อิทธิพลของการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการผ่านสื่อดิจิทัลที่ส่งผลต่อการรับรู้คุณค่าและการตัดสินใจซื้อผ้าไทยท้องถิ่นจังหวัดสงขลา

ศิริวรรณ ลักษณะวงศ์; จิราภรณ์ ทองบุญยัง

ผู้แต่ง

ศิริวรรณ ลักษณะวงศ์ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา
จิราภรณ์ ทองบุญยัง คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา

คำสำคัญ:

การตัดสินใจซื้อ, การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการผ่านสื่อดิจิทัล, การรับรู้คุณค่า

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับความคิดเห็นเกี่ยวกับการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการผ่านสื่อดิจิทัล การรับรู้คุณค่า และการตัดสินใจซื้อผ้าไทยท้องถิ่นในจังหวัดสงขลา 2) เพื่อศึกษาอิทธิพลของการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการผ่านสื่อดิจิทัลที่มีต่อการรับรู้คุณค่าของผ้าไทยท้องถิ่นในจังหวัดสงขลา และ 3) เพื่อศึกษาอิทธิพลของการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการผ่านสื่อดิจิทัลและการรับรู้คุณค่าที่มีต่อการตัดสินใจซื้อผ้าไทยท้องถิ่นในจังหวัดสงขลา การวิจัยเป็นเชิงปริมาณ ใช้แบบสอบถามเก็บรวบรวมข้อมูลจากผู้บริโภคที่เคยซื้อผ้าไทยท้องถิ่นในจังหวัดสงขลา จำนวน 400 คน โดยการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ค่าร้อยละ และค่าเฉลี่ย และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน และการวิเคราะห์การถดถอยเชิงพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า 1) การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการผ่านสื่อดิจิทัลทุกด้าน รวมถึงการรับรู้คุณค่าและการตัดสินใจซื้อ มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากที่สุด 2) การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการผ่านสื่อดิจิทัลด้านการโฆษณา การขายโดยบุคคล การส่งเสริมการขาย และการตลาดทางตรงผ่านสื่อดิจิทัล มีอิทธิพลเชิงบวกต่อการรับรู้คุณค่า 3) การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการผ่านสื่อดิจิทัลด้านการประชาสัมพันธ์ การขายโดยบุคคล การส่งเสริมการขาย การตลาดทางตรง และการรับรู้คุณค่า มีอิทธิพลเชิงบวกต่อการตัดสินใจซื้อผ้าไทยท้องถิ่น ทั้งนี้ การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการผ่านสื่อดิจิทัลมีบทบาทสำคัญในการส่งเสริมการรับรู้คุณค่าและสนับสนุนกระบวนการตัดสินใจซื้อ อันสะท้อนถึงศักยภาพทางการตลาดดิจิทัลของผ้าไทยท้องถิ่นในการสร้างการยอมรับของผู้บริโภค

เอกสารอ้างอิง

กัลยา วานิชย์บัญชา. (2560). การวิเคราะห์สถิติขั้นสูงด้วย SPSS for Windows (พิมพ์ครั้งที่ 12). ศูนย์หนังสือจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

กฤตศิกาญจน์ ธีรโชคสวัสดิ์. (2566). การศึกษารูปแบบการตลาดดิจิทัลที่ส่งผลต่อความตั้งใจกลับมาใช้บริการร้านอาหารร้านเดิมในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารรัชต์ภาคย์, 17(53), 241-256.

กัมปนาท ซาตัน และ กนิษาฐา ฤทธิ์คํารพ. (2567). การรับรู้คุณค่าและความพึงพอใจต่อบรรจุภัณฑ์ที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้ออาหารพร้อมทานในร้านสะดวกซื้อ เขตกรุงเทพมหานคร. วารสารวิจัยวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์, 8(3), 563-576.

จริยา รสหอม, วรปภา อารีราษฎร์ และ กาญจนา ดงสงคราม. (2565). การพัฒนาสื่อประชาสัมพันธ์ยุคดิจิทัลเพื่อส่งเสริมการขายผลิตภัณฑ์ชุมชน. วารสารวิชาการการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ, 8(1), 66-77.

จิรนันท์ สุ่นสกุล และ อัศวิณ ปสุธรรม. (2568). ศึกษากิจกรรมการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการ การรับรู้คุณค่า และประสบการณ์ของลูกค้าที่มีผลต่อการตัดสินใจใช้บริการสินเชื่อส่วนบุคคล ของธนาคารออมสินเขตพิจิตร. วารสารอินทนิลบริหารศาสตร์, 2(2), 1-18.

จิราภรณ์ ทองบุญยัง, เฉลิมเกียรติ ร่างเล็ก และ ประสิทธิ์ รุ่งเรือง (2568). ผลกระทบของกลยุทธ์การตลาด (4E’s) ที่มีต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการร้านทำเล็บเจลในจังหวัดสงขลา. วารสารการบริหารและสังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 8(3), 249-260.

ฉัตรร์เกล้า สุขสันติบรรยง และ นธกฤต วันต๊ะเมล์ (2568). อิทธิพลของการเปิดรับการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการผ่านสื่อดิจิทัลของผลิตภัณฑ์เสื้อผ้าแฟชั่นที่ร่วมมือกับศิลปินครีเอเตอร์ที่มีต่อการรับรู้ภาพลักษณ์ทัศนคติและความตั้งใจซื้อของผู้บริโภคเจเนอเรชั่นวาย. วารสารมนุษยศาสตร์วิชาการ, 32(2), 244–266.

ชนิกานต์ เป้าวิวัฒน์ และ ธนภณ วิมูลอาจ. (2568). แนวทางการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการผ่านสื่อดิจิทัลที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้า ชาจากพืชบนแพลตฟอร์มติ๊กต็อก. วารสาร มจร เพชรบุรีปริทรรศน์, 8(3), 330-341.

ชัญญภัทร อําพันสุขโข. (2568). การสื่อสารการตลาดดิจิทัลของตราสินค้าแฟชั่นที่ส่งผลต่อเส้นทางการซื้อสินค้าของผู้บริโภคกลุ่มนักเรียนนักศึกษาในประเทศไทย. วารสารนาคบุตรปริทรรศน์, 17(1), 125-134.

ณฐาพัชร์ วรพงศ์พัชร์, ธิติพงศ์ ลิ้มเลิศฤทธิ์, ณัฏฐวัฒน์ แซงภูเขียว, ธัชกร วงษ์คำชัย และ ชัยวิชญ์ ม่วงหมี. (2566). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจสั่งผลิต ผลิตและสร้างแบรนด์อาหารเสริมสุขภาพผ่านสื่อดิจิทัลของ บริษัท เอสซีจีแกรนด์ จำกัด. วารสารนวัตกรรมสังคมและเทคโนโลยีสื่อสารมวลชน, 6(1), 33-43.

ณัฐกฤตา คงอนัน. (2563). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อน้ำดื่มผสมวิตามินของผู้บริโภค เขตกรุงเทพมหานคร [การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ณัฐกานต์ สังขะทรัพย์. (2566). กลยุทธ์การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการผ่านสื่อดิจิทัลที่ส่งผลต่อการตัดสินใจใช้บริการโรงพยาบาลเอกชนในจังหวัดขอนแก่น. วารสารร้อยแก่นสาร, 8(6), 73-94.

ณัฐปภัสร์ ปารณีย์ชานนท์ และ ทรงพร หาญสันติ. (2566). การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการและการรับรู้ของบุคคลที่มีผลต่อกระบวนการตัดสินใจซื้อรถยนต์ไฟฟ้าแบตเตอรี่ในกรุงเทพมหานคร และปริมณฑล. Procedia of Multidisciplinary Research, 1(5), 1-10.

ณัฐวัฒน์ คูบุญญอารักษ์ และ สิริพันธ์ วงศ์อินทวัง. (2566). การศึกษาประสิทธิภาพของการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการและการตัดสินใจเข้าร่วมกิจกรรมทางการตลาดของผู้ถือบัตรเดบิตออมสิน อินสแตนท์ กรณีศึกษา: ธนาคารออมสิน สาขาสำนักพหลโยธิน. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 9(8), 587-600.

ณิชชา ปะณะรักษ์. (2568). ความสัมพันธ์ของเครื่องมือการสื่อสารทางการตลาดแบบบูรณาการผ่านสื่อดิจิทัลกับการตัดสินใจซื้อสินค้า ผ่านแพลตฟอร์มออนไลน์ของผู้บริโภคในจังหวัดภูเก็ต. วารสารวิทยาการจัดการปริทัศน์, 27(1), 170-181.

ดรุณี สมพงษ์ และ กฤตชน วงศ์รัตน์. (2568). การรับรู้คุณค่าผลิตภัณฑ์และส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์อาหารเสริมเพื่อสุขภาพสำหรับผู้สูงอายุในจังหวัดเพชรบุรี. วารสารบริหารธุรกิจศรีนครินทรวิโรฒ, 16(1), 33-47.

ทวิทย์ บัวทอง, วรกาญจน์ มานะ และ ศุภรลัคน์ นนท์แก้ว. (2567). ปัจจัยการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการผ่านสื่อดิจิทัลที่ส่งผลต่อการยอมรับผลิตภัณฑ์ ในอุตสาหกรรมเฟอร์นิเจอร์ไม้ในเขตอำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง. วารสารนวัตกรรมสังคมและการเรียนรู้ตลอดชีวิต, 18(3), 134-148.

นงลักษณ์ อินทร์โพธิ์ทอง, ประภาศรี พงศ์ธนาพาณิช และ สฤษฏ์เทพ สุขแก้ว. (2566). กลยุทธ์การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการในยุควิถีใหม่ของผลิตภัณฑ์เพื่อสุขภาพ สำหรับผู้สูงวัยในจังหวัดนครปฐม. The New Viridian Journal of Arts, Humanities and Social Sciences, 3(1), 65-82.

นวพร ศรีวังคำ, ธัมมะทินนา ศรีสุพรรณ และ รัตนา สิทธิอ่วม. (2567). อิทธิพลของแรงจูงใจ การสื่อสารการตลาดบูรณาการ และคุณภาพบริการทางอิเล็กทรอนิกส์ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าประเภทเสื้อผ้าผ่านช่องทางโซเซียลมีเดียของกลุ่มเจเนเรชั่นแซดในจังหวัดเพชรบูรณ์. วารสารสหวิทยาการสังคมและการสื่อสาร คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี, 7(4), 200-217.

ปริชาติ บุญเกิด, จตุรงค์ เลาหะเพ็ญแสง และ ธเนศ ภิรมย์การ. (2564). การศึกษาและออกแบบรูปแบบสื่อดิจิทัลเพื่อการประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวเมืองรองจังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม, 20(2), 83-95.

ปิยะดา ทองบุญชู, วิทศรุต พูนพิพัฒน์, สุภาพร สาระบูรณ และ วิศิษฐ์ศิริ ชูสกุล. (2565). ความต้องการของนักท่องเที่ยวที่มีต่อการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม ตามเส้นทางผ้าไทย ในจังหวัดเลย. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 17(62), 61-71.

พรจิรา ทองสุขมาก, สุวนันท์ ภูโคกกรวด และ เกรียงไกร พละสนธิ. (2567). การประชาสัมพันธ์ดิจิทัล ด้วยนวัตกรรมสื่อและเทคโนโลยี ของสาขาเทคโนโลยีสื่อดิจิทัลและสื่อสารมวลชน. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ, 1(1), 1-11.

พรรณราย ไพบูลย์. (2566). คุณลักษณะประชากรศาสตร์ และการรับรู้การสื่อสารทางการตลาดแบบบูรณาการที่มีผลต่อการรับรู้คุณค่าสินค้าอาหารเพื่อสุขภาพยี่ห้อดอยคำ ของผู้บริโภคเขตภาคกลางในช่วงการแพร่ระบาดของไวรัสโควิด-19. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 9(4), 140-153.

ไพโรจน์ วิไลนุช. (2564). การสื่อสารระหว่างพนักงานขายและลูกค้าในระหว่างการสาธิตการขาย. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 29(1), 97–122.

ภัทราพร เจริญรัตน์, เปรมินทร์ หงส์โต และ สุเทพ เดชะชีพ. (2568). การออกแบบแบนเนอร์โฆษณางานการแสดงสดประเภทต่าง ๆ บนสื่อออนไลน์ในประเทศไทยยุคดิจิทัล. วารสารนิเทศศาสตรปริทัศน์, 29(3), 9-21.

เยาวภา อินทเส, ณัฐประภา นุ่มเมือง, จรรยาพร บุญเหลือ และ กัลยา ปุญญธรรม. (2567). การพัฒนาผลิตภัณฑ์และกลยุทธ์การตลาดดิจิทัลผลิตภัณฑ์ข้าวเกรียบงาเมืองเพชรสู่เชิงพาณิชย์ภายใต้วิถีความปกติใหม่ กรณีศึกษา วิสาหกิจชุมชนเกษตรอินทรีย์วิถีพอเพียง ตำบลช่องสะแก จังหวัดเพชรบุรี. วารสารวิจัยและนวัตกรรมท้องถิ่น, 19(2), 9-22.

รุจิกาญจน์ สานนท์. (2567). การสื่อสารการตลาดดิจิทัลที่ส่งผลต่อการตอบสนองลูกค้าและการรับรู้คุณค่าตราสินค้าต่อผลิตภัณฑ์ของวิสาหกิจชุมชนกลุ่มเพาะเลี้ยงเห็ด จังหวัดนครนายก. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี, 15(2), 37-50.

ไลวรรณ เภาแก้ว และ กฤษดา เชียรวัฒนสุข. (2565). ความเชื่อมั่นในมาตรฐานการผลิตและการรับรู้คุณค่าที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อน้ำดื่มผสมวิตามินของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร และปริมณฑล. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม, 9(2), 63-65.

วรรณภา นิ่มอ่อน และ พัชนี เชยจรรยา. (2565). กลยุทธ์การสื่อสารและปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจศึกษาต่อระดับบัณฑิตศึกษา ในมหาวิทยาลัยเปิดยุคดิจิทัล. วารสารนิเทศศาสตรปริทัศน์, 26(3), 126-140.

วันวิสาข์ น้อยเฉลิม และ ธนรัช เสมอภาค. (2566). อิทธิพลของการสื่อสารการตลาดบูรณาการผ่านสื่อดิจิทัลต่อความภักดีในตราสินค้าของนักท่องเที่ยวของชาวไทยที่ใช้บริการธุรกิจสปาในจังหวัดภูเก็ต. หาดใหญ่วิชาการ, 21(3), 495-510.

วิภาดา ศรีเมือง. (2567). ความสัมพันธ์ระหว่างการสื่อสารการตลาดดิจิทัลกับกระบวนการตัดสินใจซื้อสมาร์ตโฟน ของผู้บริโภคในจังหวัดนนทบุรี. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์, 10(3), 379-395.

สุธิตา พรสุธีนิวัติ และ จุฑาทิพย์ เดชยางกูร. (2567). อิทธิพลการสื่อสารการตลาดดิจิทัลที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางของผู้บริโภคในจังหวัดตรัง. วารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง, 7(1), 88-99.

เสฎฐวุฒิ มัชฌิมารัตน์ และ ภัครดา เกิดประทุม. (2568). แนวทางการพัฒนาคุณค่าตราสินค้าของอาคารชุดที่อยู่อาศัยด้วยกลยุทธ์การตลาด การรับรู้คุณค่าตราสินค้าที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้ออาคารชุดที่อยู่อาศัยตามแนวรถไฟฟ้าในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์, 10(2), 95-115.

อสมา จุฑาธิปัตย์ และ สุชัญญา สายชนะ. (2566). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดและการรับรู้คุณค่าที่มีอิทธิพลต่อกระบวนการตัดสินใจซื้ออาหารจากพืชของผู้บริโภคในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. Procedia of Multidisciplinary Research, 1(7), 1-14.

อัจฉรา เมฆสุวรรณ, ไพลิน ศิริกาญจนากุล และ จิราภรณ์ ธัญวัลย์. (2566). การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการผ่านสื่อดิจิทัลที่มีต่อการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางออนไลน์ของผู้บริโภคในประเทศไทย. วารสารนวัตกรรมธุรกิจ การจัดการ และสังคมศาสตร์, 4(2), 13-26.

อาริยา ภูวคีรีวิวัฒน์ และ จุฬาลักษณ์ ฟูรูโนะ. (2568). การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการและคุณค่าตราสินค้าที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อเครื่องสำอางของผู้บริโภคในจังหวัดสมุทรสาคร. วารสารเสฏฐวิทย์ปริทัศน์, 5(3), 1923-1934.

อารีวรรณ สีชุม, นรารัตน์ เกื้อทอง, กิตติศักดิ์ ศรีไพโรจน์, วีรภัทร นุกูลกิจ และ ฉัตรชัย กองกุล. (2568). รูปแบบการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการผ่านสื่อดิจิทัลที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจ ใช้บริการคลินิกเสริมความงามของผู้บริโภค ในจังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 12(10), 138-148.

Adikristanto, A. D. & Angelita, G. (2024). Implementasi Integrated Marketing Communication (IMC) dalam Program Karisma Event Nusantara 2024 Di Kemenparekraf. Journal of Education Research, 5(3), 4186-4191.

Bormane, S., & Blaus, E. (2024). Artificial intelligence in the context of digital marketing communication. Frontiers in Communication, 9, Article 1411226. https://doi.org/10.3389/fcomm.2024.1411226

Budianto, E. W. H., & Dewi, N. D. T. (2024). The role of integrated marketing communications to improving the Islamic social economy. International Journal of Global Modern Research (IJGMR), 1(1), 1–18.

Cochran, W.G. (1977). Sampling Techniques (3thed). New York: John Wiley and Sons Inc.

Coombs, W.T. (2023). Ongoing crisis communication: Planning, managing, and reponding (5th ed.). SAGE. Publicatinon.

Deku, W. A., Wang, J. & Preko, A. K. (2024). Digital marketing and small and medium-sized enterprises’ business performance in emerging markets. Asia Pacific Journal of Innovation and Entrepreneurship, 18(3), 251-269.

Felderer, B. (2024). Nonresponse bias analysis: Guidelines for survey research. GESIS – Leibniz Institute for the Social Sciences.

Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2023). Multivariate data analysis (9th ed.). Cengage Learning.

Haryanto, A. A. F., Komariah, K., & Danial, R. D. M. (2021). Social Media and Viral Marketing Analysis of Purchase Decisions Through TikTok Applications. Inovbiz: Jurnal Inovasi Bisnis, 9, 33–39.

Ilham, I., Widjaja, W., Sutaguna, I. N. T., Rukmana, A. Y., & Yusuf, M. (2023). Digital marketing’s effect on purchase decisions through customer satisfaction. CEMERLANG: Jurnal Manajemen dan Ekonomi Bisnis, 3(2), 185–202.

Ismaeel, B., Khanfar, I. A. A., & Al-Shaikh, M. S. (2025). The impact of integrated marketing communications on consumer buying decisions: Evidence from Zain telecom. Acta Psychologica, 260, 1-6.

Ki, E., Eray, T. E. & Hayden, G. (2024). The evolution of digital public relations research. Public Relations Review, 50(5), 373-386.

Kotler, P., & Armstrong, G. (2017). Principles of marketing (17th ed.). Pearson.

Kotler, P., & Armstrong, G. (2023). Princípios de marketing. Bookman Editora.

Kotler, P., Keller, K. L. (2009). Marketing Management (13th ed.). Pearson International Edition, prentice Hall.

Kotler, P. & Keller, K.L. (2016). Marketing Management (15th ed.). Pearson Education.

Latifah, S. Z., & Fikriah, N. L. (2024). Perceived value and brand trust on purchase intention with brand preference as mediation. Journal of Management and Digital Business, 4(2), 383–395.

Luo, M. & Parncharoen, C. (2020). The Effect of Digital Integrated Marketing Communication on Sichuan Consummers’ Decision to Use Wechat Application. Suthiparithat Journal, 34(109), 122-133.

MY, T.T., สุกัญญา บูรณเดชาชัย และ ศักดินา บุญเปี่ยม. (2568). กลยุทธ์การสื่อสารการตลาดดิจิทัลเพื่อส่งเสริมสินค้าโอทอปไทยในเวียดนาม. วารสารนิเทศศาสตรปริทัศน์, 29(3), 173-186.

Siluo, Q. (2025). Leveraging Social Media to Enable Emerging Consumer Brands to Compete with Established Brands. International Journal of Technology, Management and Humanities, 11(3), 73-85.

Vaid, S., Kumar, A. & Yadav, P. (2023). The Role of Integrated Marketing Communication on Influencing Consumer Decision-Making. Journal of Contemporary Issues in Business and Government, 29(3), 508-533.