ปัจจัยที่มีผลต่อการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการออกกำลังกายของแพทย์ในเขตกรุงเทพมหานคร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เพื่อศึกษาพฤติกรรมการออกกำลังกาย ปัจจัยที่มีผลต่อการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการออกกำลังกาย และการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการออกกำลังกายของแพทย์ โดยเก็บข้อมูลจากแพทย์ที่ปฏิบัติงานในโรงพยาบาลรัฐบาลและเอกชน ในกรุงเทพมหานคร จำนวน 420 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ความถดถอยเชิงพหุ ผลการวิจัยพบว่า พฤติกรรมการออกกำลังกายของแพทย์ ส่วนใหญ่ปกติออกกำลังกายต่อสัปดาห์ 2 – 3 ครั้ง ร้อยละ 31.00 ระยะเวลาของการออกกำลังกาย 16 - 30 นาที/ครั้ง ร้อยละ 61.20 สถานที่ออกกำลังกายส่วนใหญ่คือ สถานที่ออกกำลังกาย/ฟิตเนส ร้อยละ 30.00 ประเภทกีฬาที่ชอบออกกำลังกายคือ เดิน/วิ่ง ร้อยละ 58.10 เหตุผลของการออกกำลังกายคือ เพื่อไม่ให้เป็นโรคภัย ร้อยละ 40.70 และประสบการณ์อุปสรรคต่อการออกกำลังกาย สถานที่ออกกำลังกายไม่สะดวก ร้อยละ 39.80 ปัจจัยที่มีผลต่อการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการออกกำลังกายของแพทย์ โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ได้แก่ ปัจจัยทางจิตวิทยาแรงกระตุ้น ปัจจัยกระตุ้นอื่นๆ และปัจจัยสนับสนุนทางสังคม การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการออกกำลังกายของแพทย์ พบว่า ขั้นกระทำต่อเนื่อง (Maintenance) ควบคุมตนเองให้ออกกำลังกายได้อย่างต่อเนื่อง ร้อยละ 26.20 ปัจจัยทางจิตวิทยาแรงกระตุ้น ปัจจัยสนับสนุนทางสังคม ปัจจัยกระตุ้นอื่นๆ ไม่มีผลต่อการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการออกกำลังกาย
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
Buranavorasil, L. (2022). Development The Health-Promoting Exercise Behavior Model Among the Medical Staff Organization Mahasarakham Hospital. Mahasarakham Hospital Journal, 19(2), 127-139.
https://he02.tci-thaijo.org/index.php/MKHJ/article/view/258192
Department of Physical Education, Ministry of Tourism and Sports. (2020). Report on the Results of a Survey on Exercise Data or Playing Sports of the Public for the year 2020. Department of Physical Education, Ministry of Tourism and Sports.
Khantabutr, N. (2013). Exercise Behaviors of the Elderly in Chiang Mai Province. Faculty of Liberal Arts, Mae Jo University.
Khemthong, A., & Saeng-on, C. (2022). Promotion of Aerobic Exercise for the Elderly. Udon Thani Hospital Medical Journal, 30(1), 117-186.
Medical Council Database. (2023). List of Medical Statistics Data. https://www.tmc.or.th/statistics.php
Osotsilp, S., & Sitisarunkul, P. (2020). Working Ability and Related Factors of Elderly Medical Personnel in Noppharat Rajathanee Hospital. Navy Medical Journal, 47(2), 256-274.
Prochaska, J.O., & DiClemente, C.C. (1983). Stages and Processes of Self-change of Smoking: Toward an Integrative Model of Change. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 51(3), 390–395. https://doi.org/10.1037/0022-006X.51.3.390
Sadsuwon, S., Waywa, N., Somsri, N., & Deesuwun, P. (2020). The Relationship Between Shift Work and Overweight in Medical Personnel in Phrae Hospital. Journal of the Phrae Hospital, 28(2), 116-133.
Siljaru, T. (2020). Research and Analysis of Statistical Data using SPSS and AMOS (18th ed.). Business R&D General Puppet Store.
Siriraj Hospital Piyamahakarun. (2020). What is Aerobic Exercise?. https://www.siphhospital.com/th/news/article/share/854
Spencer, L., Adams, T., Malone, S., Roy, L., & Yost, E. (2006). Applying the Transtheoretical Model to Exercise: A Systematic and Comprehensive Review of the Literature. Health Promot Pract, 7(4), 428-43. DOI: 10.1177/1524839905278900
Srisa-ard, B. (2013). Statistical Methods for Research, Volume 1 (5th ed.). Suwiriyasan.
Tanori, W. (2021). The Benefits of Exercise. https://navavej.com/articles/18788.
Thammasanit, T., Panbumrungkit, B., Phokas, P., & Wanaklang, T. (2017). The Predictive Factors on Exercise Behaviors of Undergraduate Students of Rambhai Barni Rajabhat University. Rambhai Barni Research Journal, 11(1), 111-121. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/RRBR/article/view/241025
