ผลการดำเนินงานและการเปิดเผยข้อมูลของมหาวิทยาลัย: กรณีศึกษารายงานประจำปี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษามหาวิทยาลัยชั้นนำของโลก มีการเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับผลการดำเนินงานเป็นไปในลักษณะใด และมีข้อมูลส่วนใดเป็นสำคัญที่มหาวิทยาลัยส่วนใหญ่เปิดเผยต่อสาธารณชน เพื่อเป็นคู่เทียบสมรรถนะ (Benchmark) ในการวิเคราะห์เปรียบเทียบกับการเปิดเผยข้อมูลของมหาวิทยาลัยของรัฐในประเทศไทย นอกจากนี้ ยังทำการวิเคราะห์ข้อมูลผลการดำเนินงานของมหาวิทยาลัยของรัฐในประเทศไทย ในด้านต่าง ๆ รวมถึงการเปิดเผยและเผยแพร่ข้อมูลเหล่านั้นแก่ผู้ที่มีส่วนได้เสีย (Stakeholders) ที่ต้องการทราบข้อมูลได้สามารถเข้าถึงข้อมูลได้มากน้อยเพียงใด สามารถตอบสนองตรงตามความต้องการของสังคม และผู้มีส่วนได้เสียมากน้อยเพียงใด และสอดคล้องตามหลักธรรมาภิบาล 10 ประการหรือไม่ ระเบียบวิธีวิจัยใช้การทบทวนรายงานประจำปีมหาวิทยาลัยชั้นนำของโลก ตามการจัดลำดับ Times Higher Education และการสัมภาษณ์ผู้บริหารมหาวิทยาลัยในสังกัดและกำกับของรัฐ ผลการวิจัยพบว่า มหาวิทยาลัยต่าง ๆ สามารถตอบสนองตรงตามความต้องการของสังคมและผู้มีส่วนได้เสีย และสอดคล้องตามหลักธรรมาภิบาล 10 ประการ โดยออสเตรเลีย เป็นประเทศที่ให้ความสำคัญกับการเปิดเผยข้อมูลผ่านทางรายงานประจำปี มหาวิทยาลัยส่วนใหญ่มีการเปิดเผยข้อมูลค่อนข้างครบถ้วนและละเอียด สำหรับมหาวิทยาลัยในประเทศไทย ถึงแม้มีการเปิดเผยข้อมูลผ่านรายงานประจำปี แต่ข้อมูลยังไม่ละเอียด และยังคงไม่มีรูปแบบแบบแผนที่เป็นมาตรฐานข้อกำหนดบังคับที่ชัดเจน
Article Details
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
Alcala, R., & Markosyan, R. (2017). Toolkit to Enhance Transparency and Accountability in Governance of Higher Education Institutions in Armenia. European Union.
American Accounting Association. Committee on Concepts and Standards for External Financial Reports. (1977). Statement of Accounting Theory and Theory Acceptance. Sarasota: Author.
Baird, J. (2006). Beyond Professionalisation: Enhancing the Governance Culture for Australian University Governing Boards. Tertiary Education and Management, 12(4), 297–309. DOI: 10.1080/13583883.2006.9967175
Cave, M., Hanney, S., Henkel, M., & Kogan, M. (1997). The Use of Performance Indicators in Higher Education: The Challenge of the Quality Movement (3rd ed.). Jessica Kingsley Publishing, London.
Committee of University Chairmen [CUC]. (2004). Guide for Members of Higher Education Governing Bodies in the United Kingdom - Governance Code of Practice and General Principles. Bristol: Higher Education Funding Council of England.
Coy, D., Fischer, M., & Gordon, T. (2001). Public Accountability: A New Paradigm for College and University Annual Reports. Critical Perspectives on Accounting, 12(1), 1–31. DOI:10.1006/cpac.2000.0416
Dixon, K., & Coy, D. (2007). University Governance: Governing Bodies as Providers and Users of Annual Reports. Higher Education, 54(2), 267-291. DOI:10.1007/s10734-005-3146-0
Dooley, A. H. (2007). The Role of Academic Boards in University Governance. Australian Universities Quality Agency.
Edwards, M. (2003). Review of New Zealand Tertiary Education Governance. Wellington, New Zealand: Ministry of Education.
Ferris, J. (1992). School-Based Decision Making: A Principle-Agent Perspective. Educational Evaluation and Policy Analysis, 14(4), 333-346. https://doi.org/10.2307/1164279
Gailmard, S. (2012). Accountability and Principle-Agent Theory. The Oxford Handbook of Public Accountability. DOI: 10.1093/oxfordhb/9780199641253.013.0016
Jongbloed, B., & Vossensteyn, H. (2001). Keeping Up Performances: An International Survey of Performance-based Funding in Higher Education. Journal of Higher Education Policy and Management, 23(2), 127-145.
Macias, A. (2012). A Case Study Using Principle-Agent Theory to Explore How a Public, Four Year University Interacts with a System Office. UNLV Theses, Dissertations, Professional Papers, and Capstones. 1752. http://dx.doi.org/10.34917/4332733
Solomons, D. (1986). Making Accounting Policy: The Quest for Credibility in Financial Reporting. New York: Oxford University Press.
Suri, A. K., & Adnan, J. (2016). Educational Institutions and Information Asymmetry Observation in UAE. Journal of Global Economics, 4, 213. DOI:10.4172/2375-4389.1000213
Thai Junior Encyclopedia [Saranukromthai]. (2013). Higher Education (Chapter 3, Volume 38). Retrieved from https://www.saranukromthai.or.th/sub/book/book.php?book=38&chap=3&page=t38-3-infodetail01.html
The International Federation of Accountants [IFAC]. (2001). Governance in the Public Sector: A Governing Body Perspective. New York: International Federation of Accountants.
The Organisation for Economic Co-operation and Development [OECD]. (2008). Tertiary Education for the Knowledge Society, Vol.1, Special Features: Governance, Funding, Quality. Retrieved from https://www.oecd.org/education/skills-beyond-school/41266690.pdf
Times Higher Education [THE]. (2019). World University Rankings 2019. Retrieved from www.timeshighereducation.com
Trakman, L. (2008). Modelling University Governance. Higher Education Quarterly, 62(1–2), 63-83. https://doi.org/10.1111/j.1468-2273.2008.00384.x
World Bank. (1989). Sub-Saharan Africa: from crisis to sustainable growth. Retrieved from http://documents.worldbank.org/curated/en/498241468742846138/pdf/multi0page.pdf
Yallew, A., Juusola, H., Ahmad, I., & Törmälä, S. (2018). Exploring Principle-agent Theory in Higher Education Research. Working Papers in Higher Education Studies, 3, 78-98.
