ผลของโปรแกรมการฝึกกำกับตนเองต่อการทำงานให้สำเร็จในห้องเรียนของนักเรียนที่มีภาวะสมาธิสั้น ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการฝึกกำกับตนเองต่อการทำงาน ให้สำเร็จในห้องเรียนของนักเรียนที่มีภาวะสมาธิสั้นชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 กลุ่มเป้าหมายเป็นนักเรียนที่มีภาวะสมาธิสั้นจำนวน 4 คน ผู้วิจัยดำเนินการฝึกนักเรียนกลุ่มเป้าหมายตามโปรแกรม การฝึกกำกับตนเอง วันละ 1 แผน ตั้งแต่เวลา 7.20 – 8.00 น. ทุกวันอังคาร พุธและพฤหัสบดี สัปดาห์ละ 3 วันอย่างต่อเนื่อง เป็นเวลา 4 สัปดาห์ เก็บรวบรวมข้อมูล 3 ระยะ คือ ระยะก่อนปฏิบัติการ ระยะปฏิบัติการ และระยะถอดถอน วิเคราะห์ผลการพัฒนาพฤติกรรมการทำงานให้สำเร็จในห้องเรียนโดยวิเคราะห์ความถี่ของคะแนนพฤติกรรม รวมทั้งวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพของนักเรียนเป็นรายบุคคล ผลการวิจัย พบว่า นักเรียนที่มีภาวะสมาธิสั้นทั้ง 4 คน ที่ได้รับการฝึกตามโปรแกรมการฝึกกำกับตนเองต่อการทำงานให้สำเร็จในห้องเรียน มีพฤติกรรมที่พึงประสงค์เพิ่มขึ้นทั้ง 3 ด้าน คือ 1) ตั้งใจฟังขณะเรียน 2) ร่วมกิจกรรมในห้องเรียน 3) ส่งงานในเวลาที่กำหนด และหลังถอดถอนโปรแกรม นักเรียนมีพฤติกรรมลดต่ำลงกว่าระยะปฏิบัติการเล็กน้อย แต่สูงกว่าระยะก่อนปฏิบัติการ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
Boriboon, G. (1999). The Norm Development of Conner's Rating Scales for the 3-17 Years School in Bangkok Metropolitan. Thesis in Educational Psychology and Guidance, Kasetsart University.
Kaewkangwan, S. (2013). Psychology of children and adults with special characteristics. Bangkok: Mor Chao Ban.
Iamsupasit, S. (2013). Theories and Techniques in Behavior Modification. Bangkok: Chulalongkorn University.
Limsuwan, N. (1999). Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder (ADHD). Bangkok: Thammasat University.
Nakksangiam, M. (2009). The Results of Teaching English Following the Idea of Alban-Metealfe to Enhance Attention of ADHD Children. Thesis in Educational Psychology and Counseling, Khon Kaen University.
Nilkhet, P. (2007). How to teach English This is a great way to learn about new teachers. Bangkok: Aksorn Charoen Tat.
Office of Social Promotion for Learning and Quality Youth. (2012). ADHD Teacher's Guide. Bangkok: Beyond-publishing-co-ltd.
Pornnoppadol, C. (2002). Attention Deficit/Hyperactivity Disorder-ADHD Child and Adolescent Psychiatry. Bangkok: Beyond Enterprise.
Rabiner, D. (2008). Self-Regulation and Barkley’s Theory of ADHD. Retrieved July 18, 2017, from https://sharpbrains.com/blog/2008/02/23/self-regulation-and-barkleys-theory-of-adhd/
Rerkjaree, S. (2010). A Homeschool-Based Intervention Model for Thai Children with Attention-Deficit Hyperactivity Disorder. Doctor of Psychology Thesis in Counseling Psychology, Ramkhamhaeng University.
Ruviwattanapong, D. (2012). The Effect of Cognitive Behavioral Group Counseling of Self-Regulated Learning of Prathomsksa III Students. Thesis in Counseling Psychology, Burapha University.
Sankhiao, Y. (2014). Factors Related to Self-Regulated Learning by Undergraduates at the Faculty of Education, Ramkhamhaeng University. Thesis in Educational Research and Evaluation, Ramkhamhaeng University.
Skinner, B. F. (1974). About Behaviorism. New York: Alfred A. Knopf.
Utairatanakit, D., et al. (2008). KUS-SI Rating Scales: ADHD/LD/Autism (PDDs). Bangkok: Institute of Academic Development (IAD).
