การพัฒนากรอบแนวคิดทางกฎหมายเพื่อส่งเสริมวิสาหกิจเพื่อสังคมในประเทศไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาข้อความคิดว่าด้วยวิสาหกิจเพื่อสังคมในภาพรวม และเพื่อศึกษาความแตกต่างของกฎหมายวิสาหกิจเพื่อสังคมของประเทศไทยกับของต่างประเทศ รวมถึงเพื่อวิเคราะห์สภาพปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับวิสาหกิจเพื่อสังคมของประเทศไทยและเพื่อเสนอกรอบแนวคิดทางกฎหมายเพื่อส่งเสริมวิสาหกิจเพื่อสังคมในประเทศไทย จากผลการศึกษาพบว่า กฎหมายของประเทศไทยมีปัญหาและข้อบกพร่องหลายประการ กล่าวคือ ปัญหาด้านนิยามศัพท์วิสาหกิจเพื่อสังคม ปัญหาด้านคุณลักษณะของวิสาหกิจเพื่อสังคม ปัญหาด้านการจดทะเบียนเป็นวิสาหกิจเพื่อสังคม ปัญหาการห้ามใช้คำว่าวิสาหกิจเพื่อสังคม ปัญหาด้านมาตรการส่งเสริมวิสาหกิจเพื่อสังคม รวมตลอดถึงปัญหาด้านการบังคับใช้กฎหมายสำหรับองค์กรวิสาหกิจเพื่อสังคม จากผลการศึกษาดังกล่าว ผู้วิจัยเสนอแนะให้มีการแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติส่งเสริมวิสาหกิจเพื่อสังคมและเสนอให้ภาครัฐพัฒนารูปแบบกฎหมายขึ้นมาใหม่สำหรับจดทะเบียนพาณิชย์เป็นวิสาหกิจเพื่อสังคมโดยเฉพาะเหมือนเช่นกรณีของต่างประเทศ เพื่อเป็นทางเลือกให้แก่ผู้ประกอบการเพื่อสังคมควบคู่ไปกับการบังคับใช้พระราชบัญญัติส่งเสริมวิสาหกิจเพื่อสังคม พ.ศ.2562 ทั้งนี้ เพื่อให้วิสาหกิจเพื่อสังคมเจริญเติบโตเทียบเท่านานาอารยประเทศและเพื่อให้บรรลุเป้าหมายของการพัฒนาที่ยั่งยืน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
Balotti, F.R., & Finkelstein, J.A. (2014). The Delaware Law of Corporations & Business Organizations Statutory Deskbook. Wolters Kluwer Law & Business.
Bishop, C.G. (2010). The Low-Profit LLC (L3C): Program Related Investment by Proxy or Perversion?. Arkansas Law Review, 63, 243.
Brewer, C.V. (2013). Seven Ways to Strengthen and Improve the L3C. Recent University Law Review, 25(329), 329-350. https://www.regent.edu/acad/schlaw/student_life /studentorgs/lawreview/docs/issues/v25n2/03Brewervol.25.2.pdf
Elkington, J. (2004). Enter the Triple Bottom Line. http://www.johnelkington.com/archive/TBL-elkington-chapter.pdf
European Commission. (2011). Communication from The Commission to The European Parliament, The Council, The European Economic and Social Committee and The Committee of the Regions. http://eur-ex.europa.eu/LexUriServ/lLexUriServ.do?uri=COM:2011:0682: FIN:EN:PDF
Fama, E.F. (1980). Agency Problems and the Theory of the Firm. The Journal of Political Economy, 88 (2), 288-307. http://www.jstor.org/stable/1837292
Freeman, E.R. (1984). Strategic Management: A Stakeholder Approach. Pitman.
Nyssens, M., & Defourny, J. (2010). Social Enterprise. Appear in K. Hart, J.L. Laville & C. Cattani, eds., The Human Economy: A Citizen’s Guide, pp. 284-292. Polity.
Poon, D. (2011). The Emergence and Development of Social Enterprise Sectors. Social Impact Research Experience (SIRE), 8. http://repository.upenn.edu/cgi/viewcontent.cgi? article=1010&context=sire
Post, J.E., Lawrence, A.T., & Weber, J. (2001). Business and Society: Corporate Strategy, Public Policy and Ethics (10th ed.). McGraw-Hill.
Smiddy, L.O. (2010). Corporate creativity: The Vermont L3C & Other developments in social Entrepreneurship. Vermont Law Review, 35. https://staging.community-wealth.org /sites/clone.community-wealth.org/files/downloads/aritcle-smiddy.pdf
The United Nations Global Compact and The Rockefeller Foundation. (2012). A Framework for Action: Social Enterprise & Impact Investing. https://www.unglobalcompact.org/docs /issues_doc/development/Framework_Social_Enterpri se_Impact_Investing.pdf
