The Development of a Blended Learning Model Based on Design Thinking to Enhance Preservice Teachers' Ability in Instructional Media Design and Media Literacy
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to: (1) develop a blended learning instructional model based on design thinking; and (2) examine the effectiveness of the developed instructional model in terms of: 2.1) students' ability to design educational media using technology, 2.2) students' media literacy, and 2.3) students' satisfaction with the model. The sample group consisted of 25 second-year teacher education students enrolled in the Bachelor of Education program at the Faculty of Education, Muban Chombueng Rajabhat University. The sample was selected through simple random sampling. The research instruments included: the instructional model, a teaching manual based on the model, lesson plans, a media design competency assessment, a media literacy assessment, a satisfaction survey on the instructional model, and an evaluation form for model validation. Data analysis was conducted using percentage, mean, standard deviation, and content analysis.
The findings revealed that the developed instructional model, named the "SECE Model," consists of five key components: 1) Principles 2) Objectives 3) Instructional procedures, which comprise four steps: Step 1: Study and Understand the Problem, Step 2: Enhance Ideas, Step 3: Create the Work, Step 4: Evaluation and Development, 4) Assessment and Evaluation, and
5) Supporting Factors. Experts evaluated the quality of the model and found it to be highly appropriate (M=4.51, SD=0.67).
In terms of effectiveness: Students showed improved ability in designing instructional media using technology, with a high overall score (M=4.44, SD=0.50). Students’ media literacy also improved significantly, reaching a high level (M=4.31, SD=0.45). Student satisfaction with the blended learning model based on design thinking—in terms of activities, learning atmosphere, and practical benefits—was at the highest level (M=4.62, SD=0.47).
In conclusion, the developed SECE Model was found to be effective in enhancing students’ instructional media design skills and media literacy. It also received high satisfaction ratings, making it a suitable approach for modern teacher professional development.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
ณัฐวรรณ เฉลิมสุข. (2563). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนแบบผสมผสาน วิชาศิลปศึกษาตามแนวทางการคิดเชิงออกแบบร่วมกับการเรียนศิลปะปฏิบัติ ที่บูรณาการเครื่องมือทางปัญญาเพื่อพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ในการสร้างผลงานศิลปะของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต).มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ธนกฤต อั้งน้อย. (2563). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะครูใหม่ในศตวรรษที่ 21 ตามแนวคิดโรงเรียนเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ (วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยนเรศวร.
นัฐติกา แก่นจันทร์. (2566). การพัฒนาชุดกิจกรรมเพื่อเสริมสร้างการรู้เท่าทันสื่อสังคมออนไลน์ด้วยกระบวนการการกำกับตนเองของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
พันธ์ทิพา คนฉลาด และสุธีย์ จุฬากาญจน์. (2565). การยกระดับทักษะการออกแบบสื่อการเรียนรู้อิเล็กทรอนิกส์สำหรับการจัดการเรียนรู้ในยุคดิจิทัล. วารสารครุศาสตร์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, 6(1), 218-226.
ภัธภร หลั่งประยูร. (2565). การพัฒนารูปแบบการเรีนการสอนแบบผสมผสานตามแนวคิดการเรียนรู้แบบร่วมมือเพื่อส่งเสริมความสามารถในการอ่านภาษาอังกฤษของนักศึกษา สาขาการสอนภาษาอังกฤษ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏ (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
โภไคย เฮ่าบุญ และคณะ. (2566). การศึกษาความพึงพอใจต่อรูปแบบการจัดการเรียนการสอนระดับปริญญาตรีของคณะเทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม ภายใต้สถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019. วารสารสังคมวิจัยและพัฒนา,5(2), 1-21.
Brown, T. (2009). Change by Design: How Design Thinking Creates New Alternatives for Business and Society. New York: HarperCollins.
Chai, C. S., Koh, J. H. L., & Tsai, C. C. (2013). A review of Technological Pedagogical Content Knowledge. Educational Technology & Society, 16(2), 31–51.
Graham, C. R. (2006). Blended learning systems: Definition, current trends, and future directions. In C. J. Bonk & C. R. Graham (Eds.), The Handbook of Blended Learning: Global Perspectives, Local Designs (pp. 3–21). San Francisco, CA: Pfeiffer.
Jenkins, H., et al. (2006). Confronting the Challenges of Participatory Culture: Media Education for the 21st Century. Chicago: MacArthur Foundation.
Koh, J. H. L., Chai, C. S., Benjamin, W., & Hong, H. Y. (2015). Technological Pedagogical Content Knowledge (TPACK) and design thinking: A framework to enhance teacher education. British Journal of Educational Technology, 46(2), 278–289.
Mishra, P., & Koehler, M. J. (2006). Technological Pedagogical Content Knowledge: A Framework for Teacher Knowledge. Teachers College Record, 108(6), 1017–1054.
Razzouk, R., & Shute, V. (2012). What is design thinking and why is it important?. Review of Educational Research, 82(3), 330–348.
Trilling, B., & Fadel, C. (2009). 21st Century Skills: Learning for Life in Our Times. San Francisco, CA: Jossey-Bass.
