The Impact of Changes in Communication Technology on The Social Connectivity of The Elderly
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This academic article aims to study the impact of changes in communication technology on the social connectivity of the elderly. Modern communication technologies, such as smartphones, social media platforms, and communication applications, have both positive and negative effects on the social connections of older adults. On the positive side, these technologies help strengthen relationships with family and friends, especially in situations where in-person meetings are not possible. However, on the negative side, unfamiliarity with technology and a lack of digital skills can lead to increased feelings of isolation and social withdrawal among the elderly. Additionally, it was found that elderly individuals in rural areas are more likely to encounter challenges in accessing and using technology compared to those in urban areas. The findings of this study highlight the importance of developing digital skills among the elderly and the need for support and guidance in the effective use of communication technologies to enhance social connectivity in this age group.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
ธนยศ สุมาลย์โรจน. (2558). ผู้สูงอายุในโลกแห่งการทำงาน: มุมมองเชิงทฤษฎีทางกายจิตสังคม. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 7(1), 248.
นันทิยา ณ หนองคาย. (2565). การออกแบบเพื่อส่งเสริมความภาคภูมิใจในตนเองของผู้สูงอายุ. วารสารศิลปะศาสตร์ มทร.กรุงเทพ, 4(1), 59-70.
รุจา รอดเข็ม. (2562). สังคมสูงวัย เทคโนโลยีกับผู้สูงอายุ. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย ฉบับวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 13(2), 36-45.
วรวุฒิ อ่อนน่วม. (2555). ปรากฏการณ์ทางการสื่อสารยุคดิจิทัล. วารสารวิชาการสมาคมสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งประเทศไทย (สสอท.), 18(2), 212.
วิศปัตย์ ชัยช่วย. (2560). การใช้ LINE ของผู้สูงอายุ: การศึกษาเชิงปรากฏการณ์วิทยา. Veridian E-Journal, Silpakorn University ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์และศิลปะ, 10(1), 905-918.
สมชาย ศรีประเสริฐ. (2562). การใช้งานอินเทอร์เน็ตในกลุ่มผู้สูงอายุ: ความท้าทายและโอกาส. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 14(2), 34-50.
อรณิชา วงศ์ประเสริฐ. (2561). เทคโนโลยีสารสนเทศกับการส่งเสริมคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Atchley, R. C. (1989). A continuity theory of normal aging. The Gerontologist, 29(2), 183-190.
Cumming, E., & Henry, W. E. (1961). Growing old: The process of disengagement. New York: Basic Books.
Czaja, S. J., et al. (2019). Designing for older adults: Principles and creative human factors approaches. Boca Raton, FL: CRC Press.
Friemel, T. N. (2019). The digital divide has grown old: Determinants of a digital divide among seniors. New Media & Society, 18(2), 313–331.
Havighurst, R. J. (1961). Successful aging. The Gerontologist, 1(1), 8-13.
Holt-Lunstad, J. (2021). The double-edged sword of digital communication: Increased connectivity and isolation. American Psychologist, 76(5), 768-776.
Hunsaker, A. & Hargittai, E. (2020). A review of Internet use among older adults. New Media & Society, 22(2), 208-222.
Liu, L., Guo, Q., Tian, X. & Zhang, Y. (2020). The effects of social support on older adults' subjective well-being: The mediating role of loneliness and meaning in life. Journal of Happiness Studies, 21(3), 1117-1134.
Riley, M. W., Kahn, R. L. & Foner, A. (1988). Aging and society: Volume III, A sociology of age stratification. New York: Russell Sage Foundation.
Thibaut, J. W. & Kelley, H. H. (1959). The social psychology of groups. New York: John Wiley & Sons.
