. The informants comprised 145 participants from 29 schools, with five participants from each school. The research instrument was a five-point Likert scale questionnaire. The reliability coefficients were .941 for the strategic leadership questionnaire and .910 for the Pracharath school administration efficiency questionnaire. Data were analyzed using mean, standard deviation, Pearson’s product–moment correlation coefficient, and enter multiple regression analysis.
The findings revealed that: 1) the overall level of strategic leadership of school administrators was high; 2) the overall efficiency of Pracharath school administration was high; 3) there was a positive relationship between the strategic leadership of school administrators and the efficiency of Pracharath school administration at a relatively high level, with statistical significance at the .01 level; and 4) the strategic leadership dimensions of organizational culture building and strategy implementation were significant predictors of administrative efficiency, accounting for 56.40% of the variance, with statistical significance at the .01 level. The prediction equations could be expressed in both unstandardized (raw score) and standardized forms as follows:
Prediction equation in unstandardized scores
Prediction equation in standardized scores
= .131(X1) + .026(X2) + .324(X3)** + .006(X4) + .330(X5)**
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กมล ภู่ประเสริฐ. (2547). การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา. บริษัท เมธิกุลส์ จำกัด.
เขมมารี รักษ์ชูชีพ. (2551). การบริหารเชิงกลยุทธ์. กรุงเทพฯ: ธนาเพรส.
คณะกรรมการโครงการสานพลังประชารัฐ. (2559). แนวทางการขับเคลื่อนโครงการสานพลังประชารัฐ. กรุงเทพฯ: สำนักนายกรัฐมนตรี.
จรุณ เก้าเอี้ยน. (2556). เทคนิคการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา: กลยุทธ์และแนวทางการปฏิบัติสำหรับผู้บริหารมืออาชีพ. ยะลา: มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.
จันทร์ทิพย์ จิตอ่ำ. (2566). ภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 1. สารนิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. นครปฐม: มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
จิติมา วรรณศรี. (2557). การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา. รัตนสุวรรณการพิมพ์ 3.
ชัยเสฏฐ์ พรหมศรี. (2557). ภาวะผู้นำองค์การ. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
ธนู สุวรรณศรี. (2565). โครงสร้างพื้นฐานด้านกายภาพและดิจิทัลสำหรับโรงเรียน. สถาบันพัฒนาการศึกษา.
ธีระ รุญเจริญ. (2553). การบริหารสถานศึกษายุคปฏิรูปการศึกษา. กรุงเทพฯ: ข้าวฟ่าง.
เนตร์พัณณา ยาวิราช. (2556). การจัดการเชิงกลยุทธ์. กรุงเทพฯ: เซ็นทรัลเอ็กซ์เพรส.
พิมพ์พิชญ์ชา ใจเดียว, กัญภร เอี่ยมพญา, และนิวัตต์ น้อยมณี. (2567). ภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์ของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษาในจังหวัดสมุทรปราการ. วารสารวิจัยและนวัตกรรมการอาชีวศึกษา, 8(1), 122–129.
ภัคพร บุญเคล้า. (2555). ยุทธวิธีการพัฒนาโรงเรียนขนาดเล็กโดยใช้ปัจจัยด้านการบริหารที่ส่งผลต่อคุณภาพผู้เรียนในเขตตรวจราชการที่ 13.วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
รังสรรค์ ประเสริฐศรี. (2561). ภาวะผู้นำ. กรุงเทพฯ: ธรรมสาร.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย. (2560). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. ราชกิจจานุเบกษา.
เรชา ชูสุวรรณ. (2565). สถิติและวิธีวิจัยทางการบริหารการศึกษา (เอกสารประกอบการสอน). สงขลา: มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2557). แนวคิด ทฤษฎี และประเด็นเพื่อการบริหารทางการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ: ทิพยวิสุทธิ์.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2562). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุนันท์ รุ่งอรุณแสงทอง, และสงวน อินทร์รักษ์. (2562). การบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานให้เกิดประสิทธิภาพ.วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร, 10(2), 934–944.
อารีวรรณ สุวรรณประทีป, และสมกูล ถาวรกิจ. (2563). ประสิทธิภาพการบริหารโรงเรียนของผู้บริหารโรงเรียน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 1. วารสารสังคมศึกษา มมร, 1(1),1–12.
Bateman, T. S., & Snell, S. A. (2009). Management: Leading & collaborating in a competitive world. Boston, McGraw-Hill.
Chemlal, A. (2025). Strategic leadership: 22 disciplines to become the strategic leader of tomorrow. Seattle, Independently Published.
Cohen, J. M., & Uphoff, N. T. (1981). Participation's place in rural development: Seeking clarity through specificity. World Bank.
Cox, E., & Caldwell, P. (2000). Making policy work. Allen & Unwin.
Davies, B., & Davies, B. J. (2004). Strategic leadership. School Leadership & Management, 24(1), 29–38. doi:10.1080/1363243042000172804
Deal, T. E., & Kennedy, A. A. (1982). Corporate cultures: The rites and rituals of corporate life. Basic Books.
Dess, G. G., & Miller, A. (1993). Strategic management. McGraw-Hill.
DuBrin, A. J. (2010). Leadership: Research findings, practice, and skills (6th ed.). South-Western Cengage Learning.
Felkins, P. K. (2002). Community at work: Creating and celebrating community in organizational life. Hampton Press.
Finkelstein, S., Hambrick, D. C., & Cannella, A. A. (2009). Strategic leadership: Theory and research on executives, top management teams, and boards. New York, Oxford University Press.
Fullan, M. (2011). Choosing the right drivers for whole system reform. Centre for Strategic Education.
Handy, C. (1993). Understanding organizations (4th ed.). Oxford University Press.
Hitt, M. A., Ireland, R. D., & Hoskisson, R. E. (2013). Strategic management: Concepts and cases: Competitiveness and globalization (10th ed.). Cengage Learning.
Hrebiniak, L. G. (2013). Making strategy work: Leading effective execution and change (2nd ed.). FT Press.
Kaplan, R. S., & Norton, D. P. (2008). Execution premium: Linking strategy to operations for competitive advantage. Harvard Business Press.
Kotter, J. P. (2014). Accelerate: Building strategic agility for a faster-moving world. Harvard Business Review Press.
Leithwood, K., Day, C., Sammons, P., Harris, A., & Hopkins, D. (2004). How leadership influences student learning. Ontario Institute for Studies in Education.
Leithwood, K., Harris, A., & Hopkins, D. (2020). Seven strong claims about successful school leadership revisited. School Leadership & Management, 40(1), 5–22. doi:10.1080/13632434.2019.1596077
Makhubele, J. C., & Ngoepe, M. (Eds.). (2022). Handbook of research on strategic leadership in the fourth industrial revolution. Hershey, PA: IGI Global.
Nahavandi, A. (2000). The art and science of leadership (2nd ed.). Prentice Hall.
Senge, P. M. (1990). The fifth discipline: The art and practice of the learning organization. Doubleday.
Singphen, T., Poopayang, P., Siphai, S., & Charoensuk, P. (2019). Strategic leadership factors of school administrators influencing the effectiveness of small-sized schools. International Journal of Educational Administration and Policy Studies, 11(3), 20–28. doi:10.5897/IJEAPS2019.0591
UNESCO. (2017). A guide for ensuring inclusion and equity in education. UNESCO Publishing.
United Nations. (2009). Community participation in development. Retrieved from https://www.un.org/
