ปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับการกันบุคคลหรือผู้ถูกกล่าวหาไว้เป็นพยานในคดีเลือกตั้ง

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความหมาย แนวคิด รูปแบบที่เกี่ยวกับการเลือกตั้ง การกันเป็นพยาน หลักการพื้นฐานในระบบวิธีพิจารณาความ 2) วิเคราะห์ถึงอำนาจของคณะกรรมการการเลือกตั้งในการกันบุคคลไว้เป็นพยาน และ 3) เปรียบเทียบเกี่ยวกับการการตรวจสอบถ่วงดุลการใช้ดุลพินิจกันบุคคลหรือผู้ถูกกล่าวหาไว้เป็นพยานของคณะกรรมการการเลือกตั้ง และระยะเวลาการคุ้มครองพยานเมื่อมีมติให้กันเป็นพยาน โดยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ การสัมภาษณ์แบบเจาะลึก ประกอบกับการสนทนากลุ่มที่ผู้วิจัยเจาะจงเลือกมาจากพนักงานอัยการหรือผู้พิพากษา ทนายความ นักวิชาการด้านกฎหมาย และประชาชนทั่วไป กลุ่มละสองคน รวมสี่กลุ่มเป็นแปดคน ผลการวิจัยพบว่า ควรมีการแก้ไขเพิ่มเติมบทบัญญัติ โดยกำหนดให้ผู้ถูกกล่าวหามีสิทธิในการยื่นคำร้องขอเข้าสู่กระบวนการกันเป็นพยานได้ นอกเหนือจากกรณีที่คณะกรรมการการเลือกตั้งใช้ดุลยพินิจคัดเลือกผู้ถูกกล่าวหาคนใดว่าเป็นผู้ที่มีคุณสมบัติเหมาะสม นอกจากนี้ควรกำหนดให้มีการตั้งคณะทำงานร่วมกันระหว่างพนักงานอัยการและคณะกรรมการการเลือกตั้งพิจารณาคำร้องขอกันเป็นพยานจากผู้ถูกกล่าวหาเพื่อให้มีการตรวจสอบถ่วงดุลของการใช้ดุลยพินิจกันผู้ถูกกล่าวหาเป็นพยาน โดยต้องเสนอเรื่องการกันเป็นพยานนั้นให้อัยการสูงสุดตรวจสอบว่ามีความเหมาะสมหรือไม่เพียงใด และหากมีมติให้กันผู้ถูกกล่าวหาไว้เป็นพยานแล้ว ให้คณะกรรมการจัดให้มีการคุ้มครองผู้ถูกกันไว้เป็นพยานในทันทีนับแต่มีมติให้กันเป็นพยาน