การวิเคราะห์องค์ประกอบภาวะผู้นำแบบผู้ประกอบการสำหรับผู้บริหารสถานศึกษาเอกชน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์องค์ประกอบ และศึกษาแนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำแบบผู้ประกอบการสำหรับผู้บริหารสถานศึกษาเอกชน กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาเอกชน 940 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ แบบสอบถาม และแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐาน และการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน ผลการวิจัยพบว่า โมเดลการวัดภาวะผู้นำแบบผู้ประกอบการที่พัฒนาขึ้นมีความสอดคล้องกับข้อมูล โดยมีค่าไค-สแควร์ เท่ากับ 105 ค่าองศาอิสระ เท่ากับ 98 ค่าระดับนัยสำคัญทางสถิติ เท่ากับ 0.27 ค่าความคลาดเคลื่อนในการประมาณค่าพารามิเตอร์ เท่ากับ 0.017 ค่ามาตรฐานดัชนีรากของค่าเฉลี่ยกำลังสองของส่วนที่เหลือเท่ากับ 0.027 ดัชนีระดับความกลมกลืนเปรียบเทียบ เท่ากับ 0.99 ดัชนีระดับความเหมาะสม ไม่อิงเกณฑ์ เท่ากับ 0.99 และองค์ประกอบหลักมีค่าน้ำหนักองค์ประกอบสูงกว่าเกณฑ์ 0.70 ทุกองค์ประกอบ องค์ประกอบย่อยและตัวบ่งชี้มีค่าน้ำหนักองค์ประกอบสูงกว่าเกณฑ์ 0.30 ทุกองค์ประกอบและทุกตัวบ่งชี้ และมีแนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำแบบผู้ประกอบการสำหรับผู้บริหารสถานศึกษาเอกชน คือ 1) จัดประชุมระดมความคิดขั้นตอนการสร้างแบบจำลองการศึกษา 2) ประชุมวางแผนจัดทำผังงานอย่างเป็นระบบและเน้นการทำงานแบบมีส่วนร่วมของทุกฝ่ายงาน 3) มีข้อมูลพื้นฐานที่เพียงพอต่อการนำมาใช้ตัดสินปัญหาต่าง ๆ 4) แสวงหาคำตอบที่ดีที่สุดให้กับสถานการณ์หรือปัญหาที่เกิดขึ้น และ 5) มีการศึกษาข้อมูลอย่างละเอียดรอบครอบ วิเคราะห์ และสังเคราะห์ข้อมูลเพื่อใช้ประกอบการตัดสินใจได้อย่างถูกต้องชัดเจน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
Bass, B. M., & B. J. Avolio. (1994). Improving Organization Effectiveness Through Transformational Leadership. Thousand Oaks: Sage.
Blank, R.K. (1993). Developing a System of Education Indicators: Selecting, Implementing, and Reporting Indicators. Education Evaluation and Policy Analysis, 15(1), 65-80.
Bottani, N., & Walberg, H.J. (1994). International Educational Indicators. The International Encyclopedia of Education, Emerald Group Publishing Limited.
Brown, T. (2008). Design thinking. Harvard Business Review, 86(6), 85-92.
Chaiprasit, S. (2010). Innovative Organization, is the Choice of Entrepreneurs in the New Era. Bangkok: Bangkok University.
Chen, M.H. (2007). Entrepreneurial Leadership and New Ventures: Creativity in Entrepreneurial Teams. Creativity Innovation and Management, 16(3), 239-249.
Cho, S.H., Nijenhuis J.T., van Vianen A.E., Kim H.-B., & Lee K.H. (2010). The Relationship Between Diverse Components of Intelligence and Creativity. The Journal of Creative Behavior, 44(2), 125-137.
Chongwisan, R. (2002). Transformational Leadership. Journal of Social Sciences and Humanities, 28(3), 31-48.
Cogliser, C.C., & Brigham, K.H. (2004). The Intersection of Leadership and Entrepreneurship: Mutual Lessons to be Learned. The Leadership Quarterly, 15(4), 771–799.
Dewett, T. (2006). Exploring the role of risk in employee creativity. The Journal of Creative Behavior, 40(1), 27–45.
Dewett, T. (2007). Linking Intrinsic Motivation, Risk-taking, and Employee Creativity in an R&D Environment. R&D Management, 37(3), 197–208.
Drucker, P.F. (1993). Innovation and Entrepreneurship. New York: Harper Business, Revised edition Publisher.
Goossen, R.J., & Stevens, R.P. (2013). Entrepreneurial Leadership: Finding Your Calling, Making a Difference. Downer Grove, Illinois: InterVarsity Press.
Hair, J.F., Black, W.C., Babin, B.J., & Anderson, R.E. (2010). Multivariate Data Analysis (7th ed.). New Jersey: Prentice Hall.
Hoy, W. K., & Miskel, C. G. (2001). Educational Administration: Theory, Research, and Practice (6th ed.). New York: McGraw-Hill.
James, C.R., & Connolly, M. (2000). Collaborative Practice: A Model of Successful Working in Schools. Retrieved from http://dx.doi.org/10.1108/09578230710778187
Johnstone, J. M. (1981). Indicators of the Education System. London: The Ancho Press.
Koh, W., & Lok, K. (1996). An Empirical Validation of the Theory of Transformational Leadership in Secondary School in Singapore.(Doctoral Dissertation). University of Oregon.
Lussier, R.N., & Achua, C. F. (2007). Effective Leadership (3rd ed.). Australia: Thomson/South-Western.
McNeill, F. (2012). Four forms of Offender Rehabilitation: Towards an Interdisciplinary Perspective. University of Glasgow.
Miller, D., & Droge, C. (1986). Psychological and Traditional Determinants of Structure. Administrative Science Quarterly, 31, 539-560.
Office of the Education Council Secretariat. (2008). Teacher Competency Research Report and Teacher Development Guidelines in a Changing Society. Bangkok: Office of the Education Council Secretariat.
Robinson, P. (1991). ESP Today: A Practitioner’s Guide. New York: Prentice-Hall.
Roscorla, T. (2021). The 7 Steps to Innovative Leadership. Retrieved from http://www.convergemag.com/policy/The-7-Elements-of-Innovative-Leadership.html
Sapparojpattana, W. (2014). Entrepreneurial Management in Government and Business as a Path toward Innovation and Democracy. Panyapiwat Journal, 3(1), 90-112.
Sashkin, M., & Sashkin, M. G. (2003). Leadership that Matters. San Francisco, CA: BerrettKoehler Publishers, Inc.
Somprach, K. (2017). Learning Leadership of Basic Educational Institution Administrators: A Study of Foundation Theory. Journal of Social Sciences and Research, 12(34), 51-66.
Strubler, D.C., & Redekopp, B.W. (2010). Entrepreneurial Human Resource Leadership: A Conversation with Dwight Carlson. Human Resource Management, 49(4), 793– 804.
Surie, G., & Ashley, A. (2007). Integrating Pragmatism and Ethics in Entrepreneurial Leadership for Sustainable Value Creation. Journal of Business Ethics, 81, 235–246.
Tesluk, P. E., Farr, J. L, & Klein, S. A. (1997). Influences of Organizational Culture and Climate on Individual Creativity. Journal of Creative Behavior, 31(1), 27-41.
Tucker, M.L. (1990). Higher Education Leadership: Transformational as a Predictor of Satisfaction, Effectiveness, and Extra Effort(Doctoral Dissertation). University of New Orleans.
