การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมทักษะการผลิตสื่อการสอน

Main Article Content

รัตนาภรณ์ จันทรา
กฤษมันต์ วัฒนาณรงค์
ภราดร เสถียรไชยกิจ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อสังเคราะห์รูปแบบการจัดการเรียนรู้ 2) เพื่อพัฒนาการจัดการเรียนรู้ เพื่อส่งเสริมทักษะการผลิตสื่อการสอน และ 3) เพื่อศึกษาผลการใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้น เป็นการวิจัยและพัฒนา กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษาปริญญาตรี ชั้นปีที่ 2 สาขาวิชาครุศาสตร์เกษตร คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมและเทคโนโลยี สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง ที่ลงทะเบียนเรียนในรายวิชา สื่อ นวัตกรรม และเทคโนโลยีสารสนเทศทาง ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2563 จำนวน 38 คน ได้มาด้วยการเลือกแบบเจาะจง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ร้อยละ และทดสอบทางสถิติด้วยค่าที ผลการศึกษาพบว่า 1) รูปแบบที่พัฒนาขึ้น ประกอบด้วย Action, Active, Application, และ Assessment (4A) จากผลการประเมินโดยผู้เชี่ยวชาญมีความเหมาะสมอยู่ในระดับมาก 2) การจัดการเรียนรู้ มีความเหมาะสมในระดับมากที่สุด และ 3) ผลการทดลองใช้ พบว่า ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน คะแนนทดสอบหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่าง มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ผลการประเมินผลงานการผลิตสื่อการสอนของผู้เรียน ได้คะแนนรวมเฉลี่ยที่ 34.63 คิดเป็นร้อยละ 76.96 ผู้เรียนมีความพึงพอใจในระดับมาก ประสิทธิภาพของรูปแบบที่พัฒนาขึ้นเท่ากับ 82.93/81.14 สูงกว่าเกณฑ์ 80/80 ที่กำหนดไว้ การจัดการเรียนรู้ตามรูปแบบ 4A ที่พัฒนาขึ้นสามารถส่งเสริมผู้เรียนให้มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และทักษะการผลิตสื่อการสอนเพิ่มขึ้น

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
จันทรา ร., วัฒนาณรงค์ ก., & เสถียรไชยกิจ ภ. (2021). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมทักษะการผลิตสื่อการสอน. วารสารรัชต์ภาคย์, 15(42), 301–317. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/RJPJ/article/view/253065
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

Amornvivat, S. (1990). “Sombatthip” of Thai Education (Sombatthip khong kansuksa Thai). Bangkok: Chulalongkorn University.

Chaicharoen, S. (2002). Teaching design theory in a new paradigm. Khon Kaen: Faculty of Education, Khon Kaen University.

Joyce, B., Weil, M., & Calhoun, E. (2004). Model of Teaching (7th ed.). Boston: Allyn and Bacon.

Kanjanawasee, S. (2011). Assessment Theory (8th ed.). Bangkok: Chulalongkorn University Press.

Kengthong, C. (2011). Lecture Documents on Teaching Materials. Bangkok: King Mongkut's Institute of Technology North Bangkok.

Khamanee, T. (2002). A Variety of Alternative Teaching Styles. Bangkok: Chulalongkorn University.

Malithong, K. (2000). Educational Technology and Innovation (2nd ed.). Bangkok: Faculty of Education, Chulalongkorn University.

Office of the Education Council. (2018). National Education Standards 2018. Retrieved January 15, 2019. from https://eduservice.yru.ac.th/newweb/files/mua/1651-file.pdf

Phatthiyathanee, S. (2010). Measurement of Educational Results. Mahasarakham: Faculty of Education,

Mahasarakham University.

Ruangsuwan, C. (1990). Educational Technology. Bangkok: Odeon Store.

Srisamrit, K. (2015). Development of Audio Production Skills Training Model in Line with Connectivism Theory(Doctor of Philosophy). King Mongkut’s University of Technology North Bangkok.

Thadang, N. et al. (2002). Educational Technology for Learning. Teacher Training Series: Gathering Information. Bangkok: Office of Education Reform.

Thongying, C. (2016). Teacher Problems: Problems Pending Reform. Retrieved January 17, 2019, from https://library2.parliament.go.th/ebook/content-issue/2559/hi2559-091.pdf

Yamkasikorn, M. (1983). Using Technology in the Classroom. Songkhla: Srinakharinwirot University, Songkhla Campus.