ปัญหาการจัดประเภททรัพย์สินระหว่างสมรส ศึกษากรณีค่าสินไหมทดแทนจากกระทำละเมิดต่อร่างกายหรือจิตใจของคู่สมรส

บทคัดย่อ

ปัจจุบันประเภททรัพย์สินระหว่างคู่สมรสตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มี 2 ประเภท ได้แก่ “สินส่วนตัว” และ “สินสมรส” โดยมีหลักกฎหมายในการแบ่งประเภททรัพย์สินดังกล่าวในมาตรา 1470 ที่บัญญัติว่า“ทรัพย์สินระหว่างคู่สมรสนอก จากที่ได้แยกไว้เป็นสินส่วนตัวย่อมเป็นสินสมรส”

ประเภททรัพย์สินระหว่างคู่สมรสตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ส่งผลกระทบต่ออำนาจจัดการและสัดส่วนของทรัพย์สินของคู่สมรส เนื่องจากหากกำหนดให้ทรัพย์สินเป็นสินสมรส จะส่งผลให้คู่สมรสต่างมีอำนาจในการจัดการทรัพย์สินนั้นเองได้โดยลำพัง และจะต้องมีการแบ่งปันทรัพย์สินนั้นให้คู่สมรสทั้งสองฝ่ายได้รับประโยชน์เท่าเทียมกัน แต่หากกำหนดให้ทรัพย์สินเป็นสินส่วนตัว จะส่งผลให้เฉพาะคู่สมรสฝ่ายซึ่งเป็นเจ้าของสินส่วนตัวเท่านั้น ที่เป็นผู้มีอำนาจจัดการทรัพย์สินนั้น และทรัพย์สินนั้นจะไม่ถูกแบ่งให้กับคู่สมรสอีกฝ่ายหนึ่ง โดยหลักในการจัดประเภททรัพย์สินระหว่างคู่สมรสตามกฎหมายนั้น ต้องพิจารณาจากระยะเวลาในการที่คู่สมรสแต่ละฝ่ายได้รับทรัพย์สินมา กล่าวคือ หากคู่สมรสได้รับทรัพย์สินมาก่อนสมรส ทรัพย์สินนั้นจะถูกจัดประเภทไว้เป็นสินส่วนตัว แต่หากเป็นการได้รับทรัพย์สินมาในระหว่างสมรส ทรัพย์สินนั้นจะถูกจัดประเภทไว้เป็นสินสมรส เว้นแต่ทรัพย์สินบางประเภทที่กฎหมายกำหนดไว้ให้เป็นสินส่วนตัว แม้ได้รับมาในระหว่างสมรส

ดังนั้น เมื่อมีการสมรสประเภททรัพย์สินที่เป็น “สินสมรส” จึงเพิ่มพูนขึ้นตลอดระยะเวลาที่สมรส ในขณะที่ประเภททรัพย์สินที่เป็น “สินส่วนตัว” มีโอกาสในการเพิ่มพูนน้อยกว่ามาก ซึ่งจะเห็นได้ว่าบรรดาทรัพย์สินที่เป็นค่าสินไหมทดแทนที่เกิดจากการกระทำละเมิดต่อคู่สมรสให้ได้รับอันตรายแก่ร่างกายหรือจิตใจซึ่งได้มาในระหว่างสมรสนี้ ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ก็ไม่ได้มีการบัญญัติแยกไว้ให้เป็นสินส่วนตัว จึงเกิดเป็นปัญหาว่า หากคู่สมรสฝ่ายหนึ่งถูกกระทำละเมิดและได้รับค่าสินไหมทดแทนมาจากผู้ทำละเมิดหรือคู่กรณี ค่าสินไหมทดแทนที่ได้รับมานี้ สมควรถูกจัดไว้เป็นประเภทสินส่วนตัวหรือสินสมรส