DEVELOPING COACHING MODELS IN CONJUNCTION WITH PROVIDING CONSTRUCTIVE FEEDBACK TO ENHANCE THE ASSESSMENT COMPETENCIES OF STUDENT TEACHERS DURING THEIR PROFESSIONAL INTERNSHIP EXPERIENCES
-
Keywords:
coaching models, positive constructive feedback, assessment competencies, student teachersAbstract
This research aims to 1) develop coaching models in conjunction with providing positive constructive feedback to enhance the assessment competencies of student teachers during their professional internship experiences
and; 2) evaluate the effectiveness of the coaching models and positive constructive feedback in reinforcing the assessment competencies of student teachers. The target group consists of 5 student teachers, and data collection tools include competency assessment and satisfaction surveys. Data were collected from January 2022 to March 2022 and analyzed using frequency counts, percentages, averages, standard deviations, and content analysis.
Research findings reveal: The GROW Model, consisting of G-Goal, R-Real, O-Option, and W-Will, effectively enhances the assessment competencies of student teachers during their professional internship experiences. The overall effectiveness of the coaching models and positive constructive feedback is evident in:
1) High average scores for the ability to measure and assess student teachers' learning outcomes (= 4.51, S.D. = 0.51).
2) High average scores for student satisfaction with the use of coaching models and positive constructive feedback (= 4.53, S.D. = 0.50).
References
ขวัญเกื้อ แสงแก้ว. (2565). “การพัฒนารูปแบบการโค้ชโดยผู้เชี่ยวชาญเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูภาษาไทย ในการยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 10”. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 4, 2: 53-66.
ขอบฟ้า จันทร์เจริญ วราภรณ์ ไทยมา และ ภัทราวดี มากมี. (2564). “แนวทางในการผลิตนักศึกษาวิชาชีพครูมหาวิทยาลัยราชภัฏในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตามมาตรฐานความรู้วิชาชีพครูฐานสมรรถนะ”. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี, 12, 1: 151-166.
ชัยมงคล ปินะสา รณธิชัย สวัสดิ์ และกฤธยากาญจน์ โตพิทักษ์. (2565). “การสร้างความสามารถทางการประเมิน : แนวคิดและการประยุกต์ใช้”. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 20, 1: 76-94.
เบญจมาศ พุทธิมา. (2561). “การพัฒนาสมรรถนะการสร้างเครื่องมือวัดและประเมินผลการศึกษาของครูผู้สอนโดยใช้เทคนิคการเสริมพลังอำนาจ”. วารสารวิชาการเครือข่ายบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏภาคเหนือ, 8, 14: 57-72.
พระมหาณรงค์ราช ครองเชื้อ. (2565). “การพัฒนารูปแบบการโค้ชแบบพหุวิธีเพื่อพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้โดยใช้อริยสัจเป็นฐานของพระสอนศีลธรรม”. วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์, 7, 1: 172-186.
พินดา วราสุนันท์. (2558). “การพัฒนาความสามารถทางการวัดและประเมินผลและการวิจัยในชั้นเรียนของนิสิตฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูด้วยกระบวนการให้ข้อมูลย้อนกลับทางบวก”. วารสารวิจัยทางการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 9, 1: 75-89.
วิชัย วงษ์ใหญ่ และ มารุต พัฒผล. (2562). การโค้ชเพื่อพัฒนาศักยภาพผู้เรียน. กรุงเทพฯ: จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์.
______. (2564). การประเมินการเรียนรู้อย่างสร้างสรรค์. กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
วิไลภรณ์ คำมั่น, ฟารีดา หีมอะด้ำ และกฤธยากาญจน์ โตพิทักษ์. (2564). “การประเมินแบบเสริมพลัง: การประยุกต์ใช้เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ การประเมินผลการเรียนรู้ สู่ความเป็นครูมืออาชีพในศตวรรษที่ 21”. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 40, 6: 54-67.
วิวัฒน์ อ้นน่วม และคณะ. (2559). “รูปแบบการส่งเสริมการพัฒนาสมรรถนะของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา”. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 18, 3: 292-302.
วิสุทธิศักดิ์ หวานพร้อม และเกวลี วัชราทักษิณ (2564). “การพัฒนาการโค้ชเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะครูในการจัดการเรียนรู้ผ่านประสบการณ์เพื่อพัฒนาการคิดวิเคราะห์สำหรับนักเรียน”. วารสารสังคมศษสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 6, 12: 669-684.
วิหาญ พละพร, ธีรวุฒิ เอกะกุล และวรรณ์ดี แสงประทีปทอง. (2557). “รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะด้านการวัดและประเมินการคิด สำหรับครูระดับประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน”. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 15, 2: 74-84.
สุวิมล สพฤกษ์ศรี. (2561). ชุมชนการเรียนรู้วิชาชีพโดยผสมผสานเทคโนโลยีเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนรู้โดยใช้ศิลปะเป็นฐานที่ส่งเสริมความสามารถในการสร้างสรรค์นวัตกรรมของนักเรียนระดับประถมศึกษา. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน ภาควิชาหลักสูตรและวิธีสอน มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา. (2550). มาตรฐานวิชาชีพทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: คุรุสภาลาดพร้าว.
Beaumont, C., O’ Doherty, M. & Shannon, L. (2011). “Reconceptualising assessment feedback: a key to improving student learning”. Studies in Higher Education, 36, 6: 671-687.
Hattie, J. & Timperley, H. (2007). “The power of feedback”. Review of Educational Research, 77, 1: 81-112.
Li, J. & Luca, R.D. (2012). “Review of assessment feedback”. Studies in Higher Education, 37, 1: 1-16.
Sweeny, W. (2007). Leading the Teacher Induction and Mentoring Program. 2ndedition. Sage Publications Ltd: United State of America.
Downloads
Published
Issue
Section
License
Copyright (c) 2023 Patanasilpa Journal
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ สบศ.
