การศึกษาเปรียบเทียบการบริหารจัดเก็บภาษีสรรพสามิต (ภาษีบาป) : รายได้เพื่อความยั่งยืน กรณีศึกษา ประเทศไทย ฟิลิปปินส์ และสิงคโปร์

บทคัดย่อ

ภาษีสรรพสามิต (ภาษีบาป) เป็นรายได้ส่วนหนึ่งที่สำคัญทางการคลังของภาครัฐ ซึ่งการจัดเก็บรายได้เหล่านี้ส่วนใหญ่ล้วนแล้วแต่นำไปเพื่อการขับเคลื่อนพัฒนาสุขภาพของประชากรภายในประเทศ โดยเฉพาะการจัดเก็บภาษีบาปจากผลิตภัณฑ์แอลกอฮอล์และยาสูบ และผลกระทบที่เกิดจากการจัดเก็บภาษีดังกล่าวย่อมส่งผลผูกพันและกระทบต่อการคลัง เศรษฐกิจ รวมถึงประชากรผู้ที่อาศัยอยู่ในรัฐ บทความทางวิชาการฉบับนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบภาษีบาปภาครัฐ โดยเฉพาะผลิตภัณฑ์แอลกอฮอล์และยาสูบของ 3 ประเทศ ได้แก่ ประเทศไทย สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ และสาธารณรัฐสิงคโปร์ เนื่องจากเป็นกลุ่มประเทศอาเซียน โดยฟิลิปปินส์เป็นประเทศที่มีการปฏิวัติระบบภาษีบาปอยู่บ่อยครั้งจนสามารถบรรลุผลลัพธ์ลดการบริโภคแอลกอฮอล์และการสูบบุหรี่ของประชากรในประเทศได้ ในขณะที่สิงคโปร์ซึ่งเป็นสมาชิกกลุ่มประเทศที่พัฒนาแล้ว มีการพัฒนาอย่างก้าวกระโดด พร้อมทั้งเป็นประเทศต้นแบบที่สำคัญในการพัฒนาระบบภาษี ของประเทศไทย จึงล้วนแล้วแต่เป็นประเทศกรณีตัวอย่างที่มีความน่าสนใจในระบบการจัดเก็บภาษีบาป ของภาครัฐได้เป็นอย่างดี ทั้งนี้บทความได้มีขอบข่ายเนื้อหาของงานศึกษาที่สำคัญในการนำมาพิจารณา 3 เรื่อง ได้แก่ (1) บริบทและเบื้องหลังการจัดเก็บภาษีบาป (2) ระบบการจัดเก็บภาษีบาปของภาครัฐ และ (3) การคลังกับการหารายได้จากภาษีบาปของรัฐ