การพัฒนาประสิทธิภาพของนักพยากรณ์โหราศาสตร์เชิงพุทธบูรณาการ

บทคัดย่อ

ดุษฎีนิพนธ์ฉบับนี้ มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ คือ 1) เพื่อศึกษาหลักโหราศาสตร์ว่าด้วยการพยากรณ์ในสังคมไทย 2) เพื่อศึกษาหลักพุทธธรรมที่เหมาะสมกับนักพยากรณ์โหราศาสตร์ และ 3) เพื่อนำเสนอรูปแบบการพัฒนาประสิทธิภาพของนักพยากรณ์โหราศาสตร์เชิงพุทธบูรณาการ ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพศึกษาจากเอกสาร งานวิจัยที่เกี่ยวข้อง และการสัมภาษณ์เชิงลึกจากผู้ให้ข้อมูลจำนวน 13 รูป/คน วิเคราะห์และนำเสนอในรูปแบบการพรรณนาวิเคราะห์
ผลการวิจัยพบว่า โหราศาสตร์เป็นศาสตร์ที่ศึกษาความสัมพันธ์ของดวงดาวกับชีวิตมนุษย์ใช้ความรู้เรื่องวันและคืนหรือเวลาการเคลื่อนที่ของโลก ดวงอาทิตย์ และดวงจันทร์มาคำนวณเป็นคำพยากรณ์ ในสังคมไทยมีอยู่ตั้งแต่สมัยอาณาจักรสุโขทัยจนถึงปัจจุบันจึงทำให้มีความเข้าใจเรื่องโหราศาสตร์ที่มีสอดแทรกอยู่ในการดำเนินชีวิตตั้งแต่เกิดจนตายกลายเป็นวัฒนธรรมที่ถือปฏิบัติกันมาจากรุ่นสู่รุ่น ปัจจุบันนี้ได้ขึ้นทะเบียนให้เป็นมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของชาติ สำหรับการพัฒนาประสิทธิภาพของนักพยากรณ์โหราศาสตร์จะมี 4 ด้าน ได้แก่ 1) ด้านสุขภาพจิต นำเอาพรหมวิหาร 4 และอคติ 4 มาเสริมสร้างให้สุขภาพจิตมีความมั่นคงทางอารมณ์ไม่หวั่นไหวไปตามอิฏฐารมณ์หรืออนิฏฐารมณ์ที่จะเกิดในขณะที่ทำการพยากรณ์ 2) ด้านอาชีพ นำเอาอิทธิบาท 4 มาใช้เพิ่มศักยภาพด้วยการศึกษาค้นคว้าหลักวิชาโหราศาสตร์เสริมสร้างทักษะการพยากรณ์เพื่อความแม่นยำที่มีผลต่อความมั่นคงของอาชีพ 3) ด้านดำรงชีวิต นำเอาสังคหวัตถุ 4 มาเป็นแนวทางเสริมสร้างให้เป็นผู้มีน้ำใจไมตรี ให้ความรู้และคำแนะนำ ยามเจรจาก็ไพเราะเสนาะโสตสุภาพอ่อนหวานสมานสามัคคีก่อให้เกิดความรักใคร่น่านับถือ และ 4) ด้านเผยแผ่พระพุทธศาสนา นำเอาหลักกรรมมาเพิ่มศักยภาพให้เข้าใจในเรื่องความดีและชั่วอันเป็นหัวใจสำคัญของพระพุทธศาสนาอีกทั้งยังนำไปสอดแทรกในการให้คำพยากรณ์ด้วยวิธีการบูรณาการเป็นการเผยแผ่อีกทางหนึ่ง จึงทำให้เกิดเป็นนักพยากรณ์โหราศาสตร์เชิงพุทธบูรณาการ ได้องค์ความรู้ใหม่เป็น “HPBAA Model”