An Approach for the Development of Community Service in Child and Juvenile Delinquency Case
Keywords:
development, community service measure, child and juvenile, child and juvenile delinquency caseAbstract
This article’s objectives aim 1) to study the involved concepts and the theories, as well as to compare the laws concerning community service of Thailand and foreign countries, 2) to analyze problems on juvenile community service in Thailand, and 3) to seek the suggestion to develop the community service in child and juvenile delinquency case. The information in the research was acquired by analyzing documents and in-depth interviewing of two groups of key informants, (1) the government officers in juvenile justice system, (2) the children and juveniles who have done the community service. The qualitative data studied and analyzed from the documents and the in-depth interview was analyzed for the contents and reflected relations by using the descriptive aspects.
The findings revealed that there are laws concerning the juvenile community service in Thailand, in practice, however, Penal Code and Juvenile and Family Court and Procedure Act B.E. 2553 are mainly used differently. Under the provisions of the mentioned laws, community service in Thailand is experiencing some problems. The policy and law enforcement, the period of community service, age, and offense to be the grounds of community service, activity, and authorized officer, including the consideration of the community service use for recidivism.
Hence, to develop the juvenile community service in Thailand and to increase the efficiency of juvenile justice, this research suggests that Juvenile and Family Court and Procedure Act B.E. 2553, Section 87 should be amended by extending the maximum period of community service to 300 hours. There is no specific offense to be used as an element of community service, and this measure can be used to child and juvenile delinquents’ recidivism. Furthermore, this research suggests that Penal Code and Juvenile and Family Court and Procedure Act B.E. 2553 should be amended by allowing the court or the juvenile observation and protection center to use community service to both child and juvenile delinquents.
Moreover, the issue on policy setting and law enforcement on juvenile community service should be considered by the chief of the authorities, as well as it should be used to be a measure whether as a sole sanction or as a clause of probation measure. The community service activity should be concerning 3 groups of people affecting or affected the delinquency under the supervision of officials and local government organizations.
References
กรมคุมประพฤติ กระทรวงยุติธรรม, รวมความรู้และกฎหมายที่เกี่ยวข้องส าหรับพนักงานคุมประพฤติ (พุ่มทอง 2552).
กิตติพงษ์ กิตยารักษ์, ยุทธศาสตร์การปฏิรูปกระบวนการยุติธรรมทางอาญาไทย, (สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย 2544).
คณิต ณ นคร, กฎหมายอาญาภาคทั่วไป (พิมพ์ครั้งที่ 2, วิญญูชน 2547).
จิราวัฒน์ แช่มชัยพร, ‘การคุ้มครองสิทธิเด็กโดยหลักผลประโยชน์สูงสุดของเด็กตามมาตรา 3(1) แห่งอนุสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็ก ค.ศ. 1989’ (วิทยานิพนธ์ นิติศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ 2551).
จุฑารัตน์ เอื้ออำนวย, หนังสือที่ระลึกในการเปิดสำนักงานคุมประพฤติจังหวัดศรีสะเกษ (ศรีสมบัติการพิมพ์ 2534).
ปพนธีร์ ธีระพันธ์, ‘ที่มาและปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับการกระทำความผิดของเด็กและเยาวชนในประเทศสหรัฐอเมริกา’ (2560) 30(1) วารสารปาริชาต 35.
ปพนธีร์ ธีระพันธ์, แนวคิดที่ปรากฏอยู่ในกระบวนการยุติธรรมทางอาญาสำหรับเด็กและเยาวชนในประเทศไทย (นิติธรรม 2561).
ปพนธีร์ ธีระพันธ์, แนวคิดที่ปรากฏอยู่ในกระบวนการยุติธรรมทางอาญาส าหรับเด็กและเยาวชนในประเทศไทย (พิมพ์ครั้งที่ 2, โรงพิมพ์ห้างหุ้นส่วนสามัญ ดิจิตอล พริ้นท์ 2563).
ประเทือง ธนิยผล, กฎหมายเกี่ยวกับการกระทำผิดของเด็กและเยาวชนและวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัว (พิมพ์ครั้งที่ 4, สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง 2561).
ประธาน วัฒนวาณิชย์, กฎหมายเกี่ยวกับความผิดของเด็กและกระบวนการยุติธรรมสำหรับเด็กและเยาวชน (ประกายพรึก 2530).
ประเสริฐ เมฆมณี, หลักทัณฑวิทยา (บพิธการพิมพ์จำกัด 2523).
วัชรินทร์ ปัจเจกวิญญูสกุล, ‘มาตรฐานการปฏิบัติต่อเด็กที่ถูกกล่าวหาว่ากระทำความผิดตามอนุสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็ก’ (2537) 41(5) ดุลพาห 19.
มาตาลักษณ์ เสรเมธากุล, ‘หลักการคุ้มครองสิทธิเด็กภายใต้แนวคิดเกี่ยวกับประโยชน์สูงสุดของเด็ก’ (รายงานผลการวิจัยเสนอต่อคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ 2562).
ลัดตะนา อินทพล, ‘การหันเหเด็กและเยาวชนที่กระทำความผิดออกจากกระบวนการยุติธรรมทางอาญา ศึกษาเปรียบเทียบกฎหมายไทย – ลาว’ (วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ 2553).
เสมอแข เสนเนียม, ‘มาตรการปฏิบัติต่อผู้กระทำความผิดโดยอาศัยการบริการสังคม’ (วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 2536).
เสริน ปุณณะหิตานนท์, การกระทำผิดในสังคม สังคมวิทยาอาชญากรรมและพฤติกรรมเบี่ยงเบน (เดอะบิสซิเนสเพรส 2523).
อนุสรณ์ ศรีเมนต์, ‘กฎหมายศาลเยาวชนและครอบครัวสามารถแก้ไขความประพฤติที่เสียหายของเด็กหรือเยาวชนได้จริงหรือ’ (2559) 9(2) วารสารศาลยุติธรรม 47.
อรศรี อธิกิจ, ‘มาตรการบริการสังคมกับโทษในคดีอาญา’ (วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 2552).
Heinz Messmer, and Hans-Uwe Otto, Restorative Justice on Trial: Pitfalls and Potentials of Victim-Offender Mediation-International Research Perspectives (Kluwer Academic Publishers 1992).
John Reyl L Mosquito, Handling Child in Conflict with the Law (RA 9344): Roles of the Barangay and SK (Central Book Supply, Inc 2009).
Marshall Croddy et al, Giving Back Introducing Community Service Learning: Improving Mandated Community Service for Juvenile Offenders (Constitutional Rights Foundation 2006).
May Hazel M. Tagupa, Child in Conflict with the Law (Central Book Supply, Inc. 2017).
Stephen Schafer, Restitution to Victims of Crime (Stevens & Sons 1960).
United Nations, Handbook on Restorative Justice Programmes (United Nations Publication 2006).
Warren Young, Community Service Orders: The Development and Use of a New Penal Measure (Macmillan Company Limited 1979).
Downloads
Published
Issue
Section
License
Copyright (c) 2023 Thammasat Law Journal
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
The manuscripts published in the Law Journal is the copyright of the Law Journal, Thammasat University
Any article or opinion appeared in the Law Journal will solely be under the responsibility of the author The Faculty of Law, Thammasat University and the editors do not need to reach in agreement or hold any responsibility.
