การพัฒนาแบบวัดทักษะชีวิตในยุคดิจิทัลสำหรับนักศึกษาครูมหาวิทยาลัยราชภัฏ : การวิจัยแบบผสานวิธี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาองค์ประกอบและตัวบ่งชี้ทักษะชีวิตในยุคดิจิทัล สำหรับนักศึกษาครูมหาวิทยาลัยราชภัฏ 2) พัฒนาและตรวจสอบคุณภาพแบบวัดทักษะชีวิตในยุคดิจิทัล การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยการวิจัยแบบผสานวิธี กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาเป็น นักศึกษาครูมหาวิทยาลัยราชภัฏ คณะครุศาสตร์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏ จำนวน 840 คน ได้มาโดยการกำหนดขนาดแบบใช้วิธีการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบวัดทักษะชีวิตในยุคดิจิทัล การวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) องค์ประกอบและตัวบ่งชี้ทักษะชีวิตในยุคดิจิทัล สำหรับนักศึกษาครูมหาวิทยาลัยราชภัฏ ประกอบด้วย 4 องค์ประกอบ ได้แก่ 1.1 ทักษะการตัดสินใจและการแก้ปัญหาโดยใช้ความคิดอย่างมีวิจารณญาณ 1.2 ทักษะการจัดการอารมณ์และความเครียด 1.3 ทักษะการตระหนักรู้ในตนเอง 1.4 ทักษะสารสนเทศ สื่อและเทคโนโลยี และ 2) โมเดลการวัดทักษะชีวิตในยุคดิจิทัลสำหรับนักศึกษาครู มีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์พิจารณาได้จากค่า : 2 = 15.28, df = 31, p = 0.99,
2/ df = 0.49, RMSER = 0.00, RMR = 0.02, GIF = 0.99, AGIF = 0.99
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
Creswell, J. W., Plano Clark, V. L., & Vick, L. (2011). Designing and conducting mixed methods research (2nd ed.). SAGE.
Daniel, L. G. (1989). Comparisons of Exploratory and Confirmatory Factor Analysis. In Peper Presented at the Annual Meeting of the Mid-South Educational Research Association, Little Rock, 8-10 November 1989. https://www.academia.edu/69417181/Comparisons_of_exploratory_and_confirmatory_factor_analysis
Duangwiset, B. (2016). The development of a teaching model emphasizing to promote life skills for teacher students of Rajabhat University[Doctoral dissertation, Naresuan University].
Forum, W. E. (2016). Fostering social and emotional learning through technology. Cenveo.
Gagne, P., & Hancock, G. R. (2006). Measurement model quality, sample size, and solution propriety in confirmatory factor models. Multivariate Behavioral Research, 41(1), 65-83. DOI:10.1207/s15327906mbr4101_5
Joreskog, K. G., & Sorbom, D. (1996). Lisrel 8: Structural equation modeling with the SIMPLIS command language. Scientific Software International.
Office of Academic and Educational Standards. (2011). Guidelines for developing life skills, integrating teaching and learning in 8 groups of learning subjects. Agricultural Cooperative Assembly Printing House, Thailand.
Panich, W. (2012). The approach to creating learning for students in the 21st century. Sodsri-Saritwong Foundation.
Panich, W. (2012). Ways of creating learning for students in the 21st century. Sodsri-Saritwong Foundation.
Prasertsin, A. (2014). Integrated appraisal research in the collection of methodology and theory articles for behavioral research in organizations. Thai Samphan Printing House.
Samutvanich, C. (2017). Enjoy to know. Vajiravudh College.
Tirakanan, S. (2012). Multivariate analysis in social science research. Chulalongkorn University.
World Health Organization. (1994). Life skill education in schools. World Health Organization.
World Health Organization. (1999). Life skill education for children and adolescents in school. World Health Organization.
