Methods of Teaching History and ASEAN Studies through Organizing Learning Activities of the Library at Wat King Keaw School, Samutprakarn Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This article aims to study methods of historical teaching and ASEAN studies of students at Wat King Keaw School, Samutprakarn Province. It is conducted by using research papers, interviews, organizing activities, and observing participants. The results of the study show that there are various methods of teaching in the following: (1) teaching with books and documents through learning promotion activities within the library, reading books that students are interested in history and ASEAN Studies; (2) teaching with video and audio media in the form of CD, DVD according to criteria of the school and course; (3) teaching with online system in various methods from online media in library; (4) teaching with learning activities in library and studying the area of community history; (5) teaching with correlational integration based on data to learning. This study hopes that the students could adapt themselves to the culture of ASEAN and people from ASEAN countries in the communities where the students live. In addition, students can find out the knowledge in local and national history. The body of knowledge indicates that the integration of teaching and learning between ASEAN Studies and history under the conceptual framework of area studies and spatial studies within Samutprakan Province. It is a study of local history such as Wat Luangpor To in Bangphli, Lotus Receiving Festival in Bangphli, and Mon Community into the history and ASEAN Studies, etc.
Article Details
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
จิตาพัชญ์ ไชยสิทธิ์. (2558). Active Learning: การจัดการเรียนการสอนแบบเน้นให้ผู้เรียนได้ปฏิบัติ. นครสวรรค์: คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
จันทรา ทองคำเภา และพันธวัศ สัมพันธ์พานิช. (2541). รูปแบบการใช้น้ำในเขตคลองชลประทานรังสิตใต้. รายงานการวิจัย. สถาบันวิจัยสภาวะแวดล้อม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ญาณัญฎา ศิรภัทร์ธาดา. (2553). การพัฒนาพฤติกรรมการเรียนและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาในการเรียนวิชาหลักการตลาดโดยการสอนแบบมีส่วนร่วม (Active Learning). รายงานการวิจัย. สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
ณิชาพิชย์ กลิ่นชื่น และชวลีย์ ณ ถลาง. (2560). แนวทางการส่งส่งเสริมแหล่งท่องเที่ยวนันทนาการ จังหวัดสมุทรปราการ. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี. 11 (1), 167-183.
ธนา นิลชัยโกวิทย์ และอดิศร จันทรสุข. (2552). ศิลปะการจัดกระบวนการเรียนรู้เพื่อการเปลี่ยนแปลง: คู่มือกระบวนการจิตตปัญญา. นครปฐม: ศูนย์จิตปัญญาศึกษามหาวิทยาลัยมหิดล.
พรทิพย์ วงศ์ไพบูลย์. (2560). การเรียนรู้เชิงรุกและการมีส่วนร่วมของผู้เรียน (Active Learning). วารสารสถาบันวิจัยญาณสังวร. 8 (2), 327-336.
พิพัฒน์ กระแจะจันทร์. (2560). การค้าในการเมือง กับ มองซิเออร์เดอ ลามาร์วิศวกรฝรั่งเศสผู้ออกแบบป้อมกำแพงเมืองในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์. วารสารวิจิตรศิลป์. 8 (2), 185-264.
พิศมัย เดิมสันเทียะ และลัดดา ศิลาน้อย. (2555). การศึกษาทักษะการคิดวิเคราะห์จากการสอนโดยวิธีการทางประวัติศาสตร์ ร่วมกับการใช้แหล่งเรียนรู้ในชุมชน วิชาประวัติศาสตร์ ส31103 ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วารสารศึกษาศาสตร์ ฉบับวิจัยบัณฑิตศึกษา คณะศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 6 (3), 91-99.
รสิตา รักสกุล และคณะ. (2558). สัมฤทธิผลของการจัดการเรียนการสอนแบบบูรณาการ โดยใช้ Active Learning ของนักศึกษาในรายวิชาการบริหารจัดการยุคใหม่และภาวะผู้นำ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี. รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยรังสิต.
ละเอียด ขจรภัย. (2562). รูปแบบการสื่อสารเพื่อการจัดการการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนแบบร่วมมือทุกภาคส่วนในพื้นที่จังหวัดปทุมธานี. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์. 13 (1), 126-140.
วไลลักษณ์ พัสดร. (2553). การพัฒนาบทเรียนสำเร็จรูป โดยบูรณาการ แหล่งเรียนรู้ เรื่อง เศรษฐกิจพอเพียงเคียงคู่เพชรบุรี สำหรับนักเรียนชันมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบ้านลาดวิทยา. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ศศิพัชร จำปา. (2559). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ประวัติศาสตร์ท้องถิ่นโดยใช้แหล่งเรียนรู้ทางประวัติศาสตร์เพื่อส่งเสริมกระบวนการคิดทางประวัติศาสตร์. วารสาร Veridian E-Journal Silpakorn University สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ. 9 (2), 1158-1171.
ศิริกาญจน์ โกสุมภ์ และดารณี คำวัจนัง. (2545). ชุดพัฒนาสู่มาตรฐานการศึกษาขั้นพื้นฐาน: สอนเด็กให้คิดเป็น. กรุงเทพมหานคร: เสริมสิน พรีเพรส ซิสเท็ม.
ศันสนีย์ สังสรรค์อนันต์. (2561). การพัฒนาชุดฝึกอบรม เรื่องสื่อสังคมออนไลน์เพื่อการเรียนการสอนสำหรับพนักงานครูในสังกัดเทศบาลนครสวรรค์. Veridian E-Journal,Silpakorn University (ฉบับภาษาไทย มนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ). 11 (3), 3207-3227.
สุพัตรา คำสุข และคณะ. (2555). ผลการสอนโดยวิธีการทางประวัติศาสตร์ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ ทางการเรียนและความสามารถในการคิดวิเคราะห์ เรื่อง ประวัติศาสตร์อาเซียน สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนบ้านปราสาท จังหวัดศรีสะเกษ. วารสารวิจัย มข. (ฉบับบัณฑิตศึกษา) สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 1 (2), 55-62.
สุภาพ กัญญาคำ. (2553). ห้องสมุดดิจิทัลกับอีเลิร์นนิงสำหรับเด็ก. วารสารสารสนเทศน์ศาสตร์. 28 (1), 81-92.
สุวิวัฒน์ ธิติวัฒนารัตน์. (2552). ศึกษาบทบาท สถานภาพ และกิจกรรมของดนตรีปีพาทย์มอญ ในสังคมและวัฒนธรรม จังหวัดปทุมธานี. วารสารดนตรีรังสิต. 4 (2), 40-50.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2550). แหล่งเรียนรู้โรงเรียนดีใกล้บ้าน. กรุงเทพมหานคร: เสนาธรรม.
อุดม เชยกีวงศ์. (2545). หลักสูตรท้องถิ่น ยุทธศาสตร์ การปฏิรูปการเรียนรู้. กรุงเทพมหานคร: กรุงธนพัฒนา.
อำพล นววงศ์เสถียร และคณะ. (2556). ประเพณีรับบัว: มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของชาวอำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ. รายงานการวิจัย. คณะบริหารธุรกิจ วิทยาลัยเซาธ์อีสท์บางกอก.
Bonwell, C. C. and Eison, J. A. (1991). Active Learning Creating Excitement in The Classroom. ASHEERIC Education Report. Washington DC: The George Washington University.
