ห่วงโซ่อุปทานและอุปสงค์ของธุรกิจออนไลน์หลังสถานการณ์โควิด-19 เศรษฐกิจสร้างสรรค์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ห่วงโซ่อุปทานและอุปสงค์ของธุรกิจสร้างสรรค์ผ่านออนไลน์หลังวิกฤตโควิด-19 ของจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ 2) ปัจจัยที่มีผลต่อการเพิ่มการแข่งขันทางธุรกิจของธุรกิจสร้างสรรค์ผ่านออนไลน์หลังวิกฤตโควิด-19 ของจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ และ 3) ความสัมพันธ์ทางการแข่งขันธุรกิจเพื่อเพิ่มศักยภาพทางธุรกิจของธุรกิจสร้างสรรค์ผ่านออนไลน์หลังวิกฤตโควิด-19 ของจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ โดยเป็นการวิจัยแบบผสมผสาน ได้แก่ การวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้แบบสัมภาษณ์เชิงลึกเป็นเครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูล จากกลุ่มตัวอย่างคือ ธุรกิจ 6 กลุ่มธุรกิจ ได้แก่ ธุรกิจขนม ธุรกิจอาหาร ธุรกิจเสื้อผ้าพื้นเมือง ธุรกิจอาหารทะเลแปรรูปธุรกิจน้ำพริก ธุรกิจเครื่องดื่มรวม 60 ธุรกิจ สุ่มแบบเจาะจงธุรกิจในชุมชนตามสัดส่วน และการวิจัยเชิงปริมาณ ใช้แบบสอบถามผู้บริโภค 600 ชุดได้มาโดยการกำหนดขนาดแบบสัดส่วนเทียบกับประชากร สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูลสำหรับวิจัยเชิงคุณภาพ ได้แก่ สถิติทางการเงินของกิจการ และสมการถดถอยพหุคูณหาปัจจัยที่ส่งผลต่อการใช้บริการธุรกิจ และวิจัยเชิงปริมาณ ได้แก่ สมการถดถอยพหุคูณหาปัจจัยกำหนดการบริโภคธุรกิจ ผลการวิจัยพบว่า 1) ด้านอุปทานศักยภาพทางการเงินของธุรกิจขนมคืนทุนเร็วสุด และมีมูลค่าปัจจุบันของกำไรสุทธิเทียบกับงบ
ลงทุนเข้าใกล้คืนทุนเร็ว ธุรกิจเสื้อผ้าพื้นเมืองและของใช้มีจุดคุ้มทุนต่ำ อุปสงค์ปัจจัยตลาดส่งผลต่อความพึงพอใจบริโภคสินค้าในธุรกิจน้ำพริก อาหารและเครื่องดื่มได้รับความนิยมทางการตลาดอย่างมาก ด้านภาพลักษณ์ของสินค้ากระบวนการให้บริการและราคา 2) ปัจจัยเพศหญิง อายุต่ำกว่า 18 ปี ระดับการศึกษาสูงกว่าปริญญาตรี เป็นนักศึกษารายได้ตั้งแต่ 8,001-25,000 บาท ความพึงพอใจในการบริโภคกลุ่มธุรกิจมากี่สุด การพัฒนาการตลาดขยายต่อเนื่องเพื่อเพิ่มยอดขายให้เหมาะสมตามยุคสมัยที่เปลี่ยนแปลงไปตามการขายยุคดิจิทัล 3) การแข่งขันธุรกิจสัมพันธ์ต่อการพัฒนาศักยภาพเพิ่มมากกว่าร้อยละ 10 คือธุรกิจขนม เสื้อผ้าและเครื่องใช้ ทุกธุรกิจคาดการณ์การเพิ่มยอดขายได้ร้อยละ 10.95 ผลกระทบปัจจัยรายได้และค่าใช้จ่ายของต้นทุนห่วงโซ่อุปทานเป็นปัจจัยที่มีผลต่อการดำเนินธุรกิจ