รูปแบบการเปลี่ยนสำหรับผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานนทบุรี เขต 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพและแนวทางภาวะผู้นำสมัยใหม่ของผู้บริหารสถานศึกษา โดยใช้แบบสอบถาม กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้อำนวยการโรงเรียน จำนวน 63 คน 2) การพัฒนารูปแบบภาวะผู้นำสมัยใหม่ของผู้บริหารสถานศึกษาและตรวจสอบคุณภาพของรูปแบบ โดยใช้แบบสัมภาษณ์ ผู้ให้ข้อมูล ได้แก่ ผู้เชี่ยวชาญทางการศึกษา จำนวน 5 คน และได้ทำการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา และ 3) การทดลองใช้และประเมินรูปแบบภาวะผู้นำสมัยใหม่ของผู้บริหารสถานศึกษา โดยทดลองใช้รูปแบบกับผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 1 โรงเรียน เป็นระยะเวลา 1 ภาคเรียน และกลุ่มตัวอย่างในการประเมิน ได้แก่ ผู้อำนวยการโรงเรียน จำนวน 56 คน ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัจจุบันของภาวะผู้นำสมัยใหม่ของผู้บริหารสถานศึกษา โดยภาพรวมมีการปฏิบัติอยู่ในระดับมาก 2) รูปแบบภาวะผู้นำสมัยใหม่ของผู้บริหารสถานศึกษา ที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วยองค์ประกอบหลัก 3 ด้าน ดังนี้ (1) ด้านพุทธิพิสัย (2) ด้านจิตพิสัย และ (3) ด้านทักษะพิสัย และ 3) ผลการทดลองใช้และประเมินรูปแบบภาวะผู้นำสมัยใหม่ของผู้บริหารสถานศึกษา พบว่า จากการทดลองใช้รูปแบบที่พัฒนาขึ้น ผู้บริหารมีทักษะและพฤติกรรมการใช้งานตามรูปแบบได้ อยู่ในระดับมาก และผลการประเมินรูปแบบภาวะผู้นำสมัยใหม่ของผู้บริหารสถานศึกษาที่พัฒนาขึ้น พบว่า โดยภาพรวมมีความเป็นไปได้และความเป็นประโยชน์ อยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
Amdonkloy, S. (2013). The Role of Educational Institutions in the 21st Century. Phitsanulok: Faculty of Education, Phibunsongkhram Rajabhat University.
Auareesuksakun, A., & Chantuk, T. (2016). Transformational Leadership: Changing Challenges to Achieve Organization Sustainability. Journal of Humanities, Social Sciences and Arts, Silpakorn University, 9(1), 845-853.
Boonchan, B. (2011). A Structural Equation Model of Technology Leadership for Basic School Administrators(Doctor of Philosophy). Khon Kaen University.
Cronbach, L. J. (1970). Essentials of Psychological Testing (3rd ed.). New York: Harper and Row.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Kuhnert, K. W., & Lewis, P. (1987). Transactional and Transformational Leadership: A Constructive/Developmental. Academy of Management Review, 12(4), 648-657.
Likert, R. (1967). The human Organization: Its management and value. New York: McGraw-Hill.
The Office for National Education Standards and Quality Assessment (Public Organization). (2010). Basic Education Standards for Quality Assurance in Educational Institutions. Bangkok: The Office for National Education Standards and Quality Assessment (Public Organization).
Pato, S. (2009). A Model for Leadership of School Development Principals towards Professionalism under the Office of the Basic Education Commission. EAU Heritage Journal, 2(1), 99-109.
Phengsawat, W. (2006). The Structural Equation Modeling of Administrators’ Leadership Effectiveness in Influencing on the School Effectiveness(Doctor of Philosophy). Khon Kaen University.
Phesatcha, P., Markmee, K., Pongsriwat, S., & Nontapa, R. (2015). The Competency Development of Teacher Leadership on Information Technology and Communication in Learning Management the 21st Century. Journal of Graduate Studies, 12(59), 95-102.
Runcharoen, T. (2007). Professionalism in Educational Organization and Administration in the Era of Educational Reform. Bangkok: L.T. Press.
Thongmunee, P., Sikkhabandit, S., & Theerawitthayalert, P. (2020). A Modal of Leadership Development on Application of Technology for Police Cadets in Accordance with Thailand 4.0 Policy. Academic Journal of North Bangkok University, 9(1), 49-56.
