Building Immunity on Juvenile Against Crime Victimization and Juvenile Delinquency

Authors

  • Korawan Khamkorngeat Doctoral student, program in Criminology and Criminal Justice, Department of Sociology and Anthropology, Faculty of Political Science, Chulalongkorn University
  • Unisa Lerdtomornsakul program in Criminology and Criminal Justice, Department of Sociology and Anthropology, Faculty of Political Science, Chulalongkorn University

Keywords:

Building immunity, Juvenile, Crime victimization, prevention

Abstract

The purpose of this article is to examine the concepts and guideline for building immunity on juvenile against crime victimization and juvenile delinquency in the past and present society, to study the problems for building immunity on juvenile, and to propose to examples of appropriate forms and policies in guideline for building immunity on juvenile against crime victimization and juvenile delinquency in Thailand society. A guideline,
it corresponds to four important elements: 1) Personal factors 2) Family factors 3) Educational institution factors and 4) Social or Community factors. To be able to drive the policy for building immunity on juvenile against crime victimization and juvenile delinquency, which suitable for Thailand effective.

Downloads

Download data is not yet available.

References

คทารัตน์ เฮงตระกูล. (2555). วัยรุ่น : ยุวอาชญากรและเหยื่ออาชญากรรม. บทความวิชาการ. ค้นจาก https://so04.tcithaijo.org/index.php/JTJS/article/view/246000/167138

ชัยยุทธ ศิริสุทธิ์. (2546). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ และทรัพยากรการศึกษา. (การบริหารการศึกษามหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, มหาสารคาม.

ชาญคณิต กฤตยา สุริยะมณี และ อุนิษา เลิศโตมรสกุล. (2552). การศึกษาหาแนวทางในการป้องกันอาชญากรรมแบบไม่เป็นทางการ: กรณีศึกษาในเขตกรุงเทพมหานคร. คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล โดยสำนักงานกิจการยุติธรรม กระทรวงยุติธรรม.

ปกรณ์ มณีปกรณ์. (2555). ทฤษฎีอาชญาวิทยา. กรุงเทพฯ: ห้างหุ่นส่วนจำกัด เวิลด์เทรด ประเทศไทย.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2546). พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542. กรุงเทพฯ: นานมีบุ๊กส์ พับลิเคชั่นส์.

สัณหกฤษณ์ บุญช่วย และ จตุพร ธิราภรณ์. (2562). การป้องกันการกระทำผิดของเด็กและเยาวชน: กรณีศึกษาโครงการจิตอาสา “เราทำความดี ด้วยหัวใจ” ชุมชนรอบวัดประยุรวงศาวาสวรวิหาร. บทความวิชาการ. ค้นจาก https://www.ombudsman.go.th/ombstudies/download/Journals/2561/p27-55_11_1.pdf

สถาบันวิจัยประชาการและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล. (2563). สองทศวรรษปฏิรูปการศึกษาไทย ความล้มเหลวและความสำเร็จ สุขภาพคนไทย 2563 (สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล ร่วมกับ สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) Ed.). กรุงเทพฯ อมรินทร์พริ้นติ้ง แอนด์พับลิชชิ่ง.

สำนักงานกิจการยุติธรรม. (2563). แนวทางการดำเนินโครงการโรงเรียนยุติธรรมอุปถัมภ์. ค้นจาก https:// www.oja.go.th/TH/justicesupport/

อรนุช มหฤทัยนนท์. (2545). ความหมายและประเภทของระบบ. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.

Agnew, R., & Cullen, F. T. (2003). Criminological Theory, Past to Present. Los Angeles (CA): Roxbury Publishing Company.

Hirschi, Travis. (1969). Cause of Delinquency. Los Angles, California: University of California Press.

Khaoula Youssef. (2016). The factors defining the social bonding. Retrieved form researchgate: https://www.researchgate.net/figure/The-factors-defining-the-social-bonding-and-resulting-on-a-state-of-harmony-between-the_fig2_317624626

Scott William G. (1967). Organization Theory. Illinois: Richard D. Irwin, Inc.

Published

2021-07-26

Issue

Section

Academic Artical