การมีส่วนร่วมของประชาชนในการบริหารจัดการสิ่งแวดล้อมของสำนักงานเขตสวนหลวง กรุงเทพมหานคร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาการวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการมีส่วนร่วมของประชาชนในการบริหารจัดการสิ่งแวดล้อมของสำนักงานเขตสวนหลวง 2) เปรียบเทียบระดับการมีส่วนร่วมของประชาชนในการบริหารจัดการสิ่งแวดล้อม 3) ศึกษาปัญหา อุปสรรค และข้อเสนอแนะการมีส่วนร่วมของประชาชนในการบริหารจัดการสิ่งแวดล้อม ประชากรกลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ ประชาชนที่อาศัยอยู่ในเขตสวนหลวง จำนวน 123,609 คน และกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้จำนวน 400 คน เลือกโดยวิธีสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถามซึ่งมีค่าความเชื่อมั่น 0.87 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ดังผลการวิจัยต่อไปนี้ การมีส่วนร่วมของประชาชนในการบริหารจัดการสิ่งแวดล้อมของสำนักงานเขตสวนหลวง ในภาพรวมทุกด้านอยู่ในระดับปานกลาง ( = 3.27) เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านตามค่าเฉลี่ย จากมากไปหาน้อย พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดคือ การมีส่วนร่วมด้านการตัดสินใจ รองลงมาคือ การมีส่วนร่วมด้านการดำเนินการ การมีส่วนร่วมด้านการรับประโยชน์ การมีส่วนร่วมด้านการประเมินผล ผลการเปรียบเทียบความคิดเห็นของประชาชนในการบริหารจัดการสิ่งแวดล้อมของสำนักงานเขตสวนหลวง จำแนกตาม รายได้เฉลี่ยต่อเดือน และประชาชนที่มีระยะเวลาอาศัยอยู่ในชุมชนต่างกัน พบว่า ไม่แตกต่างกัน เมื่อจำแนกตามเพศ อายุ ระดับการศึกษา และอาชีพ พบว่า แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
Arunwuthiwong, S. (1998). Factors Affecting People's Participation in Business Projects for Rural Development(Master’s Thesis). Kasetsart University.
Best, J. W. (1987). Research Education. New Delhi: Prentice-Hall.
Cohen, J. M., & Uphoff, N. T. (1980). Participations Place in Rural Development: Seeking Clarity Through Specificity. New York: World Developments.
Constitution of the Kingdom of Thailand, B.E. 2560 (2017, April 6). Government Gazette. Book 134. Chapter 40g, pp.1-90.
Department Environmental Quality Promotion. (1992). The Enhancement and Conservation of National Environmental Quality Act, B.E. 1992 and Related Laws. Bangkok: Department of Environmental Quality Promotion. Ministry of Science and Technology.
Gulick, L., & Urwick, L. (1937). Paper on the Science of Administration. Clifton: Augustus M. Kelley.
Khudkeaw, E. (2006). Community Participation in Environmental Management of Ban San Sai Phatthana in Chiang Mai Province(Independent Study). Chiang Mai University.
Office Suan Luang District. (2020). Registration Department Annual Performance Report 2020. No. 104. Bangkok: Prawet District Office Ministry of Interior.
Office of the National Economic and Social Development. (2017). Twelfth National Economic and Social Development Plan 2017 – 2021. Retrieved from https://www.nesdc.go.th/ewt_dl_link.php?nid=6422
Phoboon, C. (2007). Community Participation in Natural Resource Management and Environment. Journal of Environmental Management, 3(1), 1-34.
Ritcharoon, P. (2012). Research in Educational Administration to Improve the Quality of Education. College of Teacher Training: Phranakhon Rajabhat University.
Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis (2nd ed.). New York: Harper & Row.
