การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้ออนไลน์เพื่อพัฒนาสมรรถนะในการแข่งขันทางธุรกิจสำหรับผู้ขายสินค้าออนไลน์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับความสามารถในการแข่งขันทางธุรกิจ 2) ศึกษาความรู้ที่จำเป็นในการพัฒนาสมรรถนะในการแข่งขันทางธุรกิจ และ 3) ศึกษารูปแบบการเรียนรู้ออนไลน์เพื่อพัฒนาความสามารถในการแข่งขันทางธุรกิจของผู้ขายสินค้าออนไลน์ โดยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้ขายสินค้าออนไลน์อาศัยที่ขายสินค้าออนไลน์มาแล้วไม่เกิน 3 ปี ทั่วประเทศ 1,200 คน ด้วยการสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง เครื่องมือในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน วิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ วิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้าง และวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน ผลการวิจัยพบว่า ระดับความสามารถในการแข่งขันทางธุรกิจของผู้ขายสินค้าออนไลน์ ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก ความรู้จำเป็นในการพัฒนาสมรรถนะในการแข่งขันทางธุรกิจของผู้ขายสินค้าออนไลน์พบว่าในภาพรวมอยู่ในระดับมาก ความรู้จำเป็นในการพัฒนาสมรรถนะในการแข่งขันทางธุรกิจของผู้ขายสินค้าออนไลน์ ประกอบด้วย 3 องค์ประกอบ คือ Model A, B และ C ทุกโมเดลมีความสอดคล้องกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ อยู่ในระดับดีมาก
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
Alessi, S. M., & Trollip, S. R. (2001). Multimedia for Learning: Methods and Development (3rd ed.). Allyn & Bacon.
Bank of Thailand. (2021). The Impact of E-commerce Businesses on Local Operators. https://www.bot.or.th.
Chuekeaw, T. (2007). Customers Buying Behavior Towards Products and Services on Electronic Commerce in Chiangmai Province[Independent Study, Chiang Mai University].
Electronic Transactions Development Agency. (2020). Value of e-Commerce Survey in Thailand 2019. https://www.etda.or.th.
Inthong, A., & Prakthayanon, S. (2021). Development of Online Marketing Communication Strategies to Influence Customers’ Intention to Order Sacred Objects for Worship in Thailand. Siam Academic Review, 22(1), 23-32.
Khan, B. H. (2005). Managing E-learning: Design, Delivery, Implementation and Evaluation. Information Science Publishing.
Lertjeerajarat, J. (2005). Factors Affecting Purchasing Behavior of Goods and Services via e-Commerce of Undergraduate Students in Chiang Mai Province[Master’ Thesis, Chiang Mai University]. https://search.lib.cmu.ac.th/search/?searchtype=.&searcharg=b1357813
National Economic Reform Steering Committee. (2016). Report of the Commission on Economic Reform Driving. National Reform Steering Council on Creative Economy and Cultural Reform. National Reform Steering Assembly.
Office of the Civil Service Commission. (2020). What is Digital Literacy?. http://km.prd.go.th/iot-platform.
Oliver, R. (1999). Whence consumer loyalty?. The Journal of Marketing, 63, 33-44. https://doi.org/10.2307/1252099
Pakdeewanich, C., & Tumrongsuk, S. (2021). A Study of Inventory Replenishment Policy for Online Marketing Business: A Case Study of Bedding, Furniture, and Home Appliances. Rajapark Journal, 15(42), 413-427.
Phochanachan, S., Uppapong, K., Atchavanan, C., Mangkang, K., & Kanwivat, S. (2020). The Characteristics of Social Entrepreneurs in Thailand. Journal of Humanities and Social Sciences, Rajapruk University, 6(3), 31-43.
Rodniyom, A. (2021). Educational Technology and Online Teaching and Learning Management in the New Era. Journal of Social Science and Buddhistic Anthropology, 6(9), 123-133.
Theppitak, T. (2021). New Normal or New Normal Lifestyle After Emerging Disease COVID-19: Online Business, Retail Business and Restaurant Business, and the Changing Direction of Transportation and Logistics Industry in Thailand. Princess of Naradhiwas University Journal of Humanities and Social Sciences, 8(1), 246-274.
