การบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตบางเขน กรุงเทพมหานคร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา 2) เพื่อเปรียบเทียบการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา 3) เพื่อเสนอแนวทางการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ ครูในสังกัดสำนักงานเขตบางเขน กรุงเทพมหานคร จากการกำหนดขนาดของกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ตารางของเคซี่และมอร์แกน (Kregcie & Morgan,1970) ได้ขนาดของกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยเท่ากับ 160 คน โดยการสุ่มแบบชั้นภูมิ โดยใช้ขนาดของสถานศึกษาเป็นหน่วยการสุ่มและวิธีการสุ่มอย่างง่าย โดยการจับฉลาก เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม และแบบสัมภาษณ์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติค่าที (T-test) สถิติค่าเอฟ
(F-test) และการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา (Content Analysis)
ผลการวิจัยพบว่า 1) การบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา โดยภาพรวมมีความคิดเห็นอยู่ในระดับมาก 2) เมื่อเปรียบเทียบการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา จำแนกตามเพศ อายุ ระดับการศึกษา ประสบการณ์ทำงาน และขนาดสถานศึกษา โดยภาพรวมมีความคิดเห็นไม่แตกต่างกัน แต่จำแนกตามขนาดของสถานศึกษา โดยภาพรวมมีความคิดเห็นแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 3) แนวทางการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา มีทั้งหมด 9 ด้าน 45 แนวทาง
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2566). รายงานนโยบายการพัฒนาการศึกษาไทยสู่ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2566). รายงานนโยบายการจัดการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2566. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
กิตติชัย อาจหาญ. (2565). ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามุกดาหาร (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
เฉลิมขวัญ ประยูรเต็ม. (2564). การบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาโรงเรียนเทศบาล สังกัดเทศบาลนครสงขลา (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
ไชยา หานุภาพ. (2564). การบริหารแบบมีส่วนร่วมที่ส่งผลต่อประสิทธิผลงานวิชาการของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 3 (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ณัฏฐ์ชญานันท์ ชราชิต. (2565). การบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษากลุ่มโรงเรียนสหวิทยาเขต 2 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชลบุรี เขต 1 (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ.
ดาราวดี บรรจงการ และนวรัตน์ ไวชมพู่. (2568). การบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาภูเก็ต. วารสารเสฏฐวิทย์ปริทัศน์, 5(3), 1829–1840.
ธนากร ศรีอุทธา. (2566). การบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาโรงเรียนในอำเภอสัตหีบ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชลบุรี เขต 3 (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ.
ธนิกา จันทร์ฉุน. (2564). การบริหารงานวิชาการโรงเรียนการกุศล สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน กรุงเทพมหานคร (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ.
ธัญดา ยงยศยิ่ง. (2560). การบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายะลา เขต 3 (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.
นคร จงอนุรักษ์. (2564). การบริหารงานวิชาการของโรงเรียนชะอำคุณหญิงเนื่องบุรี (การค้นคว้าอิสระการศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
นัฐพล พันโน. (2566). การบริหารแบบมีส่วนร่วมของผู้บริหารโรงเรียนที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 1 (วิทยานิพนธ์
ครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
นารี ปราถนาม. (2566). การบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยภูมิ เขต 2 (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
นุชเรศ คำดีบุญ. (2564). การพัฒนาแนวทางการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 4 (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ยุพา พรมแย้ม. (2562). การบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในอำเภอบางบัวทอง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานนทบุรี เขต 2 (วิทยานิพนธ์การศึกษา). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
ลดารัตน์ หาดคำ, กฤษฎา วัฒนศักดิ์ และวิรัสพัชร วงศ์วัฒน์เกษม. (2568). การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 7. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 8(3), 416–429.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2566). รายงานการพัฒนาการศึกษาไทย: Education in Thailand 2023. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2562. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566–2570). กรุงเทพฯ: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักนายกรัฐมนตรี. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี (พ.ศ. 2561–2580). กรุงเทพฯ: สำนักนายกรัฐมนตรี.
อารยา พูลทอง. (2025). การบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตหนองแขม กรุงเทพมหานคร. วารสารสหวิทยาการและนวัตกรรมการจัดการ, 3(1), 27–37.
Bloom, B. S. (1956). Taxonomy of educational objectives: The classification of educational goals. Handbook I: Cognitive domain. New York, NY: David McKay.
Black, P. & Wiliam, D. (1998). Assessment and classroom learning. Assessment in Education: Principles, Policy & Practice, 5(1), 7–74.
Billett, S. (2011). Curriculum and pedagogical bases for effectively integrating practice-based experiences. Canberra, Australia: Office for Learning and Teaching.
Bruner, J. S. (1966). Toward a theory of instruction. Cambridge, MA: Harvard University Press.
Dale, E. (1969). Audio-visual methods in teaching (3rd ed.). New York, NY: Dryden Press.
Deming, W. E. (1986). Out of the crisis. Cambridge, MA: MIT Press.
Elliott, J. (1991). Action research for educational change. Buckingham, England: Open University Press.
Feigenbaum, A. V. (1991). Total quality control. (3rd ed.). New York, NY: McGraw-Hill.
Fullan, M. (1991). The new meaning of educational change. New York, NY: Teachers College Press.
Fullan, M. (2002). The new meaning of educational change. (3rd ed.). New York, NY: Teachers College Press.
Fullan, M. (2006). The new meaning of educational change. (4th ed.). New York, NY: Teachers College Press.
Gagné, R. M. (1985). The conditions of learning and theory of instruction. (4th ed.). New York, NY: Holt, Rinehart and Winston.
Harrison, E. F. (1976). Management and organizations. Boston, MA: Houghton Mifflin.
Jonassen, D. H. (1999). Designing constructivist learning environments. In C. M. Reigeluth (Ed.), Instructional-design theories and models: A new paradigm of instructional theory (Vol. 2, pp. 215–239). Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
Ketteridge, S. & Marshall, S. (2009). In H. Fry, S. Ketteridge, & S. Marshall (Eds.), A handbook for teaching and learning in higher education: Enhancing academic practice. (3rd ed.). New York, NY: Routledge.
Likert, R. & Likert, J. G. (1976). New ways of managing conflict. New York, NY: McGraw-Hill.
Ornstein, A. C., & Hunkins, F. P. (2018). Curriculum: Foundations, principles, and issues. (8th ed.). Boston, MA: Pearson.
Print, M. (1993). Curriculum development and design. (2nd ed.). Sydney, Australia: Allen & Unwin.
Sallis, E. (2014). Total quality management in education. (4th ed.). London, England: Routledge.
Seels, B. & Richey, R. (1994). Instructional technology: The definition and domains of the field. Washington, DC: Association for Educational Communications and Technology.
Stufflebeam, D. L. (1971). The relevance of the CIPP evaluation model for educational accountability. Columbus, OH: ERIC Clearinghouse.
Taba, H. (1962). Curriculum development: Theory and practice. New York, NY: Harcourt, Brace & World.
Tyler, R. W. (1949). Basic principles of curriculum and instruction. Chicago, IL: University of Chicago Press.
