อิทธิพลของการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการผ่านสื่อดิจิทัลที่ส่งผลต่อการรับรู้คุณค่าและการตัดสินใจซื้อผ้าไทยท้องถิ่นจังหวัดสงขลา

Siriwan Laksanawong; Jiraporn Thongboonyang

doi:10.14456/mbr.2026.8

Authors

Siriwan Laksanawong Faculty of Management Science, Songkhla Rajabhat University
Jiraporn Thongboonyang Faculty of Management Science, Songkhla Rajabhat University

DOI:

https://doi.org/10.14456/mbr.2026.8

Keywords:

Integrated Marketing Communication, Perceived Value, Purchasing Decision

Abstract

This research aimed to: 1) examine the level of opinions regarding integrated marketing communication through digital media, perceived value, and the purchasing decision of local Thai fabrics in Songkhla Province; 2) examine the influence of integrated marketing communication through digital media on the perceived value of local Thai fabrics in Songkhla Province; and 3) examine the influence of integrated marketing communication through digital media and perceived value on the purchasing decision of local Thai fabrics in Songkhla Province. This study is a quantitative research approach. Data were collected using questionnaires from 400 consumers who had previously purchased local Thai fabrics in Songkhla Province using purposive sampling. The data were analyzed using both descriptive statistics and inferential statistics, including Pearson’s correlation coefficient and multiple regression analysis. The results revealed that: 1) all dimensions of integrated marketing communication through digital media, perceived value, and purchasing decision were rated at the highest level; 2) integrated marketing communication through digital media in terms of advertising, personal selling, sales promotion, and direct marketing had a positive influence on perceived value; and 3) integrated marketing communication through digital media in terms of public relations, personal selling, sales promotion, and direct marketing, as well as perceived value, had a positive influence on the purchasing decision of local Thai fabrics. Therefore, the integrated marketing communication through digital media plays a significant role in enhancing perceived value and supporting consumers’ purchasing decisions, reflecting the potential of digital marketing in promoting local Thai fabrics and increasing consumer acceptance.

References

กัลยา วานิชย์บัญชา. (2560). การวิเคราะห์สถิติขั้นสูงด้วย SPSS for Windows (พิมพ์ครั้งที่ 12). ศูนย์หนังสือจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

กฤตศิกาญจน์ ธีรโชคสวัสดิ์. (2566). การศึกษารูปแบบการตลาดดิจิทัลที่ส่งผลต่อความตั้งใจกลับมาใช้บริการร้านอาหารร้านเดิมในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารรัชต์ภาคย์, 17(53), 241-256.

กัมปนาท ซาตัน และ กนิษาฐา ฤทธิ์คํารพ. (2567). การรับรู้คุณค่าและความพึงพอใจต่อบรรจุภัณฑ์ที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้ออาหารพร้อมทานในร้านสะดวกซื้อ เขตกรุงเทพมหานคร. วารสารวิจัยวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์, 8(3), 563-576.

จริยา รสหอม, วรปภา อารีราษฎร์ และ กาญจนา ดงสงคราม. (2565). การพัฒนาสื่อประชาสัมพันธ์ยุคดิจิทัลเพื่อส่งเสริมการขายผลิตภัณฑ์ชุมชน. วารสารวิชาการการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ, 8(1), 66-77.

จิรนันท์ สุ่นสกุล และ อัศวิณ ปสุธรรม. (2568). ศึกษากิจกรรมการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการ การรับรู้คุณค่า และประสบการณ์ของลูกค้าที่มีผลต่อการตัดสินใจใช้บริการสินเชื่อส่วนบุคคล ของธนาคารออมสินเขตพิจิตร. วารสารอินทนิลบริหารศาสตร์, 2(2), 1-18.

จิราภรณ์ ทองบุญยัง, เฉลิมเกียรติ ร่างเล็ก และ ประสิทธิ์ รุ่งเรือง (2568). ผลกระทบของกลยุทธ์การตลาด (4E’s) ที่มีต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการร้านทำเล็บเจลในจังหวัดสงขลา. วารสารการบริหารและสังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 8(3), 249-260.

ฉัตรร์เกล้า สุขสันติบรรยง และ นธกฤต วันต๊ะเมล์ (2568). อิทธิพลของการเปิดรับการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการผ่านสื่อดิจิทัลของผลิตภัณฑ์เสื้อผ้าแฟชั่นที่ร่วมมือกับศิลปินครีเอเตอร์ที่มีต่อการรับรู้ภาพลักษณ์ทัศนคติและความตั้งใจซื้อของผู้บริโภคเจเนอเรชั่นวาย. วารสารมนุษยศาสตร์วิชาการ, 32(2), 244–266.

ชนิกานต์ เป้าวิวัฒน์ และ ธนภณ วิมูลอาจ. (2568). แนวทางการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการผ่านสื่อดิจิทัลที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้า ชาจากพืชบนแพลตฟอร์มติ๊กต็อก. วารสาร มจร เพชรบุรีปริทรรศน์, 8(3), 330-341.

ชัญญภัทร อําพันสุขโข. (2568). การสื่อสารการตลาดดิจิทัลของตราสินค้าแฟชั่นที่ส่งผลต่อเส้นทางการซื้อสินค้าของผู้บริโภคกลุ่มนักเรียนนักศึกษาในประเทศไทย. วารสารนาคบุตรปริทรรศน์, 17(1), 125-134.

ณฐาพัชร์ วรพงศ์พัชร์, ธิติพงศ์ ลิ้มเลิศฤทธิ์, ณัฏฐวัฒน์ แซงภูเขียว, ธัชกร วงษ์คำชัย และ ชัยวิชญ์ ม่วงหมี. (2566). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจสั่งผลิต ผลิตและสร้างแบรนด์อาหารเสริมสุขภาพผ่านสื่อดิจิทัลของ บริษัท เอสซีจีแกรนด์ จำกัด. วารสารนวัตกรรมสังคมและเทคโนโลยีสื่อสารมวลชน, 6(1), 33-43.

ณัฐกฤตา คงอนัน. (2563). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อน้ำดื่มผสมวิตามินของผู้บริโภค เขตกรุงเทพมหานคร [การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ณัฐกานต์ สังขะทรัพย์. (2566). กลยุทธ์การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการผ่านสื่อดิจิทัลที่ส่งผลต่อการตัดสินใจใช้บริการโรงพยาบาลเอกชนในจังหวัดขอนแก่น. วารสารร้อยแก่นสาร, 8(6), 73-94.

ณัฐปภัสร์ ปารณีย์ชานนท์ และ ทรงพร หาญสันติ. (2566). การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการและการรับรู้ของบุคคลที่มีผลต่อกระบวนการตัดสินใจซื้อรถยนต์ไฟฟ้าแบตเตอรี่ในกรุงเทพมหานคร และปริมณฑล. Procedia of Multidisciplinary Research, 1(5), 1-10.

ณัฐวัฒน์ คูบุญญอารักษ์ และ สิริพันธ์ วงศ์อินทวัง. (2566). การศึกษาประสิทธิภาพของการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการและการตัดสินใจเข้าร่วมกิจกรรมทางการตลาดของผู้ถือบัตรเดบิตออมสิน อินสแตนท์ กรณีศึกษา: ธนาคารออมสิน สาขาสำนักพหลโยธิน. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 9(8), 587-600.

ณิชชา ปะณะรักษ์. (2568). ความสัมพันธ์ของเครื่องมือการสื่อสารทางการตลาดแบบบูรณาการผ่านสื่อดิจิทัลกับการตัดสินใจซื้อสินค้า ผ่านแพลตฟอร์มออนไลน์ของผู้บริโภคในจังหวัดภูเก็ต. วารสารวิทยาการจัดการปริทัศน์, 27(1), 170-181.

ดรุณี สมพงษ์ และ กฤตชน วงศ์รัตน์. (2568). การรับรู้คุณค่าผลิตภัณฑ์และส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์อาหารเสริมเพื่อสุขภาพสำหรับผู้สูงอายุในจังหวัดเพชรบุรี. วารสารบริหารธุรกิจศรีนครินทรวิโรฒ, 16(1), 33-47.

ทวิทย์ บัวทอง, วรกาญจน์ มานะ และ ศุภรลัคน์ นนท์แก้ว. (2567). ปัจจัยการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการผ่านสื่อดิจิทัลที่ส่งผลต่อการยอมรับผลิตภัณฑ์ ในอุตสาหกรรมเฟอร์นิเจอร์ไม้ในเขตอำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง. วารสารนวัตกรรมสังคมและการเรียนรู้ตลอดชีวิต, 18(3), 134-148.

นงลักษณ์ อินทร์โพธิ์ทอง, ประภาศรี พงศ์ธนาพาณิช และ สฤษฏ์เทพ สุขแก้ว. (2566). กลยุทธ์การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการในยุควิถีใหม่ของผลิตภัณฑ์เพื่อสุขภาพ สำหรับผู้สูงวัยในจังหวัดนครปฐม. The New Viridian Journal of Arts, Humanities and Social Sciences, 3(1), 65-82.

นวพร ศรีวังคำ, ธัมมะทินนา ศรีสุพรรณ และ รัตนา สิทธิอ่วม. (2567). อิทธิพลของแรงจูงใจ การสื่อสารการตลาดบูรณาการ และคุณภาพบริการทางอิเล็กทรอนิกส์ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าประเภทเสื้อผ้าผ่านช่องทางโซเซียลมีเดียของกลุ่มเจเนเรชั่นแซดในจังหวัดเพชรบูรณ์. วารสารสหวิทยาการสังคมและการสื่อสาร คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี, 7(4), 200-217.

ปริชาติ บุญเกิด, จตุรงค์ เลาหะเพ็ญแสง และ ธเนศ ภิรมย์การ. (2564). การศึกษาและออกแบบรูปแบบสื่อดิจิทัลเพื่อการประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวเมืองรองจังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม, 20(2), 83-95.

ปิยะดา ทองบุญชู, วิทศรุต พูนพิพัฒน์, สุภาพร สาระบูรณ และ วิศิษฐ์ศิริ ชูสกุล. (2565). ความต้องการของนักท่องเที่ยวที่มีต่อการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม ตามเส้นทางผ้าไทย ในจังหวัดเลย. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 17(62), 61-71.

พรจิรา ทองสุขมาก, สุวนันท์ ภูโคกกรวด และ เกรียงไกร พละสนธิ. (2567). การประชาสัมพันธ์ดิจิทัล ด้วยนวัตกรรมสื่อและเทคโนโลยี ของสาขาเทคโนโลยีสื่อดิจิทัลและสื่อสารมวลชน. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ, 1(1), 1-11.

พรรณราย ไพบูลย์. (2566). คุณลักษณะประชากรศาสตร์ และการรับรู้การสื่อสารทางการตลาดแบบบูรณาการที่มีผลต่อการรับรู้คุณค่าสินค้าอาหารเพื่อสุขภาพยี่ห้อดอยคำ ของผู้บริโภคเขตภาคกลางในช่วงการแพร่ระบาดของไวรัสโควิด-19. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 9(4), 140-153.

ไพโรจน์ วิไลนุช. (2564). การสื่อสารระหว่างพนักงานขายและลูกค้าในระหว่างการสาธิตการขาย. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 29(1), 97–122.

ภัทราพร เจริญรัตน์, เปรมินทร์ หงส์โต และ สุเทพ เดชะชีพ. (2568). การออกแบบแบนเนอร์โฆษณางานการแสดงสดประเภทต่าง ๆ บนสื่อออนไลน์ในประเทศไทยยุคดิจิทัล. วารสารนิเทศศาสตรปริทัศน์, 29(3), 9-21.

เยาวภา อินทเส, ณัฐประภา นุ่มเมือง, จรรยาพร บุญเหลือ และ กัลยา ปุญญธรรม. (2567). การพัฒนาผลิตภัณฑ์และกลยุทธ์การตลาดดิจิทัลผลิตภัณฑ์ข้าวเกรียบงาเมืองเพชรสู่เชิงพาณิชย์ภายใต้วิถีความปกติใหม่ กรณีศึกษา วิสาหกิจชุมชนเกษตรอินทรีย์วิถีพอเพียง ตำบลช่องสะแก จังหวัดเพชรบุรี. วารสารวิจัยและนวัตกรรมท้องถิ่น, 19(2), 9-22.

รุจิกาญจน์ สานนท์. (2567). การสื่อสารการตลาดดิจิทัลที่ส่งผลต่อการตอบสนองลูกค้าและการรับรู้คุณค่าตราสินค้าต่อผลิตภัณฑ์ของวิสาหกิจชุมชนกลุ่มเพาะเลี้ยงเห็ด จังหวัดนครนายก. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี, 15(2), 37-50.

ไลวรรณ เภาแก้ว และ กฤษดา เชียรวัฒนสุข. (2565). ความเชื่อมั่นในมาตรฐานการผลิตและการรับรู้คุณค่าที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อน้ำดื่มผสมวิตามินของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร และปริมณฑล. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม, 9(2), 63-65.

วรรณภา นิ่มอ่อน และ พัชนี เชยจรรยา. (2565). กลยุทธ์การสื่อสารและปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจศึกษาต่อระดับบัณฑิตศึกษา ในมหาวิทยาลัยเปิดยุคดิจิทัล. วารสารนิเทศศาสตรปริทัศน์, 26(3), 126-140.

วันวิสาข์ น้อยเฉลิม และ ธนรัช เสมอภาค. (2566). อิทธิพลของการสื่อสารการตลาดบูรณาการผ่านสื่อดิจิทัลต่อความภักดีในตราสินค้าของนักท่องเที่ยวของชาวไทยที่ใช้บริการธุรกิจสปาในจังหวัดภูเก็ต. หาดใหญ่วิชาการ, 21(3), 495-510.

วิภาดา ศรีเมือง. (2567). ความสัมพันธ์ระหว่างการสื่อสารการตลาดดิจิทัลกับกระบวนการตัดสินใจซื้อสมาร์ตโฟน ของผู้บริโภคในจังหวัดนนทบุรี. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์, 10(3), 379-395.

สุธิตา พรสุธีนิวัติ และ จุฑาทิพย์ เดชยางกูร. (2567). อิทธิพลการสื่อสารการตลาดดิจิทัลที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางของผู้บริโภคในจังหวัดตรัง. วารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง, 7(1), 88-99.

เสฎฐวุฒิ มัชฌิมารัตน์ และ ภัครดา เกิดประทุม. (2568). แนวทางการพัฒนาคุณค่าตราสินค้าของอาคารชุดที่อยู่อาศัยด้วยกลยุทธ์การตลาด การรับรู้คุณค่าตราสินค้าที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้ออาคารชุดที่อยู่อาศัยตามแนวรถไฟฟ้าในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์, 10(2), 95-115.

อสมา จุฑาธิปัตย์ และ สุชัญญา สายชนะ. (2566). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดและการรับรู้คุณค่าที่มีอิทธิพลต่อกระบวนการตัดสินใจซื้ออาหารจากพืชของผู้บริโภคในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. Procedia of Multidisciplinary Research, 1(7), 1-14.

อัจฉรา เมฆสุวรรณ, ไพลิน ศิริกาญจนากุล และ จิราภรณ์ ธัญวัลย์. (2566). การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการผ่านสื่อดิจิทัลที่มีต่อการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางออนไลน์ของผู้บริโภคในประเทศไทย. วารสารนวัตกรรมธุรกิจ การจัดการ และสังคมศาสตร์, 4(2), 13-26.

อาริยา ภูวคีรีวิวัฒน์ และ จุฬาลักษณ์ ฟูรูโนะ. (2568). การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการและคุณค่าตราสินค้าที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อเครื่องสำอางของผู้บริโภคในจังหวัดสมุทรสาคร. วารสารเสฏฐวิทย์ปริทัศน์, 5(3), 1923-1934.

อารีวรรณ สีชุม, นรารัตน์ เกื้อทอง, กิตติศักดิ์ ศรีไพโรจน์, วีรภัทร นุกูลกิจ และ ฉัตรชัย กองกุล. (2568). รูปแบบการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการผ่านสื่อดิจิทัลที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจ ใช้บริการคลินิกเสริมความงามของผู้บริโภค ในจังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 12(10), 138-148.

Adikristanto, A. D. & Angelita, G. (2024). Implementasi Integrated Marketing Communication (IMC) dalam Program Karisma Event Nusantara 2024 Di Kemenparekraf. Journal of Education Research, 5(3), 4186-4191.

Bormane, S., & Blaus, E. (2024). Artificial intelligence in the context of digital marketing communication. Frontiers in Communication, 9, Article 1411226. https://doi.org/10.3389/fcomm.2024.1411226

Budianto, E. W. H., & Dewi, N. D. T. (2024). The role of integrated marketing communications to improving the Islamic social economy. International Journal of Global Modern Research (IJGMR), 1(1), 1–18.

Cochran, W.G. (1977). Sampling Techniques (3thed). New York: John Wiley and Sons Inc.

Coombs, W.T. (2023). Ongoing crisis communication: Planning, managing, and reponding (5th ed.). SAGE. Publicatinon.

Deku, W. A., Wang, J. & Preko, A. K. (2024). Digital marketing and small and medium-sized enterprises’ business performance in emerging markets. Asia Pacific Journal of Innovation and Entrepreneurship, 18(3), 251-269.

Felderer, B. (2024). Nonresponse bias analysis: Guidelines for survey research. GESIS – Leibniz Institute for the Social Sciences.

Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2023). Multivariate data analysis (9th ed.). Cengage Learning.

Haryanto, A. A. F., Komariah, K., & Danial, R. D. M. (2021). Social Media and Viral Marketing Analysis of Purchase Decisions Through TikTok Applications. Inovbiz: Jurnal Inovasi Bisnis, 9, 33–39.

Ilham, I., Widjaja, W., Sutaguna, I. N. T., Rukmana, A. Y., & Yusuf, M. (2023). Digital marketing’s effect on purchase decisions through customer satisfaction. CEMERLANG: Jurnal Manajemen dan Ekonomi Bisnis, 3(2), 185–202.

Ismaeel, B., Khanfar, I. A. A., & Al-Shaikh, M. S. (2025). The impact of integrated marketing communications on consumer buying decisions: Evidence from Zain telecom. Acta Psychologica, 260, 1-6.

Ki, E., Eray, T. E. & Hayden, G. (2024). The evolution of digital public relations research. Public Relations Review, 50(5), 373-386.

Kotler, P., & Armstrong, G. (2017). Principles of marketing (17th ed.). Pearson.

Kotler, P., & Armstrong, G. (2023). Princípios de marketing. Bookman Editora.

Kotler, P., Keller, K. L. (2009). Marketing Management (13th ed.). Pearson International Edition, prentice Hall.

Kotler, P. & Keller, K.L. (2016). Marketing Management (15th ed.). Pearson Education.

Latifah, S. Z., & Fikriah, N. L. (2024). Perceived value and brand trust on purchase intention with brand preference as mediation. Journal of Management and Digital Business, 4(2), 383–395.

Luo, M. & Parncharoen, C. (2020). The Effect of Digital Integrated Marketing Communication on Sichuan Consummers’ Decision to Use Wechat Application. Suthiparithat Journal, 34(109), 122-133.

MY, T.T., สุกัญญา บูรณเดชาชัย และ ศักดินา บุญเปี่ยม. (2568). กลยุทธ์การสื่อสารการตลาดดิจิทัลเพื่อส่งเสริมสินค้าโอทอปไทยในเวียดนาม. วารสารนิเทศศาสตรปริทัศน์, 29(3), 173-186.

Siluo, Q. (2025). Leveraging Social Media to Enable Emerging Consumer Brands to Compete with Established Brands. International Journal of Technology, Management and Humanities, 11(3), 73-85.

Vaid, S., Kumar, A. & Yadav, P. (2023). The Role of Integrated Marketing Communication on Influencing Consumer Decision-Making. Journal of Contemporary Issues in Business and Government, 29(3), 508-533.